Textual description of firstImageUrl

Το εργαλείο με το οποίο κατασκευάζεται ο άνθρωπος είναι η πληροφορία



[Ministry of Truth]

Στο σχολείο κατασκευάζονται άνθρωποι, μέσω μιας διαδικασίας που λέγεται εκπαίδευση. Η οικογένεια, τα μέσα ενημέρωσης, ο κινηματογράφος, το θέατρο, τα βιβλία, οι αφίσες, είναι σχολεία με την ευρύτερη έννοια. (Όλα τα κέντρα που μεταδίδουν πληροφορίες είναι σχολεία). 


Το εργαλείο με το οποίο κατασκευάζεται ο άνθρωπος είναι η πληροφορία
Η φύση του εργαλείου εξαρτάται από το σκοπό για τον οποίο προορίζεται. Οι πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ανθρώπων είναι ανάλογες με το είδος ανθρώπου που θέλει να κατασκευάσει κάποιος. 

Αν θέλει να φτιάξει έναν άνθρωπο που να περνά εθελοντικά όλη τη ζωή του στο στρατό, πρέπει να τον επεξεργαστεί με διαφορετικές πληροφορίες από ‘κείνες που κάνουν κάποιον να λατρεύει τις αγελάδες. 
Οι κρίσεις και οι πεποιθήσεις μας εξαρτώνται άμεσα από τις πληροφορίες που δεχόμαστε, είναι μέρη του μηχανισμού που κατευθύνει τις πράξεις μας. Ένα από τα γρανάζια του μηχανισμού αυτού είναι η πεποίθηση ότι, εκτός από λίγες εξαιρέσεις, είμαστε κύριοι των πράξεών μας. 

Το ότι κάποιος ξέρει τι κάνει, σημαίνει ότι καταλαβαίνει τους λόγους των πράξεών του και προβλέπει τα αποτελέσματά τους (των πράξεών του). (Αν εξετάσουμε τις πράξεις μας από αυτή τη σκοπιά, θα διαπιστώσουμε ότι σε ελάχιστες περιπτώσεις ξέρουμε τι κάνουμε).

Τις περισσότερες πράξεις μας (σημαντικές και μη) τις εκτελούμε χωρίς να καταλαβαίνουμε τους λόγους ή τα αποτελέσματά τους ή και τα δυο μαζί. 

Βέβαια δεν είναι απαραίτητο να ξέρουμε λεπτομέρειες για τη διαδικασία της καύσης που γίνεται στον κινητήρα του οχήματος που οδηγούμε. Αυτό δεν θα επηρεάσει ουσιαστικά τις ικανότητές μας στην οδήγηση. Στην περίπτωση αυτή δεν είμαστε εντελώς κύριοι των πράξεών μας, αλλά συμφωνούμε μ’ αυτές, παρόλο που δεν εξαρτάται από τη δική μας θέληση ο τρόπος λειτουργίας του κινητήρα, αλλά από τη θέληση του κατασκευαστή (επακόλουθα: καύσιμο, καυσαέριο – ρύπανση). 

Όσο συχνότερα κάνουμε πράξεις χωρίς να ξέρουμε τους λόγους, τις προϋποθέσεις και τα αποτελέσματά τους, τόσο συχνότερα γινόμαστε εμείς, λόγοι, προϋποθέσεις και αποτελέσματά των πράξεων άλλων. Όσο περισσότερο πιστεύουμε ότι είμαστε κύριοι πράξεων, των οποίων πραγματικοί κύριοι είναι άλλοι, τόσο περισσότερο θα είναι άλλοι κύριοί μας

Είναι συνηθισμένο να πραγματοποιεί κανείς προθέσεις χωρίς να τις γνωρίζει. Καθημερινά συμβαίνει να αγνοούν οι δάσκαλοι το μάθημα που διδάσκουν. Η ιδιομορφία να πραγματοποιεί κανείς μια πρόθεση χωρίς να τη γνωρίζει, αποδίδεται στις μηχανές. Το να συμπεριφερόμαστε σαν μηχανές δεν είναι παρά μόνο φαινομενικά ασυνήθιστο. 
Η ομιλία ανήκει στις πιο συχνές πράξεις μας.

Οι περισσότεροι ισχυρισμοί που διατυπώνουν οι άνθρωποι είναι λανθασμένοι. Οι δάσκαλοι διδάσκουν εδώ και πολλές δεκαετίες, πως η γη, το κεφάλαιο και η εργασία, είναι παραγωγικοί («δημιουργικοί») παράγοντες. Ούτε η γη, ούτε το κεφάλαιο, ούτε η εργασία δημιουργούν κάτι. 

Οι εργάτες δημιουργούν, οι υπάλληλοι δημιουργούν. Η αιτία που... διαστρεβλώσεις σαν αυτή αντέχουν τόσο πολύ στο χρόνο, θα μπορούσε να βρίσκεται στο αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα που έχει αυτή η παρουσίαση της παραγωγής, είναι ότι οι εργάτες και οι υπάλληλοι θεωρούν το κεφάλαιο σημαντικότερο για την παραγωγή απ’ όσο τους εαυτούς τους, παρόλο που αυτοί φτιάχνουν το κεφάλαιο. Αυτή η μετριοφροσύνη είναι το αποτέλεσμα.

Είναι μια ιδιότητα που χαρακτηρίζει τους υποτακτικούς. Ποιες συνθήκες κάνουν τους δασκάλους να διδάσκουν επί ολόκληρες δεκαετίες κάτι που είναι τελείως παράλογο και που βλάπτει τους διδασκόμενους; 
Στις μεγάλες πρωτεύουσες, οι άνθρωποι δείχνουν με περηφάνια στους επισκέπτες από την επαρχία και από το εξωτερικό, τα ψηλά κτήρια και τα μεγάλα μνημεία. 

Τα αξιοθέατα αυτά είναι ουσιαστικά ιδιοκτησία μερικών επιχειρηματιών, που διώχνουν τους κατοίκους από τα κέντρα των πόλεων, επειδή κερδίζουν περισσότερα από τα γραφεία και τα εμπορικά καταστήματα παρά από τις κατοικίες. Πολλοί εργάτες και υπάλληλοι αναγκάζονται να μετακομίσουν επειδή το κράτος προστατεύει τους κερδοσκόπους. Οι εργαζόμενοι σήμερα ξοδεύουν αρκετά μεγάλο μέρος της ζωής τους σε μετακινήσεις. Οι κυνηγημένοι είναι περήφανοι για την ιδιοκτησία των κυνηγών[...].  Οι συνήθειες που εδραιώνονται στην παιδική ηλικία έχουν μεγάλη αντοχή. 

Σήμερα ο εργάτης του εργοστασίου που εξακολουθεί να είναι ατομική ιδιοκτησία του αφεντικού (χαλυβ, πετρελ), βλέπει με ποιους τρόπους, τα αφεντικά, σπαταλούν τα χρήματα που εκείνος έβγαλε και όχι μόνο δεν οργίζεται αλλά του αρέσει να σχολιάζει με χιούμορ και θαυμασμό αυτά τα «κατορθώματα».

Οι μεγιστάνες των ΜΜΕ του δείχνουν με φανταχτερές εικόνες, πως επιδέξια και κομψά σπαταλούνται τα αποτελέσματα της εργασίας του. Αν τύχει να συναντήσει κάποιον απ’ αυτούς, η επιθυμία του να κερδίσει την εκτίμησή του είναι πιο δυνατή από την επιθυμία να τον φτύσει. 

Η εξυπνάδα δεν προστατεύει απ’ τη βλακεία. Ό,τι ξέρουμε για τις συνθήκες υπό τις οποίες ενεργούμε εξαρτάται από τις πληροφορίες που δεχόμαστε.

Η επιρροή μας στο ζήτημα ποιες πληροφορίες δεχόμαστε είναι περιορισμένη. Δεν μπορούμε να βρούμε πληροφορίες που δεν ξέρουμε ότι μας λείπουν. Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν το γεγονός ότι ζουν ως το μεγαλύτερο αγαθό τους. Ωστόσο είναι πρόθυμοι να το διακινδυνεύσουν υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Μία από τις προϋποθέσεις είναι η ελπίδα, η ελπίδα ίσως για την απόκτηση άλλων αγαθών. Είναι αρκετό να είναι ελπίδα, δεν χρειάζεται να είναι εγγύηση. 

Υπάρχουν ελπίδες που οδηγούν στην αυτοθυσία. Πολλοί άνθρωποι απαρνούνται τη ζωή τους χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Ο αριθμός των αμερικανών που σκοτώθηκαν στο Βιετνάμ δεν συντέλεσε έτσι ώστε το μοσχαρίσιο κρέας να γίνει πιο φτηνό, να βελτιωθεί η σχολική μόρφωση των έγχρωμων αμερικάνων, να γίνουν πιο καθαρά το νερό και ο αέρας, να μειωθεί ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν κάτω απ’ το όριο της φτώχειας.

Είναι δύσκολο να βρεθεί κάποιος που ωφελήθηκε απ’ αυτή την αιματοχυσία, εκτός απ’ τις κυβερνήσεις και τους επιχειρηματίες εμπόρους όπλων. Ένας τρόπος για να κρύψει κάποιος την αλήθεια είναι να μιλάει ακατανόητα. 

Όποιος είναι πολύ δειλός ή πολύ αδέξιος για να πει ψέματα, εκφράζεται με ασάφεια. Οι θεσμοί στις περισσότερες περιπτώσεις εκφράζονται πολύ συγκεχυμένα και μάλιστα επί πολλές δεκαετίες. 

Αν κάτι ασαφές επαναλαμβάνεται αρκετά συχνά, οι περισσότεροι άνθρωποι το συνηθίζουν σαν να είναι κάτι το σαφές. 

απο το βιβλίο του Α. Ράουτερ  "Η κατασκευή υπηκόων"


Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου