Καρφίτσωσε το εσύ που δεν μπορείς να βάλεις στο πρόγραμμα σου το αναπόφευκτο, σαν ένα ενδεχόμενο, έστω με τις "ελάχιστες" πιθανότητες που του προσδίδουν οι ετοιμόρροπες συνθήκες που ήδη διανύουμε.

Ποιο είναι το αναπόφευκτο;

Κοίτα ψηλά τον ουρανό...

Ο ουρανός πάνω από κοσμοκατοικημένες περιοχές της χώρας, είναι γκρι…αλλά για μερικούς, έχοντας μάλλον αχρωματοψία,  τον βλέπουν καταγάλανο.


Και προκειμένου να μη χάσουν τη ψευδαίσθηση του χρώματος, είναι σε θέση να αποδεχτούν τα πάντα, να ξεπουλήσουν και να ξεπουληθούν.

Μετά το γκρι είναι το μαύρο και δεν έχει εκεί δικαιολογίες, δεν είδα... δεν ήξερα.. δεν πίστευα...δεν υπολόγιζα...δεν άκουγα...δεν διάβαζα!

Γιατί μερικοί ..αρκετοί μάλλον, ακόμη και αυτή τη στιγμή,  δεν πιστεύουν ή δεν υπολογίζουν στα αναπόφευκτα, στο ότι μπορεί μερικές ημέρες-ώρες να πάνε όλα μα όλα στραβά, και η χρωματική ψευδαίσθηση τους μέσα σε μια στιγμή να αλλάξει τόνο, ο εύθραυστος γυάλινος ουτοπικός τους κόσμος να γίνει χίλια κομμάτια….να μεταμορφωθεί σε μια δυστοπική κατάσταση, μια κατάσταση που όμως πολλοί συνάνθρωποι μας ήδη βιώνουν.

Ως πότε θα υποφέρουν πολλοί για να περνούν καλά οι λίγοι; ως πότε θα θυσιάζονται οι διπλανοί μας μη αντέχοντας τις ευμετάβλητες μνημονιακές συνθήκες για να ευημερούν οι ευνοούμενοι; 




Να είμαστε όλοι εμείς οι "τρελοί" για παν ενδεχόμενο έτοιμοι, μέσα μας...και άσε τους λογικούς, τους "σοφούς" και καταξιωμένους σκλάβους του συστήματος να κοιτάνε το δέντρο…....άκαρπο δέντρο χαζεύουν… χάνουν και το δάσος.

Μερικοί και τους ευχαριστώ, θυμούνται τι είπαμε στις 17 Μαρτίου...




Το ένα μέρος υιοθετήθηκε άμεσα στο χρόνο, το άλλο πιστεύεις θα μείνει ορφανό;

2η ερώτηση: Θα φτάσουμε στο σημείο να επιλέξουμε τη νέα ταυτότητα ή θα βγουν ψεύτες οι Άγιοι μας;

Σε αυτήν την ενότητα, αν και δεν παραβιάζεται ούτε γράμμα από τα λόγια των φωτισμένων ανθρώπων.... δεν ξεφεύγω από αυτά που οι φωτισμένοι αυτοί άνθρωποι είδαν μέσα στη ροή του χρόνου, στο αιώνιο παρόν, δεν κάνουμε αναφορά σε προφητείες. 
Είναι η πυξίδα, αλλά όχι η διαδρομή....τη διαδρομή μόνοι μας θα την χαράξουμε μέσα στο πεδίο.

Εδώ γίνεται αναφορά στα ευρήματα μέσα από αυτό το αφιλόξενο πεδίο που κάθε μέρα διαμορφώνουμε σαν κοινωνία, ένας τελείως διαφορετικός τρόπος προσέγγισης των γεγονότων που βλέπουμε στην οθόνη μας, ένα πεδίο αρκετά περίπλοκο και εχθρικό για όποιον θέλει να ασχοληθεί μαζί του.

Και τα ευρήματα σε αυτό, που πολλάκις έχουν επαληθευτεί, προδίδουν μια άκομψη συνέχεια.

Θα χρειαστούμε πολύ τύχη, όχι μόνο σαν Ελλάδα, αλλά σαν πλανήτης, μέσα στο Μάιο για να φτάσουμε ακμαίοι... όπως είμαστε, στον Ιούνιο.

Δηλαδή να φτάσουμε στον Ιούνιο δίχως να «ματώσουμε»…

Θα χρειαστούμε πάλι παρατάσεις και αλλοίωση του αποτελέσματος για να τα καταφέρουμε.

Αλλά σε ρωτάω…αλήθεια, αξίζουμε εν τέλει τα σφυρίγματα υπέρ μας;

Η προσωπική μου άποψη και ίσως πολλών ακόμη, είναι ότι ίσως όχι.

Όχι....σύμφωνα με αυτό που ετοιμάζουν από 1-5 Μαΐου στο Φάληρο.

Όχι με βάση αυτού που διοργανώνεται από 1-8 Ιουλίου στην Αθήνα.

Όχι με βάση αυτά που έφεραν προς ψήφιση στη βουλή των ανθελλήνων.

Συλλογικά πάντα, συγνώμη αν είμαι άδικος και αν κάνω λάθος, αλλά νομίζω ότι δεν αξίζουμε άλλο τα σφυρίγματα υπέρ μας και εις βάρος τρίτων.

Και οι επόμενες γενιές μάλλον θα μας καταδικάσουν για το μέλλον που τους χτίσαμε.

Θα τα πούμε με μερικούς τετραγωνολογικούς όταν το γκρι θα γίνεται μαύρο…στα έκτακτα του Μαΐου, αν και τότε μόνο η σιωπή  θα είναι η μοναδική μας επικοινωνία.



Rick.
Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours