Αυτή τη στιγμή η Τουρκία είναι με την πλάτη στον τοίχο, το έχουμε πει από αυτή εδώ τη στήλη εδώ και καιρό.

Αυτή η κατάσταση ξεκίνησε κατά την άποψη μου στο όχι και τόσο στημένο πραξικόπημα του 2016, αφού εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι πολλοί δεν ήθελαν τον Τούρκο πρόεδρο ρυθμιστή των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

Μόλις χθες αναρωτηθήκαμε εάν είναι τρελός ο Ερντογάν ή πάνε να το τρελάνουν και παρέδωσα στοιχεία τα οποία μαρτυρούν το δεύτερο.

Πάνε να τον τρελάνουν. Πάνε να κάνουν αυτό που τους εμπόδισε να ολοκληρώσουν η Ρωσία τον Ιούλιο του 2016.

Και ίσως ο Ερντογάν να γνωρίζει πολύ καλύτερα από πολλούς, ποιοι ακριβώς ήθελαν(-ουν) να τον βγάλουν από τη μέση , για αυτό και επέστρεψε γονυπετής στο Ρώσο πρόεδρο ζητώντας του συγνώμη.

Ο Ερντογάν, ασχέτως τι λένε τα μεγάλα κανάλια και τα ειδησεογραφικά πρακτορεία της υφηλίου, είναι ίσως ο μικρότερος κίνδυνος αυτή τη στιγμή για τη χώρα μας, που βρίσκεται στο τιμόνι της γείτονας χώρας. Μη το εξηγήσουμε, υπάρχουν προηγούμενα άρθρα που έχει αναλυθεί κάτι τέτοιο.

Και βέβαια αυτό είναι καθαρά προσωπική άποψη.

Δεν σημαίνει ότι μας αγαπάει, δε σημαίνει ότι τώρα που πιέζεται από παντού δε θα δημιουργήσει προβλήματα, δε σημαίνει ότι μπορεί το βράδυ και να ονειρεύεται την μεγάλη υπέρλαμπρη οθωμανική αυτοκρατορία, τίποτα από αυτά δεν αποκλείονται, ίσα ίσα όλα βλέπουμε να εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας και από αυτή τη στήλη είχαμε επισημάνει από τις αρχές Ιανουαρίου για τα νέα επεισόδια στο Αιγαίο.

Άλλο ολοκληρωτικός πόλεμος και άλλο επεισόδια θερμά ή καυτά. Άλλο Αφρίν άλλο Ελλάδα.

Όμως, μπροστά στο όνειρο του Σουλτάνου για οθωμανική αυτοκρατορία, στέκεται ένα άλλο όνειρο, αυτό της παγκόσμιας αυτοκρατορίας και αυτοί που την επιθυμούν δεν υπολογίζουν λαούς, ηγέτες, πολίτες, αριστερούς, δεξιούς, σουνίτες σιιτες, ευρωπαίους , Αμερικανούς, Ασιάτες Ρώσους, διεθνείς οργανισμούς, μυστικές υπηρεσίες, προέδρους πρωθυπουργούς…όλοι είναι απλά πιόνια τους ή γίνεται προσπάθεια να είναι πιόνια τους και οι οποίοι άπλα εκτελούν εντολές..

Ελέγχοντας τα περισσότερα γύρω μας, ειδικά αυτά που φτάνουν σαν πληροφορία στις αισθήσεις μας, μπορούν εύκολα πλέον να μας πείσουν ότι το μαύρο είναι άσπρο και το αντίστροφο. Μην το αναλύσουμε, έχεις δει τι γίνεται στην εποχή μας, βραβεύεται και επικροτείται η αδικία και από την άλλη χλευάζεται και τιμωρείται η τιμιότητα, η αγαθότητα, η καλοσύνη, τα γνωρίζουν οι περισσότεροι πως ανταμείβεται ο πονηρός άνθρωπός και πως ο ειλικρινής.

Στο σημείο λοιπόν αυτό, ας δούμε τι έγινε στη Λιβύη…. νομίζω άλλες δυο φορές από αυτήν τη στήλη είχαμε αντιστοιχίσει το τέλος του Καντάφι με το τέλος του Ερντογάν.

Ας πάμε λίγο πίσω…στις 10 Μαρτίου του 2011 




Δημοσίευση 10 Μαρτίου 2011, 18:49 / Ανανεώθηκε 27 Ιουνίου 2013, 14:44

newpost.gr














Αυτή η υποβάθμιση ήρθε στις 10 Μαρτίου του 2011...(10/3/2011)

Θυμάσαι τι έγινε λίγο αργότερα, στις 20 Οκτωβρίου 2011;(20/10/2011)











Μετά από 42 χρόνια στην ηγεσία της Λιβύης, ο Μουαμάρ Καντάφι, έπεσε νεκρός.
Και μάντεψε ποιος βομβάρδισε το κομβόι που τον φυγαδευε τότε από την γενέτειρα του Σύρτη.......
Το ΝΑΤΟ!
Μια εγκληματική οργάνωση που ανάλογα με τις εντολές από τα σκοτεινά ιερατεία θα διαλύσει ή θα στηρίξει ένα κράτος.

Συμφωνούμε σε αυτό; 


2555 ημέρες μετά την 10η Μαρτίου, δηλαδή προχθές, στις 8 Μαρτίου 2018(πάλι Μάρτιο), ένας άλλος οίκος αξιολόγησης επιτίθεται στην οικονομία της Τουρκίας.













Νομίζω πως δεν θέλει περεταίρω ανάλυση κάτι τέτοιο. Συνδυάζοντας και άλλα στοιχειά που έχουμε δώσει, έχεις μια εικόνα για το πως ενδεχομένως θα εξελιχθούν τα πράγματα στη γείτονα χώρα, όσον αφορά την πολιτική ηγεσία.ή τουλάχιστον ποιες είναι οι προθέσεις τους.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι πάντα θα υπάρχει ένας Καντάφι για να τον κυνηγήσει το ΝΑΤΟ, πάντα θα υπάρχουν πύργοι για να πέσουν αεροπλάνα, πάντα θα υπάρχει ένας Αλέξης για να δεχτεί μια σφαίρα.
Ο χρόνος καθορίζει την εκδήλωση των αποφάσεων..και χρονικά είμαστε στην παράταση.
Αποφάσισε ποιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός σου, στα σύνορα ή μέσα στην χώρα στις μεγάλες πόλεις;

Μα πότε θα καταλάβετε μερικοί ότι είμαστε ήδη σε πόλεμο, αφού οι ανθρώπινες απώλειες σημαίνει πόλεμος, ένας αόρατος πόλεμος του νου, αυτό που είπαμε και σε προηγούμενο άρθρο, το mww3(mind world war III). 
Σχεδόν κάθε εβδομάδα, άνθρωποι πέφτουν από τις ταράτσες πολυκατοικιών, νέοι φεύγουν νωρίς στην άσφαλτο, συμμορίες λύνουν τις διαφορές στην πρωτεύουσα της χώρας,δίπλα σε παιδιά και περαστικούς, γιος πυροβολεί τη μάνα του και πατέρας την κόρη του...τι άλλο πρέπει να γίνει για να καταλάβουμε ότι είμαστε ήδη σε πόλεμο και ο εχθρός είναι αόρατος;

Μια στιγμή(προκαθορισμένος χώρος και χρόνος) αρκεί για να διχαστεί η χώρα, αρκεί για να καεί η χώρα, να γυρίσει το μάτι των πεινασμένων,να οπλίσει τα χέρια των ετοιμασμένων(κουκουλοφόρων).
Ο εχθρός είναι ήδη μέσα στη χώρα και παλεύει για το χειρότερο.

Και εμείς τι κάνουμε;
Είμαστε κάπως έτσι...όπως ο κύριος στα αριστερά του βίντεο




Αργότερα όμως, κάποια στιγμή στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, θα είμαστε κάπως έτσι 



....και όλα αυτά τα παράξενα που διαβάζες από αυτήν εδώ τη στήλη αλλά και αλλού, θα τα θυμηθείς.

Εκείνη τη δύσκολη ώρα που ο εχθρός θα πάρει σάρκα και οστά, θα τα θυμηθείς.

Και θα προσευχόμαστε όλοι μαζί.....αλλά πόσο σίγουροι είμαστε ότι οι προσευχές μας θα εισακουστούν;
Πόσο σίγουροι είμαστε ότι θα ξέρουμε να πούμε μια προσευχή;

29 ημέρες πριν την Ανάσταση

call me Rick
Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours