φώτο Redvoice.gr


....και έξω βρέχει και φυσάει!


Έπρεπε να γίνει η χθεσινή κωμική είσοδος ποδοσφαιρικού μεαγαλοπαράγοντα για να ανακαλύψουμε ότι δεν πρέπει a) να διχαζόμαστε από το ποδόσφαιρο και b) να καταλάβουμε ποιοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο;

Η μήπως δεν γνωρίζουμε ότι τα ξένα συμφέροντα δεν δρουν μόνο μέσα από πολιτικούς αλλά και μέσα από επιχειρηματικά λόμπι και επιφανείς οικογένειες;

Και δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στο χθεσινό γεγονός (με την ευκολία που βγαίνουν τα όπλα θα ήμουν χαζός αν το έκανα), αναφέρομαι συνολικά για το ελληνικό ποδόσφαιρο που διαχρονικά ήταν ένας βρώμικος και σκοτεινός χώρος, που πίσω από τις κάμερες εκτελούνται άλλα συμφέροντα στην πλάτη των οπαδών, των φιλάθλων και των παιχτών του στοιχήματος.

Ο νόμος του ισχυρού στη χώρα μας έχει οξειδώσει τα πάντα, όχι μόνο το ποδόσφαιρο.

Όμως, όπως βλέπεις είμαστε σε έτος ξεκαθαρίσματος. Όσοι διαβάζουν αυτή τη στήλη θα το θυμούνται που το γράψαμε.

Εαν αδυνατούμε να διακρίνουμε το πόσο κακό κάνει κάτι στην κοινωνία, ατομικά αλλά και γενικά σε μια ολόκληρη χώρα, αυτό κατά "μαγικό" τρόπο επιτρέπεται να εξευτελιστεί, να ξεγυμνωθεί μπροστά μας.


Όπως ακριβώς έγινε χθες, κάτι που όμως γίνεται πολλά χρόνια στο ελληνικό ποδόσφαιρο, γιατί δυστυχώς μένουμε στο χθες αγνοώντας αυτά που γίνονταν παλαιότερα εντός και εκτός γηπέδων.

Ένα ένα θα καταρρέουν…. η βιομηχανία του ποδοσφαίρου, του θεάματος, της νύχτας και των μπράβων, η πολιτική βιομηχανία…κάθε τι που μας έχει δέσει με έναν άρρωστο πολιτισμό, μια άρρωστη και άδικη κοινωνία θα καταρρέει, ώστε να δούμε ακόμη και όσοι αρνούνται να δουν, ότι τα πάντα έχουν μολυνθεί.
Τα πάντα γύρω μας είναι μολυσμένα!

Το ζητούμενο όμως είναι γιατί να καταρρεύσουν και ακόμα καλύτερα, γιατί τώρα.

Διότι φίλε μου κάποια γεγονότα μέσα στο χάος λειτουργούν υπέρ μας, το θέμα είναι πως εμείς θα τα εκλάβάνουμε, αν η αντίληψή μας είναι ικανή να αλλάξει τον τρόπο που διαβάζει τις εξελίξεις ή θα παραμείνει προσκολλημένη στον συνηθισμένο τρόπο σκέψης. Αν δηλαδή από οπαδός με πλούσιο φανατισμό(εγωισμό δηλαδή) μέσα σου μπορείς απλά να γίνεις φίλαθλος(δηλαδή να μειώσεις τον εγωισμό σου σε ακίνδυνα για τους γύρω σου επίπεδα). 
Και αν γίνεται , επειδή δεν έρχονται και τόσο ειρηνικές ημέρες, αυτά που γίνονται εντός η εκτός γηπέδων να σε αφήνουν αδιάφορο, να τα σιχαθείς, όχι το άθλημα, άλλα τη φιλοσοφία όλων αυτών που εμπλέκονται στο άθλημα και μας το παρουσιάζουν στην πιο αποκρουστική του μορφή, όπως και τόσα άλλα τελευταία.

Οπότε δες το ανάποδα, δες τη καλή του πλευρά…..καλά έκανε και μπήκε ο Σαββίδης μέσα, ήταν πιο ειλικρινής από άλλους ευτραφείς ή μη προέδρους που εκβιάζουν στα σκοτεινά, παρασκηνιακά, χρόνια τώρα.

Αυτό που έγινε χθες, ήταν πραγματικά κάτι πολύ όμορφο γεμάτο ουσία.

Καλά έκανε και μπήκε για να δούμε όλοι μας ότι τα δεδομένα αλλάζουν, το χρονικό σημείο που βρισκόμαστε δεν είναι για να γεμίζουμε τα γήπεδα κάθε Κυριακή, ούτε για να πλακωνόμαστε στα μαγαζιά, στις πλατείες , στα πλοία ή όπου αλλού συναντηθούμε... δεν μπορούμε άλλο να κάνουμε το χατίρι σε όλους αυτούς που κρύβουν τις δουλειές τους πίσω από τη στρογγυλή θεά, την ώρα που εμείς, οι πιστοί στη θεά, σκοτωνόμαστε.

Την ώρα που χρησιμοποιούν το άθλημα για να ελέγξουν καταστάσεις.

Την ώρα που συνάνθρωποι μας καταστρέφονται στα πρακτορεία του ΟΠΑΠ και στις στοιχηματικές εταιρίες που φυτρώνουν σαν μανιτάρια στην ελληνική αγορά.

Πολλοί το βλέπουν σαν αταξία, ότι δηλαδή ίσως θα διακοπεί το πρωτάθλημα, ότι δεν θα παίζουν οι ομάδες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και τρομάζουν και μόνο στην ιδέα…

Η αγωνιστική έπρεπε να διακοπεί προληπτικά την ημέρα των δύο συλλαλητηρίων γι ατην Μακεδονία και οριστικά το βράδυ των Ιμίων (2ος κύκλος των επεισοδίων) στις 13 Ιανουαρίου. 
Δεν έγινε, διότι μας θέλουν και διχασμένους και κοιμισμένους.
Όμως σύμφωνα με την ελληνική ιστορία που επιχειρούν να αλλοιώσουν, δεν γίνεται να τα πετύχουν και τα δύο.
Η μάλλον στην προσπάθεια τους εισέπρατταν τα αντίστροφα αποτελέσματα.

Για αυτό το επαναλαμβάνουμε, εάν εμείς δεν μπορούμε από μόνοι μας να καταλάβουμε τους ανθυγιεινούς οργανισμούς της κοινωνίας μας που καταστρέφουν εμάς και το έθνος, τότε αυτοί θα ξεμπροστιάζονται μπροστά στα μάτια μας, είναι η ύψιστη βοήθεια σε όλους μας ώστε να αξιολογήσουμε με διαφορετικό τρόπο τις προτεραιότητές μας τις δύσκολες στιγμές που μας περιμένουν.

Και αυτή τη στιγμή προτεραιότητα μας είναι να δουλέψουμε το μέσα μας, να απομακρυνθούμε από πράγματα που διχάζουν... από ετικέτες που μας χώρισαν στο παρελθόν.

Αν και ανεβάζουμε άρθρα σχετικά με την επιβίωση και τρόπους αντιμετώπισης δύσκολων καταστάσεων, η συλλογή-αποθήκευση τροφίμων και φαρμάκων δεν θα βοηθήσει όσο νομίζουμε, εάν δεν αλλάξουμε εμείς μέσα μας, εάν δεν γίνουμε άνθρωποι, εάν τη δύσκολη στιγμή κοιτάξουμε μόνο τη πάρτι μας και αρνηθούμε να βοηθήσουμε όποιον μας ζητήσει την βοήθεια μας.

Όσα τρόφιμα και να μαζέψουμε, αν πρώτα δεν γίνουμε άνθρωποι, υπάρχουν πολλά που μπορούν να πάνε στραβά.

Και μπορεί να δεις απροετοίμαστους να επιβιώνουν με άνεση και προέτοιμασμένους κυριολεκτικά να δυσκολεύονται.

Αν λοιπόν τη στιγμή αυτή, που έχουμε εισέλθει επίσημα στο κλίβανο των εξελίξεων, έχεις φτιάξει μια αποθήκη που θα σου εξασφαλίσει τη διαβίωση για το άσχημο διάστημα που μας περιμένει αλλά από την άλλη πλακώνεσαι με το παναθηναϊκό ή τον ολυμπιακό ή μισείς με το παραμικρό, ποια η ουσία της προετοιμασίας σου;

Δε ξέρω…. αλλά με βάση τα όσα έχω διαβάσει δε νομίζω ότι πάει έτσι.

Αυτά που έρχονται στην Ελλάδα δεν έρχονται τυχαία.

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία…

Το θέμα είναι πόσοι θα φανατιστούν περισσότερο από το χθεσινό ή το επόμενο επεισόδιο-α που θα παίξει στις οθόνες μας και πόσοι θα σιχαθούν όλο αυτό το σύστημα και θα καταλάβουν ότι δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα από τον διπλανό τους που φοράει διαφορετικό κασκόλ ή έχει διαφορετική ταμπέλα. 
Αν το χθεσινό σε φανατίσει περισσότερο, τότε τι να πω... καλή τύχη.

Και κάτι τελευταίο...

Αν το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των Σπορ, το οπαδιλίκι είναι ο βασιλιάς του Εγωισμού.

Στο λέω υπεύθυνα, διότι κάποτε ήμουν οπαδός.
Με την βοήθεια της διαιτησίας και όλων αυτών που έβλεπα, θεραπεύτηκα.
Και ξέρεις, παναθηναϊκέ, ολυμπιακέ, παοκτζή, αεκτζή, στην περίπτωση αυτή και πάλι έχουμε κάτι κοινό.
Τον Βασιλιά μας, τον εγωισμό. Όποτε και σε αυτήν την περίπτωση πάλι δεν αξίζει ο τσακωμός.

Άλλωστε πότε δε ξέρεις... μπορεί στο μέλλον να βρεθούμε στο ίδιο όρυγμα, δίπλα δίπλα να παρακαλάμε για την ζωή μας με το όπλο αγκαλιά, αλλά και τότε... τ κάτι πάλι θα μας ενώνει..
Είναι πιο ισχυρά αυτά που μας ενώνουν από αυτά που επιφανειακά μας χωρίζουν

call me Rick





Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours