Ίσως το «Σκοπιανό» και οι εξελίξεις του δικαιολογημένα να αποτελούν το επίκεντρο της ενημέρωσης, πλην όμως ο πιθανός εγκλωβισμός της Τουρκίας στο Afrin και η διαφαινόμενη «αναγκαστική» επέμβαση Ρωσίας και ΗΠΑ, συμπεφωνημένη και χωρίς ρήξεις (καθόσον οι κουρδικές περιοχές επιρροής είναι ουσιαστικά μοιρασμένες), μετά από την διεθνή κατακραυγή που θα ακολουθήσει, να φέρουν την χώρα μας σε μοναδικά ευνοϊκή θέση.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα:

Είμαστε ικανοί και εννοούμε πολιτικά και όχι εθνικά να το διαχειριστούμε;

Η υπόθεση των Σκοπίων καταγράφοντας ήδη την πολιτική ανικανότητα δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια. Ας εξετάσουμε όμως τι ακριβώς εννοούμε.

Το Κουρδικό καντόνι Rojava, Afrin ή Efrîn, ή ακόμα, η «Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας» είναι μια περιοχή, η οποία εξαιτίας της σταθερότητας και ασφάλειας που προσέφερε (μέχρι πρόσφατα) έφτασε να εκτιμάται ότι κατοικείται από τουλάχιστον 800.000 ανθρώπους. Οι συνεχείς προσφυγικές ροές στην διάρκεια των επιχειρήσεων κατά του ISIS, σε συνδυασμό με την προσφερόμενη αυτάρκεια σίτισης της εύφορης γης της Rojava (the Fertile Crescent region) των επτά πόλεων και 360 χωριών, ήταν μερικές μόνο από τις αιτίες που προκάλεσαν τον υπερδιπλασιασμό της περιοχής των αρχικά 320.000 μόνιμων κατοίκων, όπως και την δημιουργία συνθηκών υγιούς ανάπτυξης.

Αρκεί ενδεικτικά να επισημάνουμε ότι το 2015 ιδρύθηκε αυτόνομο Κουρδικό Πανεπιστήμιο στην ομώνυμη πόλη του καντονιού, παρά την άρνηση συνεργασίας της ακαδημαϊκής κοινότητας Ρωσίας και Συρίας, στοιχείο που μας βοηθά στην προσπάθεια αποκωδικοποίησης της ποιότητας και των ανησυχιών του πληθυσμού της περιοχής, όπως είναι η διατήρηση στο ανώτερο ακαδημαϊκό επίπεδο της κουρδικής γλώσσας και πολιτισμού.


Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

Καθόλου τυχαία και με αρκετή ειρωνική διάθεση, γεμάτη υπεροψία, η τουρκική εισβολή ονομάστηκε «Κλαδί Ελιάς – Olive Branch – Zeytin Dalı Harekâtı», όταν το δέντρο της ελιάς αποτελεί σύμβολο του κουρδικού καντονιού, καθόσον αποτελεί την κύρια καλλιεργητική επιλογή με τα 13 εκατομμύρια ελαιόδεντρα να καλύπτουν τις ανάγκες εγχώριας βρώσης αλλά και εξαγωγής ιατροφαρμακευτικών προϊόντων.

Η εκτίμηση ότι ο τουρκικός στρατός κινδυνεύει να εγκλωβιστεί στα ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά του εδάφους που ευδοκιμεί η ελιά, με την αφθονία των νερών, το βροχερό κλίμα, τους ορεινούς όγκους αλλά και το ερυθρό αργιλούχο έδαφος φαίνεται να αποκτά ιδιαίτερη αξία και να προδιαθέτει στο συμπέρασμα ότι δεν έχει γίνει σωστά ο επιχειρησιακός σχεδιασμός έναντι της προεδρικής αλαζονείας.

Οι φωτογραφίες εξάλλου μαρτυρούν την ιδιαιτερότητα του εδάφους.



Φυσικά όπως αναμενόταν από τακτικής απόψεως, οι άξονες επιθέσεως των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, οι οποίες αρχικά κινούνται με ιδιαίτερη προσοχή και υπό την κάλυψη αεροπορικών βομβαρδισμών και πυρών πυροβολικού, ΔΕΝ παρουσιάζουν ιδιαίτερη πρωτοτυπία και έμπνευση, καθόσον είναι στοιχημένοι στους κεντρικούς οδικούς άξονες που οδηγούν κυκλωτικά στην πόλη του Afrin. Ο ορισμός εξάλλου, δια στόματος του προέδρου Erdoğan, δημιουργίας μιας ασφαλούς ζώνης 30 χιλιομέτρων ως αντικειμενικού σκοπού, ουσιαστικά μεταφράζεται με την κατάληψη της πόλης του Afrin! Και σ’ αυτό το σημείο θα εστιάσουμε τη σύντομη ανάλυσή μας.

ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ

Το έδαφος όπως αναφέραμε παραπάνω είναι ο ένας από τους κύριους συντελεστές στην εκτίμηση της κατάστασης. Ένας άλλος εξίσου υψηλής αξίας είναι οι δυνάμεις και ο διατιθέμενος οπλισμός από την πλευρά των Κούρδων, ο οποίος στερείται βαρέως εξοπλισμού και μέσων. Είναι όμως αναγκαίος;

Οι ορεινοί όγκοι δύσκολα θα προσεγγιστούν και θα εκκαθαριστούν από τις τουρκικές δυνάμεις, οι οποίες όπως θα δούμε πρέπει να βιαστούν, διότι δεν θα έχουν στην διάθεσή τους απεριόριστο χρόνο.

Αντιαρματικά τελευταίας γενιάς, τα οποία έχουν στην κατοχή τους οι Κούρδοι, όπως και η τακτική του ανταρτοπολέμου θα καθυστερήσουν αρκετά την Τουρκία προς το Afrin, καταγράφοντας ταυτόχρονα σημαντικές απώλειες, τις οποίες η κουρδική προπαγάνδα θα φροντίσει να εκμεταλλευτεί. Σταδιακά λοιπόν θα οχυρωθούν στην ασφάλεια και φθορά που προκαλεί στα τακτικά στρατεύματα, ο αγώνας στην πόλη.



Έτσι ουσιαστικά και εφόσον όλα κινηθούν σύμφωνα με τον σχεδιασμό, οι τουρκικές δυνάμεις θα φτάσουν στο δεύτερο αντικειμενικό σκοπό του σχεδιασμού τους, που είναι η πολιορκία και κατάληψη του Afrin.

Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί και ο αποκλεισμός, οι οποίοι θα προηγηθούν σε μια πυκνοκατοικημένη πόλη, της οποίας οι κάτοικοι είναι αποφασισμένοι να πέσουν μέχρι ενός, θα προκαλέσουν εκτός από τις απώλειες αμάχων και σοβαρή ανθρωπιστική κρίση, αφού η περιοχή μπορεί ουσιαστικά να καλύψει τις ανάγκες μόλις του μισού πληθυσμού που ζει τώρα στην περιοχή. Μπορεί άραγε η Τουρκία να διαχειριστεί τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο μια τέτοια κατάσταση υπό την πίεση της διεθνούς κατακραυγής και τις σχέσεις με τις ΗΠΑ ήδη οξυμένες;

Η «ΧΡΟΝΙΚΗ» ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

Πολλοί μεταφράζουν την απομάκρυνση της Ρωσίας και το πράσινο φως που δόθηκε στους Τούρκους, ως μια έκφραση ρωσικής δυσαρέσκειας με προσωρινά τιμωρητική στάση έναντι των Κούρδων της Rojava, καθόσον η ρωσική επιρροή άρχισε να χάνεται με τους τελευταίους να κοιτούν περισσότερο προς την Δύση και τις ΗΠΑ, όπως άλλωστε συμβαίνει συμπεφωνημένα (μεταξύ Ρωσία και ΗΠΑ) με τα δύο ανατολικά καντόνια του Κομπάνι – Kobani και Τζαζίρε – Jazira.

Προσωρινή; Για πόσο χρονικό διάστημα και μέχρι ποιο σημείο;

Ίσως μέχρι οι Κούρδοι του Afrin να αναγκαστούν να ζητήσουν την βοήθεια της συριακής κυβέρνησης, οπότε και να μπει ουσιαστικά μια τάξη στην επικυριαρχία των συριακών εδαφών, ίσως πάλι όμως να γίνει πολύ νωρίτερα όταν η διεθνή κατακραυγή με τις απώλειες των αμάχων «αναγκάσει» την ορθόδοξη Ρωσία του Πούτιν με το ανθρωπιστικό πρόσωπο να επέμβει κατά της ανεξέλεγκτης Τουρκίας.

Όλα ή σχεδόν όλα θα κριθούν μεταξύ των άλλων, σίγουρα και από την ταχύτητα και αποτελεσματικότητα των Τούρκων, με τα πρώτα σημάδια να μην ευνοούν το σενάριο μιας καθαρής, γρήγορης και «αναίμακτης» τουρκικής επιχείρησης.

Πόσο προετοιμασμένοι είναι για την πολιορκία της μεγαλύτερης πόλης της περιοχής;

Φυσικά η Ρωσία μπορεί αρχικά στους περισσότερους να εμφανίζει χαρακτηριστικά «σύμμαχου» χώρας της νατοϊκής Τουρκίας, πλην όμως οι σχέσεις των δύο χωρών είναι πρωτίστως «εμπορικές». Μην λησμονούμε ότι ακόμα και οι S-400 δόθηκαν με ρωσικό δανεισμό (μορφή εξάρτησης), ενώ τα συμβόλαια για το πυρηνικό εργοστάσιο και τους ενεργειακούς αγωγούς συνθέτουν ένα ιδιόμορφο παζλ μιας μοναδικής ίσως λυκοφιλίας όπως άλλωστε οι περισσότερες στη περιοχή. Εξάλλου έχουμε αναφέρει ξανά, στην Μέση Ανατολή ΔΕΝ ισχύει ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου»!

Ο ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΑΜΑΧΩΝ

Το βέβαιο είναι ότι μια πολιορκία στο Afrin θα μπορούσε να έχει ολέθριες συνέπειες τόσο για τους κατοίκους όσο και για την «εγκλωβισμένη» στην προσπάθεια Τουρκία. 

Οι μάχες που δόθηκαν κατά του ISIS σε αντίστοιχες πόλεις και παρά την πληθώρα των υποστηρικτικών μέσων κατέδειξαν την δυσκολία τέτοιου είδους επιχειρήσεων. Φυσικά εάν λάβουμε υπόψη ότι στην περίπτωσή μας οι «καλοί» είναι οι πολιορκημένοι, γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι θα πρέπει να υπάρξει όριο. 

Αν για οποιοδήποτε λόγο αυτό ξεπεραστεί τότε οι αφορμές, τις οποίες αναζητούν ΗΠΑ και Ρωσία θα έχουν προσφερθεί απλόχερα από τον ίδιο τον πρόεδρο Erdoğan. Δυστυχώς ο ορισμός των 30 χιλιομέτρων ως στόχος και η δημαγωγική (μένει να αποδειχθεί) απειλή συνέχισης των επιχειρήσεων προς το Manbij ΔΕΝ μας αφήνει πολλά περιθώρια.



ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Μια αστραπιαία νίκη θα αποτελούσε το ιδανικό σενάριο για την Τουρκία, γεγονός που φαντάζει αδύνατο υπό τις παρούσες συνθήκες. Όσο μάλιστα θα συνεχίζεται η προέλαση προς την πρωτεύουσα Afrin αναμένονται ισχυρότερη αντίσταση και βαρύτερες απώλειες και για τις δύο πλευρές.

Ενώ το χάσμα μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας βαθύνει περισσότερο, η Ρωσία, όσο δεν υπάρχουν απώλειες αμάχων, διαπραγματεύεται από ισχυρότερη θέση την επιστροφή του Afrin στην σφαίρα της επιρροής της μέσω του Άσαντ.

Η χώρα μας οφείλει εκτός από το να παρακολουθεί τις εξελίξεις της συγκεκριμένης επιχείρησης, να είναι σε θέση να εκμεταλλευτεί «παραγωγικά» τον επερχόμενο εγκλωβισμό της Τουρκίας. Πρέπει και οφείλουμε να επιλέξουμε την στρατηγική που θα ακολουθήσουμε πλην όμως όπως αρχικά αναφέραμε παρουσιάζουμε ανεπίτρεπτα σημάδια πολιτικής ανικανότητας και συναίνεσης σε εθνικά θέματα.

Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours