«Μόνο ως κόλαση μπορεί κάποιος να περιγράψει τα τεκταινόμενα τις τελευταίες ημέρες στη διεθνή αγορά πετρελαίου», μας δήλωσε χαρακτηριστικά ένας νεαρός trader με εξειδίκευση στα ενεργειακά προϊόντα που εργάζεται σε χρηματιστηριακό οίκο του Λονδίνου.

«Γιατί δεν είναι μόνο οι τεράστιες αυξομειώσεις στην τιμή του Brent που από $ 79,50 το βαρέλι που ήταν την Τρίτη (10/7), υποχώρησε στα $ 77,20 την Τετάρτη (11/7) για να κατακρημνιστεί την ίδια ημέρα, μέσα σε λιγότερο από μια ώρα, στα $ 73,50, για να ανακάμψει την επόμενη ημέρα το πρωί στα $ 74,44 και να κλείσει το βράδυ κοντά στα $ 75,00.

 Είναι και η τεράστια αβεβαιότητα που έχει για μια ακόμα φορά επιστρέψει στην αγορά και κάνει οποιαδήποτε πρόβλεψη εξαιρετικά επισφαλή», συμπλήρωσε ο εν λόγω χρηματιστής εμπορευμάτων (commodity trader).



Διακύμανση της τιμής του Brent στο ICE του Λονδίνου την τελευταία εβδομάδα.

Πράγματι οι τεράστιες αυξομειώσεις στην τιμή του αργού -τόσο στο ICE του Λονδίνου, όσο και στο χρηματιστήριο εμπορευμάτων της Σιγκαπούρης και στο NYMEX της Νέας Υόρκης- την εβδομάδα που πέρασε, κατά την οποία το Brent έχασε 6% της αξίας του μέσα σε λίγα λεπτά, δημιούργησαν προς στιγμή πανικό, με την αγορά να εμφανίζεται αίφνης χωρίς κατεύθυνση, ενώ οι αντικρουόμενες ειδήσεις έδιναν και έπαιρναν. 

Με τη μεγάλη πτώση των τιμών να αποδίδεται πρωτίστως στην τεράστια αβεβαιότητα που δημιουργήθηκε για τις προοπτικές της παγκόσμιας ανάπτυξης -που σήμερα τρέχει σχεδόν με ετήσιους ρυθμούς 3,8%- μετά τη διεύρυνση του εμπορικού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, συνέπεια της τελευταίας απόφασης (10/7) της κυβέρνησης Τραμπ να επιβάλλει υψηλούς δασμούς σε νέα ομάδα κινεζικών προϊόντων συνολικής εκτιμώμενης αξίας εισαγωγών ύψους $200 δισ.

Και ασφαλώς δεν ήσαν μόνο οι αερικανικές εμπορικές κυρώσεις κατά της Κίνας και τα αντίμετρα που ευθύς αμέσως ανακοίνωσε το Πεκίνο, που συνέβαλαν στην αποσταθεροποίηση της πετρελαϊκής αγοράς. 

Ήτο και η ανακοίνωση από την αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης, το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης (11/7), ότι επρόκειτο να ανοίξουν, μετά από εβδομάδες αποκλεισμού από αντιμαχόμενες ομάδες τζιχαντιστών, μέσα στις επόμενες ώρες και τα 4 εξαγωγικά τέρμιναλ της χώρας με αποτέλεσμα την αποκατάσταση της ροής 800.000 βαρελιών την ημέρα. 

Βέβαια, η εξέλιξη αυτή δεν κρίθηκε τόσο καθοριστική για την αλλαγή του κλίματος, από αυτό των περιορισμένων προσδοκιών για τις δυνατότητες αύξησης της παραγωγής σε αυτό της πλημμυρίδας, καθότι η διασφάλιση συνέχισης των εξαγωγών από τη Λιβύη αυτή τη χρονική περίοδο κάθε άλλο παρά σίγουρη μπορεί να θεωρηθεί. Υπό αυτή την έννοια, πλέον καθοριστική υπήρξε η πληροφορία, μέσω OPEC, για την αύξηση της παραγωγής της Σαουδικής Αραβίας κατά 400.000 βαρέλια την ημέρα μόνο για το μήνα Ιούνιο, πράγμα που επιβεβαιώνει την προδιάθεση του Ριάντ για επιπλέον αύξηση της παραγωγής έως και κατά 600.000 βαρέλια μέχρι τα τέλη Αυγούστου, έτσι που η συνολική αύξηση της παραγωγής του το τρίμηνο Ιουνίου - Αυγούστου να φθάσει το +1,0 εκατ. βαρέλια την ημέρα.

 Όπως εξάλλου φέρεται να είχε δηλώσει ο υπουργός Ενέργειας της Σαουδικής Αραβίας, Φατίχ Αλ Χαλίλ, στην τελευταία συνάντηση του OPEC στη Βιέννη τον περασμένο Ιούνιο.

Υπήρξε, όμως, ακόμα μια βαρύνουσα εξέλιξη την τελευταία εβδομάδα, ενδεικτική του πανικού που έχει καταλάβει την κυβέρνηση Τραμπ, η οποία αδυνατεί να ελέγξει την άνοδο των τιμών του αργού. Όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Mike Pompeo, ενδέχεται να υπάρξουν εξαιρέσεις στις επικείμενες κυρώσεις κατά του Ιράν και στον αποκλεισμό των εξαγωγών πετρελαίου που έχει αποφασίσει να επιβάλλει η Ουάσινκτον.

 Όπερ μεθερμηνευόμενο σημαίνει ότι ο Τραμπ συμβιβάστηκε με την πραγματικότητα των αγορών, αφού ένας πλήρης στραγγαλισμός των ιρανικών εξαγωγών αργού αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε εκτίναξη των τιμών και άρα πλήρη αδυναμία του Donald να ικανοποιήσει τους Αμερικανούς καταναλωτές, για τους οποίους ήδη οι σημερινές τιμές πετρελαίου, του γνωστού gasoline, στα $ 3,0 με $ 3,5 το γαλόνι στην αντλία, θεωρούνται εξαιρετικά υψηλές.

Μπορεί η πρόσκαιρη αύξηση της παραγωγής και οι υποσχέσεις και εκτιμήσεις για επιπλέον σημαντικές αυξήσεις να οδηγούν προσωρινά τις τιμές προς τα κάτω, όμως μεσοπρόθεσμα η κατάσταση κάθε άλλο παρά ισορροπημένη και ομαλή μπορεί να χαρακτηριστεί. Η υποεπένδυση των τελευταίων 4 ετών στο upstream και η εξαιρετικά περιορισμένη, σε παγκόσμιο επίπεδο, εφεδρική παραγωγική ικανότητα (spare capacity), σύμφωνα με τα στοιχεία που μόλις εχθές ανακοίνωσε ο ΙΕΑ, δημιουργούν μάλλον ανησυχία. 

Η -για καθαρά εσωτερικούς πολιτικούς λόγους- εμφανής προσπάθεια του Donald Trump να χειραγωγήσει τις τιμές του πετρελαίου είναι καταδικασμένη σε αποτυχία ,καθότι η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει δείξει ότι ουδείς μοναδικός παράγων, ποσό μάλλον ένας πολιτικός, μπορεί να επηρεάσει τις τιμές. Αυτές θα εξακολουθούν να καθορίζονται από τις δυνάμεις που παραδοσιακά επηρεάζουν και κατευθύνουν τη λειτουργία τους.



Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours