Textual description of firstImageUrl

Δεν είναι ο Τράμπ που θα ανατρέψει τον Κιμ, αλλά ο ίδιος του ο λαός (και φυσικά με λίγη βοήθεια από το twitter)



Ποιους φοβάται περισσότερο ο Kim Jong-un; 


Όχι τον Τράμπ, όχι τον Κινέζο πρωθυπουργό, ούτε τον Πούτιν …αλλά το λαό του.

Υπάρχει μια παλιά κορεατική παροιμία που λέει "Το σκοτάδι βρίσκεται ακριβώς κάτω από το φανάρι." Αυτό σημαίνει ότι μερικές φορές η σωστή απάντηση είναι κάτω από τη μύτη μας. Ενώ ο κόσμος επικεντρώνεται στις εξωτερικές δυνάμεις ώστε να βρουν μια λύση στο πρόβλημα της Βόρειας Κορέας, κανείς δεν δίνει προσοχή σε αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα στο εσωτερικό της χώρας.

Στην πραγματική Βόρεια Κορέα, πέρα από τις δοκιμές πυραύλων και την παλαβή καθημερινότητα στους δρόμους της Πιονγιάνγκ, η ιστορία πρόκειται να επαναληφθεί. Σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ που δημοσιεύθηκε φέτος, 4,4 εκατομμύρια Βορειοκορεάτες ζουν στα πρόθυρα της πείνας. Αυτό είναι σχεδόν το ένα πέμπτο του πληθυσμού. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό ποσοστό, ειδικά όταν λιγότερο από δύο δεκαετίες πριν, τρία εκατομμύρια Βορειοκορεάτες πέθαναν κατά τη διάρκεια του λιμού που έπληξε τη χώρα(1990).

Σύμφωνα με την Jihyun Park, μια βρετανη "αποστάτρια", που τώρα ζει στο Μάντσεστερ, "Όλοι βρίσκονται σε σημείο κατάρρευσης. Εξήντα χρόνια πίστης στον Αγαπητό ηγέτη, στη Μεγάλη Χώρα, απλά για το τίποτα."



"Είναι όλοι τους κουρασμένοι από αυτή τη ζωή που έχουν."

 "Ο Kim Jong-un μπορεί να έχει καταφέρει να εκπέμπει δύναμη και φόβο στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά έχει ξεχάσει τον λαό του. Η Park λέει ότι ο λαός της Βόρειας Κορέας θα καλωσόριζε έναν πόλεμο με την έννοια ότι "όπως και να έχει σε αυτή τη χώρα θα πεθάνουμε, οπότε δεν έχει σημασία ο τρόπος που θα πεθάνουμε".

Ο αρχάριος στην εξουσία Kim Jong-un δεν βρίσκει εύκολο να διατηρήσει την κληρονομιά που πήρε απο τον πατέρα του και τον παππού του και πιστεύει ότι θα πρέπει να γίνει ένας πυρηνικός υπερήρωας για να κρατήσει τους Βορειοκορεάτες σε μια τάξη και υπόδουλους στο καθεστώς.

Αλλά οι Βορειοκορεάτες δεν είναι πλέον τόσο υπάκουοι όσο ήταν κάποτε. Από την πείνα της δεκαετίας του '90 και μετά, ένα δίκτυο Jangmadangs αγορών και η μαύρη αγορά εισήγαγαν τον στοιχειώδη καπιταλισμό στο λαό της Β. Κορέας, που του έδειξε έναν νέο δρόμο προς τα εμπρός, για την εμπορία αγαθών και δημιουργία συναλλαγών πέρα από τα σύνορα με την Κίνα.

Ο λαός της Β Κορέας έχει πλέον επαφή με τον έξω κόσμο, πράγμα που δεν γίνεται εύκολα αποδεκτό από την κυβερνητική προπαγάνδα.

Οι "αποστάτες" όπως η Park, αποτελούν επίσης απειλή για το καθεστώς. Κατά την τελευταία δεκαετία, δεκάδες χιλιάδες έχουν εγκαταλείψει το ερημικό βασίλειο όπως η 
Park, ελπίζοντας για μια καλύτερη ζωή και κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να παραμείνουν σε επαφή με τις οικογένειές τους.

Μια ομάδα αποστατών/ακτιβιστών (Fighters for Free North Korea), τροφοδοτεί με USB, DVD και φιλοδημοκρατικα κείμενα περιοχές της Β Κορέας με μπαλόνι. Τα νέα από τον υπόλοιπο κόσμο εισέρχονται στη Βόρεια Κορέα με αυτό τον παράνομο τρόπο.

Αντί να υποθέτουμε στα τυφλά ότι υπάρχει μόνο η στρατιωτική λύση στο πρόβλημα της Βόρειας Κορέας, καλύτερα να ρίξουμε το βάρος μας σε Twitter/ social media και να επιδιώξουμε να ενδυναμώσουμε (ξεσηκώσουμε) τον λαό της Βόρειας Κορέας.

Πρέπει να εστιάσουμε την ενέργειά μας στην καλλιέργεια ενός εγχώριου αντιπολιτευτικού κινήματος αρκετά ισχυρου ώστε να ανατρέψει τον Kim Jong-un και να οδηγήσει τους ανθρώπους αυτούς να ακολουθήσουν το δρόμο προς τη δημοκρατική αλλαγή και όχι τον πόλεμο.

Αλλά πώς μπορείς να ενδυναμώσεις και να στηρίξεις έναν πληθυσμό που λιμοκτονεί;

Όχι αποστέλλοντας διεθνή βοήθεια.

Η επισιτιστική βοήθεια εκτρέπεται από τον λαό στον στρατό και καταλήγει να βοηθάει τον Kim Jong-un να αναπτύξει τη στρατιωτική του ισχύ. 


Η δυναστεία των Κιμ χρησιμοποίησε τον λιμοκτονούντα πληθυσμό του ως δόλωμα, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ώστε να αποσπάσει διεθνείς επιδοτήσεις και ενισχύσεις, οι οποίες δεν έφτασαν ποτέ στους ανθρώπους που είχαν την μεγαλύτερη ανάγκη, στο λαό της Βόρειας Κορέας.

Δεν είναι μόνο η επισιτιστική βοήθεια που θα πρέπει να ανασταλεί αλλά και η εισροή κρίσιμου ξένου συναλλάγματος. 

Δεκάδες χιλιάδες Βορειοκορεάτες αποστέλνονται στο εξωτερικό για να εργάζονται σαν σκλάβοι στέλνοντας πίσω στη χώρα πάνω από £ 1,5 δις το χρόνο, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Πρέπει να σταματήσουμε λοιπόν να προσφέρουμε αυτές τις άδειες εργασίας. Επιπλέον, θα πρέπει να καταργήσουμε την κατάχρηση της διπλωματικής ασυλίας από τους Βορειοκορεάτες διπλωμάτες οι οποίοι κατά το παρελθόν έχουν κατηγορηθεί για λαθρεμπόριο χρυσού.

Οι πληροφορίες πρέπει να εισρέουν μέσα στην χώρα - όχι η επισιτιστική βοήθεια και όχι το συνάλλαγμα - και οι προσφυγικές ροές να αυξηθούν. Σκληρό μπορεί να ακούγεται, όμως οι Βορειοκορεάτες πρέπει να πάψουν να φροντίζουν το τέρας που τους καταδυναστεύει.

Η κατάρρευση της λατρείας του Μεγάλου ηγέτη είναι πλέον θέμα χρόνου. Αυτό που θα πρέπει να σχεδιάσουμε είναι το μετά, καθώς οι Βορειοκορεάτες θα χρειαστούν τη βοήθειά μας περισσότερο από ποτέ.





Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου