«Υπάρχει μια φοβερή ομοιότητα στα πρόσωπα των νέων με εκείνα της γενιάς μου, το καλοκαίρι του 1939.» Καταστήματα με κούκλες που καίγονται στο πεζοδρόμιο μετά από βομβιστική επιδρομή της Γερμανίας στο Λονδίνο. Φωτογραφία: Αρχείο ειδήσεων Planet / SSPL μέσω Getty Images

[Harry Leslie Smith]


Κατά τη διάρκεια του περασμένου Αυγούστου, ξύπνησαν μνήμες από το παρελθόν. 


Αισθάνομαι ότι το καλοκαιρινό αεράκι του 2017, εκτοπίζεται από τον άνεμο του πολέμου που πνέει από ολόκληρο τον κόσμο προς τη Βρετανία, όπως ακριβώς συνέβη και το 1939.

Στη Μέση Ανατολή, η Σαουδική Αραβία βομβαρδίζει την Υεμένη, με την ίδια αγριότητα που έκανε ο Μουσολίνι στην Αιθιοπία όταν ήμουν παιδί το 1935.

Η υποκρισία της κυβέρνησης της Βρετανίας και η τάξη της ελίτ, εξασφαλίζει ότι θα εξακολουθεί να τρέχει αθώο αίμα στη Συρία, στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Η κυβέρνηση της Τερέζα Μέι επιμένει ότι η ειρήνη μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της προσφοράς όπλων στις εμπόλεμες ζώνες.

Η Βενεζουέλα στρέφεται προς την αναρχία με ξένη παρέμβαση, ενώ στις Φιλιππίνες, ο Ντουτέρτε - που προστατεύεται από τη συμμάχους του, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ - δολοφονεί τους ευάλωτους στο έγκλημα που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη φτώχεια τους.

Επειδή είμαι γέρος, 94 ετών , αναγνωρίζω αυτούς τους οιωνούς . Τα σημάδια είναι παντού, ίσως το μεγαλύτερο να είναι στις ΗΠΑ, όπου στο τιμόνι της εξουσίας είναι ο Ντόναλντ Τράμπ, ένας άνθρωπος που είναι ελλιπής σε αξιοπρέπεια, σοφία και στην απλή ανθρώπινη καλοσύνη. Είναι εξίσου ανόητο για τους Αμερικανούς να πιστεύουν ότι οι στρατηγοί τους θα τους σώσουν από τον Τράμπ, όσο ανόητο ήταν για τους φιλελεύθερους Γερμανούς τότε, να πιστεύουν ότι ο στρατός  θα προστατέψει το έθνος τους από τις υπερβολές του Χίτλερ.




Η Βρετανία δεν έχει κάνει τίποτα για να νιώθει υπερήφανη. Από τον πόλεμο στο Ιράκ, η χώρα μας βρίσκεται σε πτωτική κάμψη, καθώς οι διαδοχικές κυβερνήσεις έχουν διαβρώσει τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη και έχουν εξαναγκάσει το κράτος πρόνοιας σε λιτότητα, οδηγώντας μας στο αδιέξοδο του Brexit.

Όπως ο Τράμπ, έτσι και το Brexit δεν μπορεί να ανατραπεί από τη φιλελεύθερη υποκρισία - μπορεί να ανατραπεί μόνο εάν το νεοφιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο θρυμματιστεί, όπως ακριβώς κάποιο άγαλμα ενός δικτάτορα σε μια πολύπαθη χώρα, που το γκρεμίζει ο απελευθερωμένος πλέον λαός.

Μετά από χρόνια κυβέρνησης των Συντηρητικών, η Βρετανία δεν δείχνει ικανή για να αλλάξει την πορεία της ιστορίας προς το καλύτερο, όπως τότε, την περίοδο του Νέβιλ Τσάμπερλεν, όταν ο ναζισμός χαλάρωσε για λίγο, στη δεκαετία του 1930, δεν έγινε τίποτε για να αποτραπεί η επερχόμενη καταστροφή. 



Στην πραγματικότητα, κανένα έθνος στην Ευρώπη ή στη Βόρεια Αμερική δεν έχει τίποτα για να καυχιέται. Το κάθε κράτος είναι γεμάτο ανισότητες, με μαζική αποφυγή φορολογίας των μεγάλων εταιρειών - η οποία είναι κατά τέτοιο τρόπο νομιμοποιημένη ώστε να κυριαρχεί η διαφθορά - και ένας νεοφιλελευθερισμός που έχει διαβρώσει όλες τις κοινωνίες.

Κοιτάζοντας τους νέους σήμερα, όταν τους παρακολουθώ στον ελεύθερο χρόνο τους, αντικρίζω μια φοβερή ομοιότητα με τα πρόσωπα των νέων της γενιάς μου , το καλοκαίρι του 1939. 

Όταν βγαίνω στην πόλη, ακούω το γέλιο τους, τους βλέπω να απολαμβάνουν μια μπύρα, να είναι ερωτευμένοι... αλλά φοβάμαι για αυτούς.

Αυτός ο Αύγουστος μοιάζει πολύ με αυτόν του 1939, το τελευταίο καλοκαίρι που είχαμε ειρήνη, μέχρι το 1945.


Τότε ηλικίας 16 ετών, πιτσιρικάς, σαν να έχω την εικόνα μπροστά μου που γελούσαμε με τις δηλώσεις του Χίτλερ και άλλων φασιστικών τεράτων και που δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε μέχρι που ήταν ικανοί να φτάσουν.

Λίγα γνωρίζαμε τον Αύγουστο του 1939, για το πως είναι η ζωή χωρίς ειρήνη, χωρίς σφαγή, χωρίς αεροπορικές επιδρομές, χωρίς κεραυνοβόλο πόλεμο....

Τότε, τον Αύγουστο του 1939, δεν άκουσα τη βροντερή φωνή του πολέμου που πλησίαζε, αλλά ως γέρος πλέον, την ακούω τώρα και την ακούω για τη γενιά των εγγονιών μου. 

Ελπίζω να κάνω λάθος...

Χάρρυ Λέσλι Σμιθ
Άγγλος Συγγραφέας και Βετεράνος του Β' Παγκοσμίου πολέμου





Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours