Περήφανη για πολλούς λόγους μα ο μεγαλύτερος από αυτούς ήταν ο εορτασμός του ευαγγελισμού της Θεοτόκου την ίδια ημέρα με την 25η Μαρτίου.

Είχαμε μιλήσει με στοιχεία για δυο ημέρες, κρίσιμες ημέρες, που θα μας δείξουν την πρόθεση των εξελίξεων για τη χώρα μας. Από χθες 25 μέχρι και σήμερα,σε 36 ώρες, έγιναν δυο ισχυρότατοι σεισμοί σε Παπούα Γουινέα και Ινδονησία.

Επίσης μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, είχαμε μια πολύ μεγάλη τραγωδία στη Ρωσία, που αν συνέβαινε σε Δυτικό κράτος θα το έπαιζαν μια εβδομάδα οι ειδήσεις.

Όπως έχουμε πει κατά καιρούς δεν είναι μόνο η χώρα μας, δε σημαίνει ότι επειδή μένουμε εδώ δεν μας νοιάζει τι γίνετε έξω.

Υπάρχουν και άλλα κράτη που μέσα στο ιστορικό συνεχές καταγράφουν γεγονότα και θα παίξουν καταλυτικό ρόλο στις επερχόμενες εξελίξεις στην περιοχή μας.

Η 25η Μαρτίου ήταν μια κομβική ημέρα, που ξεπεράσαμε με γρατζουνιές.... και λέω γρατζουνιές διότι υπήρξε κάτι αλλά μικρής έντασης, σε περιοχή κρίσιμη για τη χώρα και φυσικά δε σημαίνει ότι τελειώσαμε.


Οι πράξεις μας θα καθορίσουν το μέλλον και σίγουρα Άλλος θα πάρει την τελική απόφαση, θα δώσει το οκ για να τρέξει μια κατάσταση , αλλά οι ρυθμοί που κινούμαστε το διάστημα αυτό είναι πονηροί.

Είμαστε 13 ημέρες πριν από το Πάσχα, μετράω αντίστροφα και το υπενθυμίζω για συγκεκριμένο λόγο.

Η χώρα και το βλέπουν πλέον και όσοι δεν το έβλεπαν το προηγούμενο διάστημα, βρίσκεται σε μπελάδες.

Οι μεγαλύτεροι μπελάδες εντοπίζονται, όπως επανειλημμένα έχουμε πει και κόντρα στην πανελλήνια ενημέρωση (ειδικά των ημερών εκείνων), εντός της χώρας, διότι οι κίνδυνοι στο Αιγαίο με το γείτονα (για τους λόγους που έχουμε εξηγήσει αναλυτικά πριν τα ΙΜΙΑ2), θα είναι σε επίπεδο θερμού επεισοδίου, μια κατάσταση που θα είναι κατά κάποιο τρόπο ελεγχόμενη. Αυτό δε σημαίνει ότι θα αποφύγουμε τα ατυχήματα, αλλά και αυτά για εμάς δουλεύουν, αφού τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη του και μας ξυπνάει από το λήθαργο.

Εδώ μέσα στη χώρα είναι το πρόβλημα....και φοράει κουκούλα.

Εδώ μέσα είναι το πρόβλημα και δεν έχει Θεό.
Εδώ μέσα είναι το πρόβλημα και ο μέσος όρος συνείδησης δυσκολεύεται να αλλάξει ή αλλάζει προς λάθος κατεύθυνση.

Εδώ μέσα στη χώρα είναι το πρόβλημα, έχεις δει το ματωμένο χάρτη της χώρας.

Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να είναι χειρότερα από μια σύρραξη με το γείτονα ή αν θες μπορεί να προσελκύσουν τη σύρραξη με το γείτονα(το τελευταίο ανάλυσε το λίγο). 

Για να μη μακρηγορούμε, το επόμενο διάστημα μέχρι το Πάσχα είναι ένα διάστημα που θα θέλει να μας μιλήσει, να μας αγγίξει…να μας ταρακουνήσει και να μας κάνει να δούμε διαφορετικά τη Μεγάλη εβδομάδα. Εξαρτώνται από εμάς εάν θα 
προτοτυπησουμε ή θα συνεχίσουμε να επαναλαμβάνουμε σε μοτίβο  τα ίδια που κάνουμε κάθε Πάσχα.

Είπαμε μερικά πράγματα για τις 8 Απριλίου, είπαμε να κάνουμε μια προσπάθεια να πάρουμε παράταση και μένει να δούμε εάν θα τα καταφέρουμε.

Χθες πάντως, 25 Μαρτίου τη βγάλαμε με γρατζουνιές…την ώρα που μια ομόδοξη χώρα θρηνεί και η ανατολή έτρεμε στο ρυθμό του Εγκέλαδου......αλλά τα μέτωπα είναι πολλά…

Σε παλαιότερο άρθρο είχαμε πει για τη «φωνή πολέμου»...που θα ακουστεί εφόσον όλα πάνε στραβά, στη περίπτωση μη αποφυγής του άσχημου σεναρίου.

Είχαμε δώσει ένα νούμερο, τώρα δίνουμε και μια χώρα.

Δες ποια φτωχή χώρα από 1.1.18(9) ανέλαβε την προεδρία της Ε.Ε!

Τα 6 κράτη (ένα ορθόδοξο) βόρειας της Ελλάδος, που πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο στην παγκόσμια πολεμική παρτίδα-αντιπαράθεση …πότε θα συμβεί αυτό και τι θα συμβεί αν δεν κατευθυνθούν στο σωστό στρατόπεδο.
Υπάρχει και ένα 17, όσα ακριβώς είναι και τα χρόνια από το 2001 και την πτώση των δίδυμων πύργων του ΠΑΓΚΌΣΜΙΟΥ ΚΈΝΤΡΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Πόσα έχουν αλλάξει από τότε.......
πόσα επιτρέψαμε εμείς να αλλάξουν μέχρι τώρα...και πόσα θα επιτρέψουμε ακόμη;



Rick.

Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours