Υπάρχει έξω στην ατμόσφαιρα μια στάση αναμονής…δεν ξέρω πόσοι την αντιλαμβάνονται, αλλά σίγουρα υπάρχουν κάποιοι που βλέπουν ότι κάτι προετοιμάζεται και το οποίο αυτή τη στιγμή που μιλάμε εργάζεται στο παρασκήνιο.

Όλα, όπως φαίνεται, είναι αλληλένδετα και αλληλεξαρτώμενα από τις ανακοινώσεις του Μαΐου. Εάν θα αναβληθούν ή όχι.

Αν γίνουν,που μακάρι να μη συμβεί κάτι τέτοιο, θα πάρουν πολλές καταστάσεις το δρόμο τους…έναν δρόμο που συλλογικά σαν ανθρωπότητα χαράξαμε, επιτρέψαμε την κατασκευή του και που οδηγεί στο αδιέξοδο μιαας ακόμη μεγάλης συλλογικής θυσίας.

Δεν έχει πια σημασία το γιατί, άλλωστε αν και είναι εύκολο να αποδώσεις ευθύνες, ακόμη και αν το κάνεις, δύσκολα το πράγμα μπορεί να τουμπάρει και φυσικά το φταίξιμο ο κάθε ένας μας μπορεί να το ρίξει όπου επιθυμεί.

Το θέμα είναι ότι δύσκολα θα τουμπάρει η συνέχεια.

Στην προσπάθεια μου να δείξω σε όσους περισσότερους μπορώ τα στοιχεία-σημάδια του Μαΐου, τα οποία μας εξασφαλίζουν μια όχι και τόσο εύκολη συνέχεια, κατάλαβα πόσο και πόσοι  έχουμε μπλέξει, διότι ως τότε ακολουθούσα τα γεγονότα μεμονωμένα. 



Και ξέρεις, είναι μια κατάσταση οξύμωρη…

Διότι εκεί έξω κυκλοφορούν άνθρωποι σε διάφορα κράτη, αμέριμνοι, κάνοντας όνειρα και σχέδια για το μέλλον.....οραματιζόνται έναν καλύτερο κόσμο από αυτόν που σήμερα έχουμε αλλά την ίδια στιγμη δεν έχουν την πολυτέλεια να γνωρίζουν κάτι πολύ πολύ σημαντικό:  ότι ο καλύτερος κόσμος που μπορούμε να έχουμε είναι αυτός που τώρα έχουμε και ότι τα όνειρα και οι επιθυμίες των ανθρώπων αυτών είναι στον πυρήνα τους ουτοπία και χίμαιρες…… διότι άλλα σχεδιάζουμε σαν άνθρωποι και άλλα μας σχεδιάζουν κάποιοι που, όπως και να το πιάσεις, δεν είναι άνθρωποι.

Έτσι λοιπόν και σήμερα εντοπίζεται μια ειρήνη σε μια περιοχή με ημερομηνία λήξης τον 5ο,  σε ένα κράτος που είναι και αυτό ορθόδοξο και μας έρχεται από τις αρχές Μαρτίου του 2014.

Πραγματικά δεν ξέρω πως μπορούμε να αποφύγουμε τις πολλές παγίδες του Μαΐου.


Rick.
Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours