Textual description of firstImageUrl

Τέλος η πλαστική σακούλα - Ευρωπαϊκός νόμος αλά... Ελληνικά!



Οι πλαστικές σακούλες των σούπερ μάρκετ αποδεικνύονται "θανατηφόρες" για το οικοσύστημα, σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές μελέτες. Ωστόσο οι εντολές της Κομισιόν οι οποίες θέλουν τον αιφνίδιο θάνατο της σακούλας, κάπου... χάνονται στη μετάφραση του υπ. Περιβάλλοντος, κου Τσιρώνη, και εφαρμόζονται αλά Ελληνικά και σε βάρος του καταναλωτή!

Σε δημοσιευμένο άρθρο που σπονσοράρει το μάρκετ ΑΒ αναφέρεται:
​Τέλος στη δωρεάν χρήση της πλαστικής σακούλας από το νέο έτος. Ακολουθώντας το παράδειγμα της Ευρώπης, από 1η Ιανουαρίου του 2018 θα πληρώνουμε 0,04 ευρώ για κάθε λεπτή πλαστική σακούλα, ενώ η χρέωση θα αυξηθεί στα 0,07 ευρώ συν ΦΠΑ από το 2019. 

Το ειδικό τέλος θα εισπράττεται από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και θα αποδίδεται στον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) με στόχο να μειωθεί δραστικά η χρήση της από τους καταναλωτές και κατ’ επέκταση η περιβαλλοντική ρύπανση που αυτή προκαλεί.

​Ειδικότερα, σύμφωνα με την κοινή απόφαση των υπουργείων Οικονομίας, Περιβάλλοντος και Οικονομικών και της ΑΑΔΕ, από την 1η Ιανουαρίου 2018 παύει η δωρεάν διάθεση στους καταναλωτές των δύο ακόλουθων κατηγοριών πλαστικής σακούλας:

α) των λεπτών πλαστικών σακουλών με πάχος τοιχώματος μικρότερο των 50 μικρών (μονάδα μήκους ίση με το εκατομμυριοστό του μέτρου)
β) των πλαστικών σακουλών μεταφοράς με πάχος τοιχώματος από 50 μέχρι 70 μικρά, συμπεριλαμβανομένων των επαναχρησιμοποιούμενων σακουλών τσαντών μεταφοράς με το ίδιο μήκος τοιχώματος.



Ποιες είναι όμως οι οδηγίες της Ευρώπης; ​

Καταρχάς θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν πρόκειται για καθαρή απόφαση της Ευρώπης, αλλά για απόφαση του ΟΗΕ, στα πλαίσια της Ατζέντας 21 και με στόχο το 2020. Έτσι για να βάζουμε τα πράγματα σε τάξη και να ξέρουμε από που έρχεται η εντολή. Η Ε.Ε. απλά εφαρμόζει αυτές τις αποφάσεις δίνοντας εντολές στις χώρες μέλη και βάζοντας χρονοδιαγράμματα εκτέλεσης. Πολλές χώρες της Αφρικής έχουν ήδη καταργήσει τις πλαστικές σακούλες.

Δεύτερον ότι η ντιρεκτίβα της Ευρώπης από το 2016 αναφέρει τα εξής και... διαβάστε τα προσεκτικά!:

Οι χώρες της ΕΕ πρέπει να μειώσουν δραστικά την κατανάλωση ελαφρών πλαστικών σακουλών μεταφοράς, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα απόβλητα και την σπατάλη πόρων. Οι κυβερνήσεις της ΕΕ πρέπει μέχρι τις 27 Νοεμβρίου 2016 να υιοθετήσουν μέτρα για τη μείωση της κατανάλωσης ελαφρών πλαστικών σακουλών μεταφοράς και να ενημερώσουν σχετικά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αυτό απαιτείται από την οδηγία για τις πλαστικές τσάντες της ΕΕ. Υποχρεώνει τα κράτη μέλη να επιτύχουν αυτό το στόχο θέτοντας μια τιμή στις πλαστικές σακούλες ή / και εισάγοντας εθνικούς στόχους μείωσης.

Οι εθνικές κυβερνήσεις μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε μια σειρά μέτρων για την επίτευξη των κοινών στόχων συμφωνημένους στόχους. Αυτά περιλαμβάνουν οικονομικά μέσα, όπως χρεώσεις ή εισφορές.

Μια άλλη επιλογή είναι εθνικοί στόχοι μείωσης: Τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι μέχρι τα τέλη του 2019 δεν θα υπερβαίνουν τις 90 σακούλες ανά άτομο ετησίως.

Αυτές οι σακούλες καταναλώνονται ανά άτομο το χρόνο. Μέχρι το τέλος του 2025 ο αριθμός αυτός θα πρέπει να είναι κάτω από 40 σακούλες ανά άτομο. Και οι δύο επιλογές μπορούν να επιτευχθούν είτε με υποχρεωτικά μέτρα ή με συμφωνίες με οικονομικούς τομείς.

Είναι επίσης δυνατό να απαγορευτούν οι τσάντες, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές οι απαγορεύσεις είναι σύμφωνες με το κοινοτικό δίκαιο.

Ο Επίτροπος για το Περιβάλλον, τις Θαλάσσιες Υποθέσεις και την Αλιεία, κ. Karmenu Vella, δήλωσε: "Στην ΕΕ καταναλώνουμε σήμερα μέχρι 200 ​​σακούλες ανά άτομο, κάθε χρόνο. Μόνο το 7% ανακυκλώνεται. Δισεκατομμύρια καταλήγουν ως σκουπίδια σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στις παραλίες μας και στη θάλασσα. Αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα περιβαλλοντικών και οικονομικών επιπτώσεων. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη θαλάσσια ρύπανση, ιδίως τα μικροπλάσματα. Πρέπει να εξοικονομήσουμε πόρους και να προχωρήσουμε σε κυκλική οικονομία. Τώρα εναπόκειται στα κράτη μέλη να κάνουν το μέρος τους. Μερικοί έχουν ήδη δείξει ότι απλά μέτρα μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλες αλλαγές".

Σε πολλές χώρες της ΕΕ οι πλαστικές σακούλες δεν είναι πλέον διαθέσιμες στα καταστήματα παντοπωλείων δωρεάν. Κάποια κράτη, όπως η Δανία, η Φινλανδία και το Λουξεμβούργο, έχουν ήδη επιτύχει εξαιρετικά αποτελέσματα. Στην Ιρλανδία, για παράδειγμα, από την εισαγωγή της εισφοράς το 2002, η κατανάλωση πλαστικών σακουλών μιας χρήσης μειώθηκε από 328 ανά άτομο ετησίως σε μόλις 18 - μείωση κατά σχεδόν 95%. Το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Κάτω Χώρες άσκησαν επίσης τέλη στις τσάντες. Ορισμένες χώρες επέλεξαν υποχρεωτικές χρεώσεις, άλλες με εθελοντικές συμφωνίες στον τομέα λιανικής, όπως η Γερμανία. η Γαλλία και η Ιταλία, με τη σειρά τους, έχουν αποφασίσει να απαγορεύσουν πλαστικές σακούλες, εκτός από αυτές που είναι βιοαποικοδομήσιμες και λιπασματοποιήσιμες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναπτύσσει μια κοινή μεθοδολογία για τον υπολογισμό του αριθμού ελαφριών σακουλών που καταναλώνονται ανά έτος. Τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να υποβάλλουν ετήσια στοιχεία για την κατανάλωση προς την Επιτροπή από τις 27 Μαΐου 2018. [...]

Τα κράτη έχουν μειώσει δραστικά την κατανάλωση πλαστικών σακουλών ελαφρού βάρους, εστιάζοντας σε όλες τις πλαστικές σακούλες μεταφοράς κάτω του πάχους των 50 μικρών. Πολύ ελαφριές σακούλες (λιγότερο από 15 μικρά και χρησιμοποιούνται για τη συσκευασία των χαλαρών τροφίμων (π.χ. φρούτα, λαχανικά, ψάρια) μπορούν να εξαιρεθούν εάν αυτό συμβάλει στην αποφυγή σπατάλης τροφίμων.

Με λίγα λόγια, πουθενά δεν αναφέρει την υποχρεωτική χρέωση της σακούλας του σούπερ μάρκετ, πόσο μάλλον πόση πρέπει να είναι αυτή, απλά υποχρεώνει τα κράτη μέλη να βρουν εκείνα τρόπους που θα μειώσουν την κατανάλωση.

​Πως κατάφερε η Ιρλανδία, η άλλη χώρα που ήταν σε μνημόνιο, και πέτυχε τόση μεγάλη μείωση; Δεν χρέωσε, απλά ΥΠΕΡ-χρέωσε τη σακούλα του μάρκετ, το 2002, προς 15 σεντ!

Αλλά η Ε.Ε. φαίνεται ότι χωρίζεται από μόνη της και όχι από εντολή της Κομισιόν πάντα, σε φιλικές κυβερνήσεις προς τους πολίτες και σε μη φιλικές με επιθετική πολιτική, καθαρά εισπρακτικού χαρακτήρα.

 Η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία επέλεξαν να προβούν σε "εθελοντικές συμφωνίες με τη λιανική" και να μην χρεώνουν τις βιοδιασπώμενες σακούλες.

Η Ελλάδα επιλέγει, τι άλλο; Τη χρέωση φέτος και την ΥΠΕΡ-χρέωση από του χρόνου.

Το δημοσίευμα του ΑΒ αναφέρει επίσης ότι ο Έλληνας καταναλώνει τετρακόσια σαράντα τεμάχια κατά μέσο όρο το χρόνο. Δηλαδή τα διπλάσια από το μ.ο. των άλλων Ευρωπαίων; Δηλαδή ένα ζευγάρι θέλει 880 σακούλες το χρόνο για πάρτη του; Αυτό σημαίνει μιάμιση σακούλα τη μέρα. Είναι έτσι; Είναι έτσι γιατί πλέον ψωνίζει λίγα και πιο συχνά ή "βουτάει" πάκα τις σακούλες, όπως παραπονιούνται τα σούπερ μάρκετ;

Για το τελευταίο, υπάρχει λύση. Η ταμίας καθώς χτυπάει το προϊόν να το βάζει μόνη της στη σακούλα, όπως γίνεται στο εξωτερικό. Για το ότι ψωνίζει λίγα ο καταναλωτής κι από πολλές φορές κι εκεί υπάρχει λύση, αλλά... θα ανοίξουμε άλλο θέμα τώρα, που αφορά στις χρεώσεις των σούπερ μάρκετ και στην πολιτική των προσφορών και όχι των οριζόντιων μειώσεων στα χρόνια της κρίσης. Ενδεικτικά αναφέρω, ότι το καρτέλ που λέγεται "κουνέλι", το ζώο που κατέχει την πρωτιά στην ταχύτητα αναπαραγωγής, παραμένει ακατέβατο στα 8.20 ευρώ το κιλό λες και είναι χαβιάρι!

Υποκρισία και παραλογισμός

Τα πολλά σκουπίδια, άρα και το περιβαλλοντικό πρόβλημα, δεν παράγονται από τις σακούλες μεταφοράς, αλλά από τις συσκευασίες των προϊόντων, οι οποίες και χρεώνονται στον καταναλωτή, ενώ πολλές από αυτές είναι και ακατάλληλες ή περιέχουν χημικά συντηρητικά. Η όλη ιστορία πακεταρίσματος ξεκίνησε για να μειωθούν οι απασχολούμενοι στα σούπερ μάρκετ και να υπάρχουν τα προϊόντα στα ράφια και τα ψυγεία στα πλαίσια της αυτοεξυπηρέτησης - self service.

Φυσικά κάποιοι άλλοι εργαζόμενοι απασχολούνται στην επίβλεψη συσκευασίας των προϊόντων ή στην παραγωγή τους, αυτοί οι άλλοι όμως είναι και λιγότεροι λόγω της αυτοματοποίησης, αλλά και ο μισθός τους μετακυλίεται στο κόστος του προϊόντος. Τον πληρώνει ο καταναλωτής.

Από κει και πέρα, ένας άλλος οικονομικός και περιβαλλοντικός γολγοθάς γεννιέται με τα σκουπίδια που παράγονται από αυτές τις συσκευασίες, που στην πλειοψηφία τους τι είναι; Πλαστικό! Και καθόλου βιοδιασπώμενο. Αλλά εδώ, παίζονται άλλα συμφέροντα κι αντί, πάλι, να μπει στο στόχαστρο η αιτία και η μείωση της συσκευασίας γυρίζοντας πίσω στην παλιά καλή πολιτική εξυπηρέτησης από υπαλλήλους, τα συμφέροντα ανακύκλωσης δεν επιτρέπουν καν τέτοια σκέψη. Το πλαστικό εδώ, γίνεται "βιοκαύσιμο", βαπτίζεται και "βιώσιμη ανάπτυξη" και φιλοδοξεί να επιστρέψει στον καταναλωτή δια αέρος, βάζοντας σε μεγάλο κίνδυνο την υγεία του. Εξάλλου αυτό σημαίνει ότι, Το ειδικό τέλος θα εισπράττεται από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και θα αποδίδεται στον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ). Για ρωτήστε και τους Βολιώτες τον αγώνα που δίνουν με την ΑΓΕΤ που θέλει να καίει πλαστικό!

​Η άλλη μεγάλη υποκρισία είναι ότι, εκεί που ο πολίτης έπαιρνε τη σακούλα του μάρκετ και την χρησιμοποιούσε περισσότερο στα διάφορα καλάθια των αχρήστων, τώρα πάλι θα βάλει πλαστικές σακούλες σε αυτά, τις οποίες θα αναγκαστεί να αγοράσει. Οικολογικό αποτέλεσμα; Μηδέν!

Πόσο έχει περίπου μια Σακούλα Απορριμμάτων WC; 0,35 λεπτά το πακέτο των 20. Δηλαδή 0,0175 η μια. Δηλαδή πολύ πιο ακριβά από τη χρέωση της σακούλας του σούπερ μάρκετ. Με λίγα λόγια, από περιβαλλοντικής πλευράς η ανάγκη της χρήσης αυτής παραμένει, το κόστος ανεβαίνει.

Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι θα μπορούσαν και πρέπει, γιατί ακόμα δεν ξεκίνησαν οι χρεώσεις, τα σούπερ μάρκετ να βρουν μια λύση win win τόσο για την κυβέρνηση, όσο και για τους καταναλωτές, αλλά και τους ίδιους: Οι ταμίες να ελέγχουν την κατανάλωση βάζοντας τα προϊόντα απευθείας στη σακούλα και οι σακούλες να είναι αυτές που χρησιμοποιούν Γάλλοι και Γερμανοί, οι οποίες θεωρούνται ότι δεν πρέπει να χρεωθούν. Λύσεις υπάρχουν όταν υπάρχει βούληση, αλλά... βούληση υπάρχει; Ή έχουμε βρει την αγελάδα και την αρμέγουμε;

Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου