Είναι γεγονός ότι τόσο το Ιράν, όσο και η Συρία, μπορούν να ανακοινώσουν άφοβα πλέον και με βεβαιότητα την πρόθεση του Ιράν να παραμείνει στη Συρία και αυτό σημαίνει ότι η Δαμασκός έχει ισχυροποιήσει τη θέση της στη Μέση Ανατολή, αφού μαζί καταρρίπτουν ισραηλινούς πυραύλους αλλά και ταυτόχρονα ανταποδίδουν τα πυρά εκτοξεύοντας πυραύλους στα Ισραηλινά υψίπεδα του Γκολάν, από μια ισραηλινή ηγεσία που είχε συνηθίσει το προηγούμενο διάστημα να επιτίθεται ατιμώρητη στο συριακό στρατό και τους συμμάχους του.

Εν τω μεταξύ, η Δαμασκός ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι όλα τα προάστια γύρω από την πρωτεύουσα έχουν εκκαθαριστεί πλήρως από τρομοκράτες της Αλ Κάιντα και του ISIS, σηματοδοτώντας το τέλος μιας πολυετούς εξέγερσης μέσα και γύρω από την πρωτεύουσα.

Όπως ανέφερε το Al-Masdar News, «Ο Συριακός Αραβικός Στρατός (SAA) έχει τον πλήρη έλεγχο της πόλης της Δαμασκού και των προαστίων της για πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε η σύγκρουση αυτή ».

Ωστόσο, υπάρχει μία συνήθεια η οποία προέκυψε τα τελευταία χρόνια και αυτή είναι ότι κάθε φορά που ο Συριακός Στρατός αναδύεται νικητής σε μια μάχη ή αυξάνει την ισχύ του και το ηθικό του, το Ισραήλ ή οι ΗΠΑ πραγματοποιούν μια επίθεση. 


Όπως σημειώνεται, μετά την μεγάλη επίθεση του Ισραήλ στις 10 Μαΐου, σε πολλαπλούς στόχους εντός της Συρίας, η Ρωσία φάνηκε ικανοποιημένη με το να παραμείνει στο περιθώριο, την ώρα που Συρία και Ισραήλ δοκίμαζαν τα όρια μιας γενικευμένης σύγκρουσης μεταξύ τους.

Ωστόσο, η Ρωσία εξισορροπεί προσεκτικά τα συμφέροντά της στη Συρία, μοιάζει πρόθυμη να αποφύγει μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση που θα οδηγεί σε μια άμεση και μεγάλη πολεμική αντιπαράθεση.

Όμως, η υπομονή του Ισραήλ φαίνεται να εξαντλείται, αφού η επανειλημμένη προειδοποίηση για την «ιρανική κόκκινη γραμμή» του Πρωθυπουργού Νετανιάχου έχει αγνοηθεί από τη Ρωσία.

Σε πολλές συναντήσεις που είχε ο πρόεδρος του Ισραήλ με τον Πούτιν το 2015 (οι δυο τους συναντήθηκαν πάνω από 6 φορές από τότε), ο Νετανιάχου τόνισε επανειλημμένα ότι δεν θα ανεχτεί την ιρανική παρουσία στη Συρία και έδειξε την πρόθυμος ακόμη και να ρισκάρει μια πολεμική σύγκρουση με τη Συρία για να περιορίσει την ιρανική επιρροή.

"Το Ιράν είναι ήδη σε καλό δρόμο για τον έλεγχο του Ιράκ, της Υεμένης και σε μεγάλο βαθμό έχει κάτω από τον έλεγχό του το Λιβάνο", δήλωσε ο Νετανιάχου στον Πούτιν σε ένα έντονο τετ α τετ των δυο τους τον Αύγουστο του 2017 και πρόσθεσε ότι "δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ούτε λεπτό ότι το Ιράν απειλεί καθημερινά να εξοντώσει το Ισραήλ. Το Ισραήλ αντιτάσσεται στη συνεχιζόμενη εξάπλωση του Ιράν στη Συρία, και σίγουρα θα αμυνθούμε με κάθε τρόπο ενάντια σε αυτή και σε κάθε απειλή".



Από την πλευρά του, ο Ιρανός πρόεδρος Χασάν Ρουχάνι, απέρριψε τα 12 αιτήματα του Πομπέο και δεσμεύθηκε να συνεχίσει η χώρα του "το δρόμο της", επιμένοντας ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν άλλο πια να "αποφασίζουν για όλο τον κόσμο".



-Τα 12 αιτήματα που απορρίθηκαν από την Τεχεράνη-


1.Να δώσει στον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) πλήρη αναφορά για τις προγενέστερες στρατιωτικές διαστάσεις του πυρηνικού προγράμματος και να εγκαταλείψει μόνιμα και με αποδείξεις το πρόγραμμα αυτό. 

2.Να σταματήσει τον εμπλουτισμό και να μην προχωρήσει στην επανεπεξεργασία πλουτωνίου, κλείνοντας παράλληλα τον αντιδραστήρα βαρέων υδάτων. 


3.Να παρέχει στον ΔΟΑΕ ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις τοποθεσίες σε ολόκληρη τη χώρα. 


4.Να τερματίσει την κατασκευή βαλλιστικών πυραύλων και να σταματήσει την περαιτέρω δρομολόγηση ή ανάπτυξη πυραυλικών πυρηνικών συστημάτων.


5.Να απελευθερώσει όλους τους πολίτες των ΗΠΑ καθώς και τους πολίτες των εταίρων και συμμάχων των ΗΠΑ.


6.Να τερματίσει την υποστήριξη στις «τρομοκρατικές ομάδες»της Μέσης Ανατολής, στις οποίες οι ΗΠΑ συμπεριλαμβάνουν τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς και το Ισλαμικό Τζιχάντ. 


7.Να σεβαστεί την κυριαρχία της ιρακινής κυβέρνησης και να επιτρέψει τον αφοπλισμό, την αποστράτευση και την επανένταξη των σιιτικών πολιτοφυλακών. 


8.Να τερματίσει τη στρατιωτική υποστήριξη στους αντάρτες Χούτι και να εργαστεί προς μια ειρηνική, πολιτική διευθέτηση στην Υεμένη. 


9.Να αποτραβήξει όλες τις δυνάμεις που διοικεί σε ολόκληρη τη Συρία. 

10.Να σταματήσει την υποστήριξη των Ταλιμπάν και άλλων «τρομοκρατών» στο Αφγανιστάν και την ευρύτερη περιοχή και να παύσει να φιλοξενεί ανώτερους ηγέτες της Αλ Κάιντα. 


11.Να τερματίσει την στήριξη των Φρουρών της Επανάστασης στις τρομοκρατικές ομάδες και τους στρατιωτικούς συμμάχους σε όλο τον κόσμο. 

12.Να τερματίσει την απειλητική συμπεριφορά του εναντίον των γειτόνων του, πολλοί από τους οποίους είναι σύμμαχοι των ΗΠΑ. Να σταματήσει τις απειλές για καταστροφή του Ισραήλ και τις εκτοξεύσεις πυραύλων στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθώς και τις απειλές στη διεθνή ναυτιλία και τις καταστροφικές κυβερνοεπιθέσεις.





Οι δηλώσεις του Ρουχάνι, όπως ανέφερε το πρακτορείο ειδήσεων ILNA, ήταν οι εξής:

"Ποιοι είστε εσείς που θα αποφασίσετε για το Ιράν και τον κόσμο; Ο κόσμος σήμερα δεν δέχεται την Αμερική να αποφασίζει για όλο τον κόσμο, καθώς οι χώρες είναι ανεξάρτητες ... αυτή η εποχή έχει τελειώσει ... Θα συνεχίσουμε την πορεία μας με την υποστήριξη του έθνους μας ».

Αυτή η συνεχιζόμενη κλιμάκωση της ρητορικής πιθανότατα θα εδραιώσει ακόμη περισσότερο το Ιράν μέσα στο έδαφος της Συρίας και θα είναι ενδιαφέρον να δούμε και την διπλωματική απάντηση της Ρωσίας.



Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours