Οι αυτοκτονίες εφήβων στο Λονδίνο αυξήθηκαν ραγδαία τα τελευταία 3 χρόνια, καθώς τα αυξημένα επίπεδα στερήσεων, φτώχειας και απελπισίας «μολύνουν» τους νέους στην πρωτεύουσα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Σύμφωνα με νέα στοιχεία, οι αυτοκτονίες των Λονδρέζων ηλικίας 10 και 19 ετών, υπερδιπλασιάστηκαν από το 2013, αυξημένοι σε ποσοστό 107%,  την ώρα που στην υπόλοιπη Αγγλία και την Ουαλία ο αντίστοιχος αριθμός αυξήθηκε κατά 24%.

Οι ειδικοί αποδίδουν την απότομη άνοδο των αυτοκτονιών στο κοινωνικό περιβάλλον που δημιουργεί υπερβολικές πιέσεις τις οποίες καλούνται να αντιμετωπίσουν οι έφηβοι στην πόλη του Λονδίνου.
Έτσι δημιουργείται ένα συναίσθημα απογοήτευσης, το οποίο κυριαρχεί μεταξύ των νέων που ζουν στις υποβαθμισμένες συνοικίες της πρωτεύουσας και  μεταφράζεται στο ότι οι νέοι δεν νιώθουν πια ότι υπάρχει καμία ελπίδα για το μέλλον, για εκπαίδευση και προοπτικές απασχόλησης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέταξε το Κέντρο Νεολαίας Μπρέντ, προκύπτει ότι μεταξύ των ηλικιακών ομάδων 10-24 ετών ο αριθμός αυτοκτονιών αυξήθηκε κατά 85% σε διάστημα τριών ετών, από 47 σε 87 νεαρούς αυτόχειρες- την ώρα που οι αυτοκτονίες σε Αγγλία και Ουαλία αυξάνονταν 11%, από 466 σε 518 άυτόχειρες.

Κατά τη διάρκεια της τριετής περιόδου, η διαφορά είναι ιδιαίτερα αισθητή στην ηλικιακή ομάδα 19-24 ετών, όπου στο Λονδίνο παρατηρείται αύξηση του ποσοστού των αυτοκτονιών στο 76%, σε σύγκριση με την αύξηση του ποσοστού σε Αγγλία και Ουαλία, όπου είναι 5%

Τα στοιχεία αυτά έχουν προκαλέσει συναγερμό στις τάξεις των εργαζομένων για τη νεολαία στην πρωτεύουσα της Αγγλίας, οι οποίοι εκφράζουν ανησυχίες ότι οι συνθήκες στέρησης και φτώχειας στη πόλη λειτουργούν σαν «χύτρα ταχύτητας» για τους νέους ανθρώπους του Λονδίνου.

Μια σημαντική έκθεση του Joseph Rowntree Foundation (JRF) αποκάλυψε ότι πάνω από 1,5 εκατομμύρια άνθρωποι ήταν άποροι στο Ηνωμένο Βασίλειο μόνο πέρυσι, με τα υψηλότερα επίπεδα φτώχειας να έχουν καταγραφεί σε αρκετές συνοικίες του Λονδίνου, μεταξύ των οποίων και μεγάλες βόρειες πόλεις της χώρας.

Η Βαλεντίνα Λεβί, ψυχοθεραπεύτρια των εφήβων στο Κέντρο Μπρέντ, ένας φιλανθρωπικός οργανισμός ψυχικής υγείας για νέους του Βορειοδυτικού Λονδίνου, δήλωσε ότι: 

"Έχουμε πλημμυρίσει από περιστατικά αυτοκτονιών κατά το περασμένο έτος και ανησυχούμε πραγματικά για το τι συμβαίνει εκεί έξω με κάποιους από τους νέους που βλέπουμε. Πολλοί νέοι από πιο υποβαθμισμένες συνοικίες αισθάνονται πραγματικά ότι δεν έχουν καμία ελπίδα όσον αφορά το μέλλον τους - όσον αφορά την εκπαίδευση τους και την απασχόληση. Δεν αισθάνονται ότι έχουν οποιαδήποτε ελπίδα από πουθενά.

Το Κέντρο Νεανικής στήριξης Μπρέντ, ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια είχε «πλημμυρίσει» με περιπτώσεις νέων ψυχικά ασθενών , ο αριθμός των οποίων στο Βόρειο Λονδίνο αυξήθηκε κατά 59%, μεταξύ του διαστήματος 2014 και 2017.

Η αυτοτραυματισμοί αυξήθηκαν κατά 30% , το άγχος κατά 52% και η κατάθλιψη κατά 13%, ενώ οι διατροφικές διαταραχές στο Βόρειο Λονδίνο σημείωσαν άνοδο κατά 142% την διάρκεια της τριετής περιόδου.

Ο Διευθύνων σύμβουλος και κλινικός διευθυντής του κέντρου Μπρέντ, Maxim de Sauma, δήλωσε ότι τα στοιχεία είναι «συγκλονιστικά και ανησυχητικά».

«Όταν οι νέοι με ψυχικές ασθένειες δεν έχουν τη στήριξη που χρειάζονται, χάνουν τη ζωή τους - και αυτό που βλέπουμε στο Λονδίνο και αλλού είναι μια πραγματικά άσκοπη σπατάλη νέων ανθρώπινων ζωών», είπε.

Και συνέχισε λέγοντας:

"Οι άνθρωποι είναι πολύ πιο πιεσμένοι εδώ από ό, τι σε άλλα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι γονείς είναι λιγότερο ικανοί να δώσουν προτεραιότητα στις δυσκολίες των παιδιών τους επειδή βρίσκονται κάτω από μεγάλη πίεση. Και αυτό το πρόβλημα μεταφέρεται από γενιά σε γενιά - με αποτέλεσμα η ζημιά να είναι συνεχής."

«Η αυτοκτονία των νέων είναι μια τραγωδία και έχει καταστρεπτικές συνέπειες στο πέρασμά της. Είναι σημαντικό από εδώ και πέρα να επενδύσουμε περισσότερους πόρους στην εκπαίδευση και την υγεία ώστε να αποτρέψουμε περισσότερες απώλειες ζωής ».

Πέρυσι, η επιθεώρηση της Επιτροπής Ποιότητας της Φροντίδας (CQC) στα ιδρύματα ψυχικής υγείας των νέων, διαπίστωσε ότι τα ευάλωτα παιδιά αντιμετώπιζαν μία «αγωνιώδη αναμονή» για θεραπεία.

Κατά τη διάρκεια παρατεταμένων περιόδων αναμονής μέχρι να έρθει η σειρά τους, τα παιδιά και οι νέοι δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στην υποστήριξη που χρειάζονται, γεγονός που προκαλεί περαιτέρω επιδείνωση της ψυχικής τους υγείας, με αποτέλεσμα μερικοί να αυτοτραυματίζονται, να αυτοκτονούν ή να εγκαταλείπουν το σχολείο κατά τη διάρκεια της αναμονής για υποστήριξη.


independent.co.uk




Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours