Σύμφωνα με πληροφορίες που έφθασαν στο Adiakritos.gr από το ευρύτερο φιλικό περιβάλλον του δολοφόνου και αυτόχειρα Χρήστου Ζαπαντιώτη το τριπλό έγκλημα και η αυτοκτονία ήταν το εφιαλτικό κλείσιμο μιας πορείας ταραγμένων συζυγικών σχέσεων, το οδυνηρό τέλος μιας κρίσης μέσα στην μοιραία οικογένεια των Αγίων Αναργύρων. 

Σε κάποιους γάμους μια κρίση τέτοιου τύπου στη συζυγική σχέση μπορεί να είναι μια ένδειξη βαθύτερων προβλημάτων, όπως έλλειψη εμπιστοσύνης, συναισθηματική απομάκρυνση, απογοήτευση, θυμός. 

«Δεν ήταν κληρονομικής φύσεως τα προβλήματα» λένε άνθρωποι που έζησαν από κοντά τον τραγικό πρωταγωνιστή του ανείπωτου εγκλήματος. Ένα σοβαρό προσωπικό θέμα λένε ότι αποτέλεσε τη βασικότερη αιτία καταστροφής του συζυγικού δεσμού τους. 

Η κοινή συζυγική ζωή της αλησμόνητης Ελένης Χερουβείμ με τον Χρήστο Ζαπαντιώτη τους τελευταίους μήνες -όπως μεταφέρουν πρόσωπα που γνωρίζουν καταστάσεις και πράγματα- άρχιζε να πλημμυρίζει, αντί για υποσχέσεις αιώνιας αγάπης, σκηνές ζηλοτυπίας. Η κρίση ήταν τόσο έντονη που πολλές φορές συνοδευόταν και από σκέψεις αυτοκτονίας και φέρεται να οδήγησε σε κατάθλιψη τον αστυνομικό.


Η λέξη «διαζύγιο» του …γύρισε το μυαλό!

Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με μία απώλεια, γιατί και ο χωρισμός θεωρείται απώλεια, είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο να περάσεις από κάποια στάδια έως ότου αποδεχθείς τελικά τα νέα δεδομένα. Δυστυχώς ο Χρήστος Ζαπαντιώτης δεν αποδέχθηκε ποτέ τη νέα πραγματικότητα στο γάμο του.

Λένε ότι χάθηκε ανεπιστρεπτί η εμπιστοσύνη μεταξύ τους και ο μετέπειτα δολοφόνος «χρέωνε» τη σύζυγο του για πράξεις που δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ. Τότε φέρεται ο αρχιφύλακας να έκανε μισητό εχθρό του την πεθερά του Βάσω που λέγεται ότι πήρε απροκάλυπτα το μέρος της κόρης της. Ακούστηκαν , όπως μας λένε, βαριές λέξεις πριν εβδομάδες. 

Ειπώθηκε λένε πάνω στον καυγά ότι η κατάσταση είναι σε αδιέξοδο και μόνη λύση αποτελεί το διαζύγιο… Τότε λέγεται ότι αναφέρθηκε κάτι που φέρεται να έθιξε την πατρότητα του συζύγου. Κάτι για τη μικρή Μυρτώ που βρήκε στη συνέχεια τραγικό θάνατο από το χέρι του πατέρα της. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους. Μετά το πρώτο συναισθηματικό μούδιασμα ακολούθησαν οι έμμονες ιδέες, τα εφιαλτικά όνειρα, η ευερεθιστότητα, τα ξεσπάσματα θυμού, και η ολοένα αυξανόμενη επιθετικότητα. Αυτό ψιθυρίζεται ότι προκάλεσε και την «αμνησία» ή κενό στη μνήμη του Χρήστου Ζαπαντιώτη ως προς το συμβάν μετά την τριπλή δολοφονία.

Τέλος άνθρωποι του στενού περιβάλλοντος του αστυνομικού διαμηνύουν προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν θα επιτρέψουν κάποιοι να δημιουργούν λανθασμένες εντυπώσεις για μακελειό με δήθεν αιτία ένα …σπίτι πετροβολώντας τη μνήμη του νεκρού. Μάλιστα ήδη κάνουν κινήσεις για να ερευνηθούν εις βάθος τα πιθανά αίτια της τραγωδίας.

Συνεχίζεται…

Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours