Το παρακάτω άρθρο περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο την κατάσταση που επικρατεί μέχρι αυτή τη στιγμή στο εσωτερικό της Συρίας αλλά και στα σύνορα της.
Οι γείτονες της ειδικά και οι μεγάλες δυνάμεις που μάχονται δια των αντιπροσώπων από το 2011, έχουν στα σχέδια τους όπως θα διαβάσεις πιο κάτω,  την ανατροπή του Άσαντ, εφόσον δεν απομακρυνθεί με συμβατικό τρόπο, κάτι που μοιάζει κάπως δύσκολο αφού 7 χρόνια τώρα όχι μόνο δεν απομακρύνθηκε από την εξουσία και επιβίωσε πολιτικά αλλά βγαίνει και κερδισμένος, πολιτικά ενισχυμένος...κάτι που δεν αρέσει στη Δύση και στο Ισραήλ.
Και μια τεχνητή αναταραχή όπως αυτή με την Παλαιστίνη πρόσφατα και με τη Χεζμοπλάχ στο Λίβανο που προετοιμάζεται, είναι ίσως τα άλλοθι των περιφερειακών δυνάμεων για την απομάκρυνση του Άσαντ.

Alexander Orlov
Πολιτικός επιστήμονας και αναλυτής
Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε πρόσφατα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκπαιδεύουν έναν νέο αριθμό ενόπλων στο πρώην στρατόπεδο προσφύγων στην επαρχία El Khaseq, επικαλούμενο το Κέντρο Συριακής Συμφιλίωσης.

Πιστεύεται ότι αυτή η δύναμη θα χρησιμοποιηθεί σε μια προσπάθεια να ανατραπεί η συριακή κυβέρνηση του Προέδρου Bashar al-Assad.

Αυτό που είναι ακόμη πιο περίεργο είναι ότι οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και τη Συρία (ISIS) και η οργάνωση Jabhat al-Nusra θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά αυτής της στρατιωτικής δύναμης.

Ο δυτικός συνασπισμός, υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, ασκεί το "δικαίωμα" του να χρησιμοποιήσει τις ριζοσπαστικές αυτές ομάδες στη Συρία, παρά τις επανειλημμένες αμερικανικές δηλώσεις ότι οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή για να καταπολεμήσουν τέτοιες τρομοκρατικές οργανώσεις. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρείχε το Κέντρο Συριακής Συμφιλίωσης, Αμερικανοί εκπαιδευτές των ειδικών δυνάμεων, εκπαιδεύουν νέες ένοπλες μονάδες από προηγούμενες αποσπασμένες ομάδες ενόπλων 

Οι κάτοικοι του τοπικού δήμου αναφέρουν ότι ο δυτικός συνασπισμός χρησιμοποιεί για έξι μήνες το στρατόπεδο των προσφύγων για να δημιουργήσει μια νέα ένοπλη δύναμη, φέρνοντας μαχητές στο El Khaseq από διάφορα μέρη της Συρίας. 
Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, περίπου 750 τρομοκράτες έφθασαν εκεί από τη Raqqa, το Deir ez-Zor, την Abu Kamal και τα εδάφη στα ανατολικά του Ευφράτη.

Η νεοσύστατη σπονδυλική στήλη της νέας ένοπλης ομάδας, αποτελείται από περισσότερους από 400 μαχητές του ISIS, οι οποίοι, λόγω της υποστήριξης των Ηνωμένων Πολιτειών, εγκατέλειψαν το κυβερνείο της Raqqa τον περασμένο Οκτώβριο με τη βοήθεια της Αμερικής.

Αναμένεται ότι σύντομα αυτή η ένοπλη μονάδα θα αναπτυχθεί στη νότια Συρία για να εμπλακεί με τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις.

Μέσα μαζικής ενημέρωσης της Ρωσίας ανακοίνωσαν ότι ο εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, Ιγκόρ Κονασένκοφ, κατηγόρησε το Πεντάγωνο ότι ψεύδεται στη διεθνή κοινότητα σχετικά με τα σχέδια της Ουάσιγκτον να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, Τζέιμς Μάττις, οι δυνάμεις του ISIS έχουν μειωθεί στη Συρία, αλλά ο πόλεμος μαζί τους δεν έχει τελειώσει ακόμα.

Είναι σημαντικό το γεγονός ότι, όσον αφορά παρόμοια στρατόπεδα εκπαίδευσης τέτοιων τρομοκρατικών ομάδων στη Συρία και πέρα από τα σύνορά της, υπάρχουν πάνω από δώδεκα, με τις περισσότερες ομάδες από αυτές να δρουν στην Ιορδανία.

Αυτά τα στρατόπεδα χρησιμοποιούνται από διάφορες μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των ιρανικών, αμερικανικών, ακόμη και τουρκικών υπηρεσιών.
Κάθε υπηρεσία επιδιώκει τους δικούς της στόχους. 
Αυτό ξετυλίγεται στο πλαίσιο της πρόσφατης δήλωσης του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στη στρατιωτική βάση του Khmeimim, σχετικά με την πρόθεση της Μόσχας να μειώσει τη στρατιωτική της παρουσία στη Συρία.

Με τη σειρά της, η Ουάσιγκτον είναι απασχολημένη με την προετοιμασία "δικών της" μαχητών για την καταπολέμηση του Άσαντ, εκμεταλλευόμενος αυτό που ελπίζει ότι θα είναι το κενό ασφαλείας, την απόσυρση της Ρωσίας.

Επιπλέον, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ δεν κρύβουν τα σχέδιά τους να χτυπήσουν το Ιράν και τη Χεζμπολάχ στη νότια Συρία, με ταυτόχρονη έναρξη στρατιωτικής επιχείρησης στο νότιο Λίβανο.

Αναμένεται η Ουάσιγκτον  να στηρίξει αυτές τις επιθέσεις παρέχοντας στενή αεροπορική υποστήριξη στις Σαουδαραβικές και Ισραηλινές δυνάμεις στη Συρία. 
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι μαχητές του λεγόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA), που σχηματίστηκε από λιποτάκτες του συριακού στρατού, εκπαιδεύονταν στην Ιορδανία.

Η επίθεση μέσα στο έδαφος της Συρίας θα πραγματοποιηθεί από διάφορες κατευθύνσεις - από την περιοχή των υψιπέδων του Γκολάν που ήδη καταλαμβάνεται από το Ισραήλ, κατά μήκος των συνόρων του Λιβάνου, από τη στιγμή που θα εισβάλουν οι ισραηλινές δυνάμεις στο Λίβανο και από τα σύνορα της Ιορδανίας.


Είναι ενδιαφέρον να πούμε ότι δεν είναι περισσότερο από 60 μίλια που χωρίζουν τα σύνορα Ιορδανίας-Συρίας με τη πρωτεύουσα της Συρίας, τη Δαμασκό και πάνω από το ήμισυ αυτής της επικράτειας το έχουν ήδη καταλάβει οι ένοπλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης!

Δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο, οι δυνάμεις των Κούρδων SDF που κινούνται στη χώρα υπέρ των ΗΠΑ, να χτυπήσουν τη Δαμασκό από την ανατολή, αν και αυτό το βήμα μπορεί να προκαλέσει την οργή της Άγκυρας, η οποία επιδιώκει να παρεμποδίσει κάθε μορφή ανάπτυξης των Κούρδων στη Συρία.

Μπορεί επίσης να προκληθούν αυθόρμητες επιθέσεις από στρατόπεδα προσφύγων, όπου εκπαιδεύονται μαχητές του ISIS, όπως ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας.

Αν τα γεγονότα αρχίσουν να ξεδιπλώνονται κατά τη διάρκεια αυτού του σεναρίου με την αναχώρηση των αεροσκαφών της Ρωσίας, η Δαμασκός θα βρεθεί παγιδευμένη από τους αντιπάλους της.

Εξάλλου, ο Ελεύθερος Συριακός στρατός έφθασε πρόσφατα τις 30.000.

Υπάρχουν άλλοι 25.000 μαχητές του ISIS διάσπαρτοι κατά μήκος του Ευφράτη και κρύβονται στην Idlib. Στα νοτιοδυτικά, υπάρχουν ακόμα 10.000 αντικυβερνητικοί μαχητές έτοιμοι να αναλάβουν δράση.

Όσον αφορά τη Δαμασκό, δεν έχει στη διάθεσή της περισσότερους από 40.000 στρατιώτες, οι οποίοι υποστηρίζονται από 40.000 Ιρανούς στρατιώτες και στρατιώτες σιίτες από το Ιράκ, το Ιράν, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. 

Όσο για τη Συριακή Πολεμική Αεροπορία, έχει εξαντληθεί σοβαρά από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση, ενώ οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία διατηρούν τρομερή αεροπορική δύναμη. 
Επιπλέον, το Ριάντ κατασκευάζει στρατιωτικό συνασπισμό κατά της Συρίας από έναν μακρύ κατάλογο αραβικών χωρών, συμπεριλαμβανομένων των ΗΑΕ, της Ιορδανίας και της Αιγύπτου.



Αυτό φέρνει σαφώς τη συριακή κυβέρνηση σε μειονεκτική θέση, μαζί με το Ιράν και τη Χεζμπολάχ.

Στην πραγματικότητα, η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Άμυνας δεν μας μεταφέρει κάτι καινούριο, εκτός από την ανακοίνωση ότι αυτά τα στρατόπεδα στρατολογούν μαχητές του ISIS.

Όλα τα κράτη που ασχολούνται με τη συριακή διαμάχη επιδιώκουν τα δικά τους συμφέροντα, μεταξύ των ετών 2011-2015, πριν από την άφιξη των ρωσικών δυνάμεων στη Συρία, τον Σεπτέμβριο του 2015.

Αυτός ο αγώνας συνεπαγόταν την κατάρτιση/εκπαίδευση των δυνάμεων που μάχονταν στο έδαφος της Συρίας ως αποκλειστικοί αντιπρόσωποι για τους εξωτερικούς παίκτες της Συρίας, που θέλουν να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Οι αντίπαλοι της Συρίας ήταν καλύτερα χρηματοδοτούμενοι και αρκετά καλά οργανωμένοι και ικανοί ώστε να κάνουν χρήση του τεράστιου αριθμού ξένων πόρων με τρόπο αποτελεσματικό.

Αυτός είναι ο λόγος που η πλάστιγγα έγερνε κατά της Δαμασκού πριν από τρία χρόνια. Το 2015, η Ρωσία εισήλθε στον πόλεμο, φρενάροντας τις αντικυβερνητικές ένοπλες δυνάμεις και την επέλαση του ISIS, αλλά αυτή η επιτυχία δεν ισοδυναμεί αυτόματα με τη νίκη. 

Στην πραγματικότητα, η νίκη είναι πολύ μακριά για τη Δαμασκό.

Αυτό που θα μπορούσε να κάνει η Μόσχα κινούμενη προς το σκοπό αυτό, είναι να καταστρέψει την μαύρη οικονομία  στο έδαφος της Συρίας, που δημιουργήθηκε από τις αντικυβερνητικές δυνάμεις και είναι γεγονός ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να καταστήσει τον αγώνα ενάντια στη Δαμασκό εξαιρετικά δαπανηρό και ασύμφορο με αποτέλεσμα να αποτρέψει μια ευρύτερη διαμάχη στο μέλλον.

Ο πόλεμος δυστυχώς είναι μια επιχείρηση, έστω κι αν είναι αιματηρή και τα προϊόντα της αποκρουστικά... η κατάργηση του κέρδους της, αυτόματα αφαιρεί τα κίνητρα που την κάνει να είναι σε λειτουργία.

Στην πραγματικότητα, η Σοβιετική Ένωση είχε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι, αν κάποιος θέλει να έχει ισχυρές σύμμαχες χώρες, θα χρειαστεί ένα ισχυρό οικονομικό υπόβαθρο για να στηριχτούν επάνω εκεί οι σύμμαχοι της.

Αυτό σημαίνει ότι, μια σειρά αραβικών, αφρικανικών και ασιατικών εθνών λαμβάνουν οικονομική βοήθεια για να έχουν βιώσιμες στρατιωτικές δυνάμεις.

Η τακτική αυτή δεν ήταν πάντοτε επιτυχημένη, αλλά τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας στρατηγικής είναι αναμφισβήτητα.

Η Μόσχα προσπαθεί να καταστήσει τους συμμάχους της ιδιαίτερα αυτάρκεις, αλλά το πρόβλημα είναι ότι χωρίς την άμεση υποστήριξη τους από τη Ρωσία, δεν είναι ακόμη σε θέση να επιβιώσουν οικονομικά από μόνοι τους.

Εδώ, στην πραγματικότητα, βρίσκεται η απάντηση σε διάφορα είδη ερωτήσεων και δηλώσεων σχετικά με το τέλος του πολέμου στη Συρία. 

Αναμφισβήτητα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Δύση στο σύνολό της και τοπικοί περιφερειακοί "παίχτες" όπως η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ, το Ιράν και η Τουρκία θα συνεχίσουν να ακολουθούν τις πολιτικές τους που μεταξύ των άλλων είναι η παρουσία τους και η διαμάχης τους μέσω εξουσιοδοτημένων ενόπλων δυνάμεων(δια των αντιπροσώπων τους).

Για να αντιταχθεί ο λαός της Συρίας σε κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να γίνει μέσω μιας συμμετρικής πολιτικής ενίσχυσης της υπάρχουσας κυβέρνησης Άσαντ ή να δημιουργήσει στη θέση της μια πιο ικανή κυβέρνηση που θα απολαμβάνει την υποστήριξη ακόμη περισσότερων Σύρων.
Εάν δεν υπάρχει τέτοια πολιτική για το μέλλον της Συρίας, τότε οι παράνομες ενέργειες των ΗΠΑ στο έδαφος της Συρίας θα είναι απλώς μια απόσπαση της προσοχής από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Συρίας που έχει να αντιμετωπίσει στο εσωτερικό της.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμπεριφέρονται όπως κρίνουν κατάλληλα, καθώς αγωνίζονται για τα δικά τους συμφέροντα, δεν ενδιαφέρονται για διεθνείς κανόνες ή για το διεθνές δίκαιο.

Στην πραγματικότητα, το διεθνές δίκαιο καταστράφηκε από την ίδια την Ουάσιγκτον πρώτα στη Γιουγκοσλαβία, στη συνέχεια τραυματίστηκε στο Ιράκ και τελικά θάφτηκε κάτω από τις «χρωματικές επαναστάσεις» της Αιγύπτου, της Υεμένης, της Λιβύης, της Συρίας, της Γεωργίας, της Ουκρανίας και της Μολδαβίας.

Αυτό σημαίνει ότι οι ΗΠΑ πρόκειται να διεκδικήσουν τα συμφέροντά τους στη Συρία και τη Μέση Ανατολή και δεν θα το βάλουν κάτω.
Είναι κατανοητό ότι η Ουάσιγκτον είναι απελπισμένη να κρατήσει υπό τον έλεγχό της την κορυφαία περιοχή παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου του πλανήτη, να διατηρήσει τον έλεγχό της στις κύριες θαλάσσιες διαδρομές από τον Ινδικό Ωκεανό ως τον Ατλαντικό, διατηρώντας τη παρουσία της στη ροή των εμπορευμάτων από την Ευρώπη στην Ασία και αντίστροφα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ πρόκειται να αντιταχθούν με κάθε δυνατό τρόπο στην αυξανόμενη ρωσική επιρροή στη Μέση Ανατολή.

Αυτό σημαίνει ότι θα εμποδίσει την παροχή ρωσικού φυσικού αερίου στην ΕΕ από τα Νότια της χώρας - μέσω της Τουρκίας, της Συρίας, είτε είναι ο αγωγός “Turkish flow” είτε ο αγωγός “Southern stream” μέσω του Αζερμπαϊτζάν, του Ιράν, του Ιράκ και της Συρίας στη Μεσόγειο και έπειτα από την Ελλάδα και την Ιταλία.

Και καθώς ο πρόεδρος Πούτιν προσπαθεί να αποσυρθεί από τη συριακή διαμάχη το συντομότερο δυνατό, οι προθέσεις της Δύσης μαρτυρούν το αντίθετο - θέλουν να σπρώξουν δηλαδή τη Μόσχα να συμμετέχει στις υποθέσεις της Μέσης Ανατολής, δηλαδή στη Συρία, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη και στο Σουδάν, ενώ παράλληλα η Δύση θα επιδιώξει τους δικούς της σκοπούς, όπου μέσα σε αυτούς ξεχωρίζει αυτός της ανατροπής του Προέδρου Assad.

Αυτό εξηγεί την αδιάλειπτη αποτυχία των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη για τις ειρηνευτικές συνομιλίες.
Δεν είναι τυχαίο που ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Γκνανντίι Γκάτιλοφ σχολίασε τις δηλώσεις της συριακής αντιπολίτευσης που ζητούσε την υποχρεωτική παραίτηση του Προέδρου της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας, Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Σύμφωνα με τον Γκάτιλοφ, η αντιπολίτευση της Συρίας συνεχίζει να επιμένει στην παραίτηση του Προέδρου Άσαντ, παρά το γεγονός ότι νωρίτερα όλα τα συριακά κόμματα συμφώνησαν ότι δεν θα υπήρχαν προϋποθέσεις για τις διαπραγματεύσεις.

Κατά την άποψη του Γκάτιλοφ, δεν είναι σαφές ποιά αντίδραση αναμένει η συριακή αντιπολίτευση στην περίπτωση αυτή από τη συριακή αντιπροσωπεία. Ως εκ τούτου, οι συνομιλίες εν μέρει πραγματοποιήθηκαν χωρίς τη συμμετοχή της συριακής κυβέρνησης, καθώς χαρακτήρισε απαράδεκτα τα αιτήματα της αντιπολίτευσης και αποχώρησε από τις συνομιλίες.

Έτσι, τα παιχνίδια στην ειρηνευτική διαδικασία έχουν τελειώσει.

Ο ανανεωμένος πόλεμος πλέον είναι αναπόφευκτος.



friendsofsyria.wordpress.com
Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours