Textual description of firstImageUrl

Ισραήλ και Χεζμπολάχ παίζουν ρωσική ρουλέτα στη Συρία




[Ministry Of Truth]
Στις 25 Οκτωβρίου, το Ισραήλ αποκάλυψε την ταυτότητα του διοικητή της Χεζμπολάχ που ήταν υπεύθυνος για το μέτωπο της νότιας Συρίας και το Ιρανικό λιβανέζικο κίνημα, αντέδρασε μια μέρα αργότερα, δημοσιεύοντας φωτογραφίες που τραβήχτηκαν μέσα απο έναν ισραηλινό οικισμό.

Αν και αυτές οι πράξεις μπορεί να ερμηνευτούν ως ψυχολογικός πόλεμος, αντικατοπτρίζουν τον τρόπο με τον οποίο και οι δύο πλευρές προσπαθούν να θέσουν όρια στους κανόνες εμπλοκής τους στη Συρία.

Υπογραμμίζουν δε, τον κρίσιμο ρόλο που διαδραμάτισε η Ρωσία στην πρόληψη των συγκρούσεων μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ στα υψίπεδα του Γκολάν.

Τρεις φάσεις έχουν καθορίσει την αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ κατά την τελευταία δεκαετία: Ο πόλεμος του Ιουλίου του 2006 όπου το πεδίο της σύγκρουσης ήταν μέσα στο έδαφος του Λιβάνου, περιοχή που είναι υπό την κατοχή του Ισραήλ (μια λωρίδα γης που ονομάζεται Shebaa Farms και δεν αναγνωρίζεται η κατοχή της από τη διεθνή κοινότητα), μεταξύ του 2011 και του 2015, όταν η συριακή εμφύλια διαμάχη επέκτεινε το πεδίο της αντιπαράθεσης και αμφισβήτησε την ως τότε τακτική του κρυφού πολέμου, ενώ το 2015, η ρωσική παρέμβαση στη Συρία θα καταστήσει τη Μόσχα ως de facto μεσίτρια δύναμη στην περιοχή.

Στην πραγματικότητα, η έκταση που έλαβε ο συριακός εμφύλιος αλλοίωσαν τη δυναμική της σύγκρουσης μεταξύ των δύο αντιπάλων. Η Χεζμπολάχ έχει αποκτήσει την ελευθερία κινήσεων στη Συρία και οι πύραυλοι που εκτοξεύονται από τη Συρία χτυπούν περιστασιακά την ισραηλινή πλευρά στα υψίπεδα του Γκολάν. Το καθεστώς της Συρίας δεν θεωρείται πλέον από το Ισραήλ ως σταθεροποιητική δύναμη, ικανή να εγγυηθεί τη σταθερότητα στο Γκολάν ή να περιορίσει τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο.

Ως αποτέλεσμα, οι δύο παλιοί εχθροί έπρεπε να επανεκτιμήσουν τη στάση τους, τις τακτικές και τις προτεραιότητές τους.

Ο στρατός της Χεζμπολάχ, το Συμβούλιο Τζιχάντ του Λιβάνου, ξεπέρασε διάφορες αναταραχές, συμπεριλαμβανομένης της μυστηριώδους δολοφονίας τον Μάιο του 2016 του ηγέτη του, Mustafa Badreddine, ο οποίος αντικατέστησε τον Imad Mughniyeh, ο οποίος και αυτός είχε σκοτωθεί το 2008.

Στα πρώτα χρόνια του Συριακού πολέμου, η Χεζμπολάχ επικεντρώθηκε στο να ανοίξει ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης με το Ισραήλ στο εσωτερικό της Συρίας. Το Ισραήλ αντέδρασε, δολοφονώντας εκείνους που είχαν αναλάβει την εκτέλεση αυτής της αποστολής, όπως ο Samir Kuntar (που σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 2015) και ο Jihad Mughniyeh (που σκοτώθηκε τον Ιανουάριο του 2015).

Η αντίδραση της Χεζμπολάχ σε αυτές τις δύο δολοφονίες ήταν ήπια, πιθανότατα μετά από αίτημα της Τεχεράνης, μέσω των εκπρόσωπων του Σώματος των ισλαμιστών Επαναστατικών Φρουρών του Ιράν, που κατέχουν περίοπτη θέση στο Συμβούλιο Τζιχάντ του Λιβάνου.

Τα αντίποινα όμως ήρθαν στην περιοχή Shebaa Farms, υποδεικνύοντας ότι η ομάδα του Λιβάνου που υποστηρίχθηκε από το Ιράν, επέλεξε να μην αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού, στοχεύοντας το Ισραήλ μέσα στο έδαφος της Συρίας. Το μήνυμα της Χεζμπολάχ ήταν ότι θα απέφευγαν την κλιμάκωση, εάν το Ισραήλ απέφυγε να εξουδετερώνει περαιτέρω τους διοικητές της.

Πράγματι, η ρωσική παρουσία απέτρεψε οποιαδήποτε κλιμάκωση μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ και ήταν κάτι που στις αρχές του 2016 επέτρεψε στη Μόσχα να κερδίσει χρόνο για την παραμονή του καθεστώτος του Προέδρου Bashar al-Assad στην εξουσία.

Η Ρωσία και το Ισραήλ κατέληξαν σε συμφωνία που επιτρέπει στους Ισραηλινούς να επιτίθενται σε αποστολές μεταφοράς πυρομαχικών της Χεζμπολάχ αλλά και στις δυνάμεις του Συριακού καθεστώτος, όταν αυτό κρίνεται είναι απαραίτητο.

Σε αντάλλαγμα, το Ισραήλ δεν θα αμφισβητήσει τη ρωσική επέμβαση στη Συρία, ούτε θα απειλεί την επιβίωση του Άσαντ στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Στην περίπτωση του Ιράν, η Ρωσία προσφέρει πλήρη αεροπορική υποστήριξη στους Ιρανούς μαχητές για να διαμορφώσει με αυτόν το τρόπο την εξισορρόπηση δυνάμεων στο έδαφος.

Τον Ιούλιο, η Χεζμπολάχ υποχώρησε στις ρωσικές απαιτήσεις, αποσύροντας μαχητές από τη Ντάραα, στη νότια Συρία, για να καταπολεμήσει την Αλ Κάιντα κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Λιβάνου και Συρίας. 



Τις τελευταίες εβδομάδες όμως, η λίβανέζικη ένοπλη ομάδα που υποστήριξε το Ιράν, έστειλε μαχητές πίσω στη συριακή έρημο, με τη συγκατάθεση της Ρωσίας. Αυτή η νέα εξέλιξη υπογραμμίζει ότι η προτεραιότητα της Τεχεράνης είναι να καταλάβει τον αυτοκινητόδρομο της Δαμασκού-Βαγδάτης και να δημιουργήσει μια γραμμή εφοδιασμού μεταξύ του Ιράν και της Βηρυτού.

Η προσέγγιση του Ισραήλ στο θέμα του Ιράν  μεταλλάσσεται από το 2011 και κυρίως από το 2016, όταν ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου άλλαξε την εστίασή του από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, στο ρόλο της Τεχεράνης στη Συρία. Οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν ότι οι πολιτικές δυνάμεις του Ισραήλ διαφωνούν με αυτές των ισραηλινών στρατιωτικών, όσον αφορά το μέγεθος απειλής της Χεζμπολάχ.



Ενώ ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Avigdor Liberman σημείωσε τον περασμένο μήνα ότι η Χεζμπολάχ ήταν "πίσω από την εκτόξευση πυραύλων στα Όρη του Γκολάν", ο ισραηλινός στρατός αμέσως υπονόμευσε την εκτίμηση αυτή. Οι στρατιωτικές αρχές του Ισραήλ πιστεύουν ότι η Χεζμπολάχ επικεντρώνεται πρωτίστως στον πόλεμο της Συρίας και προτιμά να αποφύγει τις προστριβές με τον ισραηλινό στρατό.

Παρά την προσπάθεια της Ρωσίας να κρατήσει τις ισορροπίες στης συριακή σύγκρουση, η στάση αυτή παραμένει άκρως επικίνδυνη. Ένα επεισόδιο στις 16 Οκτωβρίου μας εξηγεί το γιατί.

Μερικές ώρες πριν ο Ρώσος υπουργός Άμυνας, Σεργκέι Σόιγκου, προσγειωθεί στο Ισραήλ, το συριακό καθεστώς εκτόξευσε ένα αντιαεροπορικό βλήμα SA-5 με στόχο ένα ισραηλινό αεροσκάφος που διεξήγαγε αποστολή αναγνώρισης στην περιοχή του Λιβάνου.

Μέσα σε δύο ώρες, ο ισραηλινός στρατός προχώρησε σε αντίποινα βομβαρδίζοντας μια συριακή συστοιχία πυραύλων. Η διφορούμενη πολιτική της Μόσχας να συνεργάζεται και με τις δύο πλευρές μπορεί να οδηγήσει τους εμπλεκομένους σε λανθασμένες επιλογές και κινήσεις.

Η ισραηλινή προσέγγιση σε μια πολιτική "καλής γειτονίας", παρέχοντας βοήθεια και αεροπορική υποστήριξη σε ένοπλες ομάδες της Συρίας με αντάλλαγμα μια ζώνη ασφαλείας, ως πρώτη γραμμή άμυνας, δεν είναι ούτε αποτελεσματική ούτε βιώσιμη.

Το συριακό καθεστώς μοιράζεται τον έλεγχο της περιοχής γύρω από τα υψίπεδα του Γκολάν με ένοπλες αντίπαλες ομάδες και εξτρεμιστές μαχητές, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια απότομη κλιμάκωση.

Καθώς ο πόλεμος στη Συρία τελειώνει, θα καταστεί αναγκαία μια μόνιμη συμφωνία για το ποιος τελικά θα ελέγξει την περιοχή Quneitra, στα υψίπεδα του Γκολάν.

Μόλις ολοκληρωθεί ο έλεγχος διέλευσης των συνόρων μεταξύ Ιράκ και Συρίας στο Deir ez-Zor, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να εξομαλύνουν τη ζώνη αποκλιμάκωσης στη νότια Συρία.

Η κατάσταση θα απαιτήσει περισσότερα από τα τρέχοντα ρωσικά σημεία ελέγχου που αναπτύχθηκαν 8 μίλια από τη γραμμή διαχωρισμού μεταξύ Ισραήλ και Συρίας.

Είναι δύσκολο να φανταστούμε πώς οι δύο πλευρές μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό της σύγκρουσης στη Συρία μακροπρόθεσμα και η Ρωσία ή θα πρέπει να προσπαθήσει να θέσει νέους κανόνες στην περιοχή ή ο επόμενος πόλεμος θα το κάνει αντ’ 'αυτού.

Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου