"Κυβέρνηση που λυσσά να μείνει στην εξουσία σε χώρα πτωχευμένη ή έχει περιθώρια ακόμη να φάει ή φοβάται τη φυλακή..." 
[Μαλβίνα Κάραλη]

Ρωτάνε πολλοί γιατί η στήλη επαναφέρει τον κίνδυνο του Grexit αφού ελάχιστοι πλέον τον αναφέρουν σαν ενδεχόμενο. Δεν τον επαναφέρει η στήλη, η πραγματικότητα τον επαναφέρει όσο και αν εντός και εκτός κάποιοι προσπαθούν να τον κρύψουν κάτω από το χαλί, όπως οι κακές νοικοκυρές τα σκουπίδια.

Τα πράγματα στην Ελλάδα κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση και τα προβλήματα αντί να λύνονται συσσωρεύονται. Όταν τα προβλήματα αντί να λύνονται κρύβονται, ο χρόνος μετράει αντίστροφα.

Όταν ο κόμπος θα φτάσει πάλι στο χτένι σύντομα η μερίδα των Ευρωπαίων που το επεδίωξε και κατά το παρελθόν θα το επαναφέρει στο τραπέζι με ισχυρότερα χαρτιά στο χέρι. Επιπλέον όταν ο κόμπος φτάσει για πολλοστή φορά στο χτένι η πλευρά στο εσωτερικό, έστω και αν κάνει λάθος, πιστεύει πως για την κατάσταση που έχουμε φτάσει φταίει το ευρώ, θα επανέλθει ισχυρότερη.

Όταν υπάρχουν πρόθυμοι να ακούσουν τα πιο απίθανα πράγματα οι "σωτήρες” τύπου Γιάνη, Ζωής, όχι κωλοτούμπα-Τσίπρα, Μιχαλολιάκου, Σώρρα θα εμφανιστούν.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να καταλάβει πως παρά τις βραχυπρόθεσμες θετικές παλινδρομήσεις η ελληνική οικονομία είναι "τελειωμένη” και με τα δεδομένα που υπάρχουν δεν διαφαίνεται καμιά διέξοδος.

Το Καλοκαίρι του 2017 υπήρχαν 4 εκατ. φορολογούμενοι (για την ακρίβεια 3,978 εκατ.) σε σύνολο 6,2 εκατ. οι οποίοι έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο που φτάνουν τα 100 δισ. ευρώ. Από τα 4 εκατ. με ληξιπρόθεσμες οφειλές, στο 1,6 εκατ. έχει γίνει λήψη αναγκαστικών μέτρων (κατασχέσεις).

Το Καλοκαίρι του 2014 οι έχοντες ληξιπρόθεσμες οφειλές ήταν 2,6 εκατ. και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές περί τα 63 δισ. ευρώ.

Δυο-τρία χρόνια νωρίτερα όλα αυτά τα μεγέθη ήταν κατά 50% χαμηλότερα.

Αν τα ΑΦΜ με ληξιπρόθεσμες πριν τρία χρόνια ήταν 2,6 εκατ. και σήμερα είναι 4 εκατ., σε 2 χρόνια πόσα θα είναι;

Οι περισσότεροι από τα υπόλοιπα 2 εκατ. στο σύνολο των 6,2 εκατ. είναι συνταξιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι και γενικώς οικονομικά αδύναμοι που εισπράττουν και δεν προσθέτουν στα κρατικά έσοδα.

Αν οι φορολογούμενοι με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές είναι οικονομικά "νεκροί” ποιος θα επενδύσει για να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και φορολογικά έσοδα;

Αν οι τραπεζικοί λογαριασμοί τους είναι υπό αναγκαστικά μέτρα και ό,τι μπαίνει εκεί κατάσχεται ποιος θα κάνει δουλειές;

Έχουμε λοιπόν 100 δισ. ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το κράτος.

Έχουμε 30 δισ. ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

Έχουμε 110 δισ. μη εξυπηρετούμενα δάνεια προς τις τράπεζες.

Έχουμε 320 δισ. δημόσιο χρέος.

Όλα αυτά αθροίζουν 550 δισ. ευρώ ενώ διαθέτουμε μόνο 120 δισ. καταθέσεις και το ΑΕΠ της χώρας είναι μόλις περί τα 180 δισ. ευρώ.

Δεν υπολογίζουμε επίσης τις μελλοντικές οφειλές του κράτους στα 3 εκατ. συνταξιούχους.

Υπάρχει λογικός άνθρωπος που μπορεί να υποστηρίξει πως αυτά τα μεγέθη είναι αντιστρέψιμα, έστω και αν διαγράψουμε το μισό ή το σύνολο του δημόσιου χρέους;

Αν δεν λάβει χώρα μια γενναία διαγραφή χρεών φοβάμαι πως είναι απίθανο η οικονομία να αντιστρέψει πορεία.

Ιδού λοιπόν το ερώτημα. Μπορεί να γίνει διαγραφή αυτών των βαρών εντός του ευρώ;

Αρκετοί Ευρωπαίοι από αυτούς που εσχάτως επαινούν συχνά την Ελλάδα πως τα πάει καλά επί Τσίπρα αποκλείουν διαγραφή χρεών. Μιλάνε βέβαια για αυτά που χρωστάει το ελληνικό κράτος στους ίδιους αλλά το σύστημα του χρέους μοιάζει με ένα σύστημα συγκοινωνούντων δοχείων: Οι πολίτες χρωστάνε στο δημόσιο και το δημόσιο στους ξένους. Αν α ίσον με β και β ίσον με γ τότε α ίσον με γ...

Η Ελλάδα θα μπορούσε να ξεπεράσει τη χρεοκοπία με λιγότερες συνέπειες αν έκανε ό,τι έπρεπε να κάνει το 2010 ή έστω το 2012. Αυτό που έπρεπε να κάνει ήταν ριζικές αλλαγές στο συνταξιοδοτικό και το δημόσιο. Δεν τις έκανε και το τελικό κόστος θα είναι πολύ υψηλότερο έως καταστροφικό...

Τότε αφού η χώρα οδηγείται σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις γιατί μας λένε συνεχώς από το 2010 και μετά, πως όλα πάνε καλά και όπου να’ ναι η οικονομία γυρίζει;

Η μοναδική λογική απάντηση είναι: Για να προλάβουν να αρπάξουν και τα τελευταία ράκη της χρεοκοπημένης πατρίδας...

2) Το ασφαλιστικό...

κ.Στούπα,

Σας μεταφέρω κάτι που διάβασα στο Διαδίκτυο.

"Αφού τα πράγματα έχουν έτσι [sc. στο Ασφαλιστικό Σύστημα της Ελλάδος} μήπως είναι ώρα να γίνη ό,τι έγινε πρίν από χρόνια στην Χιλή; Δηλ. η σταδιακή μετατροπή του αναδιανεμητικού συστήματος σε κεφαλαιοποιητικό.

Θα μου πείτε πως θα γίνει αυτό; Το πρότεινε πρίν από χρόνια ο Μάνος. Το κράτος μέσω της φορολογίας δίνει στα ταμεία (τώρα ένα - ΕΦΚΑ) 18 δισ. ευρώ περίπου κάθε έτος. Οι τροϊκανοί ζητούν αυτό να γίνει 12 δισ. Αν διαιρεθούν τα 12 δισ. με τα 2.650.000 συνταξιούχους δίνει μία μέση σύνταξη περ. 4530 ευρώ ετησίως ή 377,50 μηνιαίως. Εκεί που θα πάει ούτως ή άλλως η μέση σύνταξη και με τον νόμο Κατρούγκαλου. Το ποσό των 12 δισ. μπορεί να αυξηθεί και με χρηστή διαχείριση της περιουσίας του ΕΦΚΑ, η οποία εξ άλλου δημιουργήθηκε με τις εισφορές των προηγουμένων γενεών.

Κάθε νεοεισερχόμενος ασφαλισμένος στον ΕΦΚΑ θα έχει τον προσωπικό του λογαριασμό όπου θα μπαίνουν οι ασφαλιστικές του εισφορές. Στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα λίγα έβαλες λίγα θα πάρεις. Δεν έβαλες τίποτα, τότε πας στο Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης, όπου πρέπει να ανήκουν οι υπερήλικες ανασφάλιστοι. Δηλ. εκτός ασφαλιστικού συστήματος.

Και οι τωρινοί ασφαλισμένοι (?) - μπορεί να χωρισθούν σε δύο κατηγορίες. Αυτούς που έχουν συμπληρώσει ένα κατώτατο όριο ασφαλιστικών ετών (π.χ. 15 ή 20) και θα παραμείνουν στο αναδιανεμητικό σύστημα, και αυτούς κάτω από αυτό το όριο στον προσωπικό ασφαλιστικό λογαριασμό των οποίων θα πιστωθούν από τον ΕΦΚΑ οι μέχρι της αλλαγής του συστήματος εισφορές τους.

Σε μία χώρα που γερνάει το κεφαλαιοποιητικό σύστημα είναι δικαιότερο, αφαιρεί από τους πολιτικούς πελατειακά παιχνίδια και δεν δημιουργεί αισθήματα κοινωνικής αδικίας".

Μπορείτε να το σχολιάσετε;

Με εκτίμηση

Ι. Παπαδόπουλος

Υ.Γ. Υπάρχουν και άλλες διαπιστώσεις και προτάσεις, βλ.

- Νέα στοιχεία-σοκ για τις συντάξεις φέρνει μελέτη της αντιπροέδρου της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής Μαριάννας Παπαμιχαήλ, με τίτλο "Ακτινοσκόπηση ασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων με τον δείκτη ανταποδοτικότητας συντάξεων".

- Νεκτάριος (Πανεπιστήμιο Πειραιώς) Ένα νέο σύστημα συντάξεων για τις νέες γενιές


kostas.stoupas@capital.gr

Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours