Οι τελευταίες ώρες του Μουσολίνι

Κάθε συνεπής Ιταλός φασίστας κρύβει μέσα του μια παρεξηγημένη μελοδραματική ιδιοφυΐα: Απόδειξη ο Μουσολίνι, στις τελευταίες του ώρες. Κάθε συνεπής Γερμανός ναζί κρύβει μέσα του μια τάση για μελοδραματική τελετουργία: Απόδειξη ο Χίτλερ, στις τελευταίες στιγμές του. Πέθαναν με διαφορά 48 ώρες ο ένας από τον άλλον. Χωρίς φανφάρες ο πρώτος. Χωρίς τελετουργίες ο δεύτερος. Αν και αλλιώς τα είχαν σχεδιάσει.

20 Απριλίου του 1945. Το ρημαγμένο Βερολίνο ξύπνησε σημαιοστολισμένο. 


Στο ραδιόφωνο, η φωνή του Γκέμπελς ανάγγελλε τη νίκη που πλησίαζε κι ευχόταν χρόνια πολλά στον φίρερ: Ο Αδόλφος Χίτλερ γιόρταζε τα γενέθλιά του. Γινόταν 55 χρόνων!



Πρώτοι οι Σοβιετικοί του έστειλαν το δώρο τους, έναν καταιγιστικό κανονιοβολισμό του Βερολίνου από τις ανατολικές όχθες του ποταμού Όντερ, όπου μόλις είχαν φθάσει. Χωμένος δώδεκα μέτρα κάτω από τη γη, στον τρίτο υπόγειο όροφο του καταφυγίου του, ο εορτάζων άφησε για λίγο μόνη την ερωμένη του Εύα Μπράουν για να συσκεφθεί με τους επιτελείς του, πώς θα νικήσει τους Σοβιετικούς. Την ίδια ώρα, οι στρατιές του Ζούκοφ περνούσαν το ποτάμι.

Νότια, στο Μιλάνο, ο Μπενίτο Μουσολίνι συσκεπτόταν με τον επιτελή του Παβολίνι. Σχεδίαζαν να δώσουν το αποφασιστικό χτύπημα στους Αμερικανούς στην περιοχή Βαλτελίνε, αμέσως μόλις έφταναν οι 3.000 έως θανάτου αφοσιωμένοι μελανοχίτωνες οπαδοί του. Ονειρευόταν έναν ηρωικό θάνατο, που θα τον ανέβαζε στο πάνθεον της Ιστορίας.

«Έπαιξα, έχασα», έλεγε και η ερωμένη του Κλάρα Πετάτσι τον κοιτούσε στα μάτια με θαυμασμό: «Θα φύγω από τη ζωή, χωρίς μίσος».

Καλού κακού, η γυναίκα του, ντόνα Ρακέλε, βρισκόταν κάπου μακριά, στην πόλη Σαλό.

Όμως, οι Αμερικανοί δεν τον περίμεναν να μαζέψει τους αφοσιωμένους του. Στις 21 Απριλίου, πήραν την Μπολόνια. Στις 22, τη Μοντένα και τη Φεράρα. Στις 23, πέρασαν τον ποταμό Πο, ενώ στο Βερολίνο άρχιζαν οι οδομαχίες. Ο Γκέμπελς προσπάθησε να πει στον Χίτλερ πως ίσως και να μη νικούσε. 

Στο Μιλάνο, ο Μουσολίνι ονειρευόταν ακόμη τον ηρωικό θάνατο:
«Σταυρώθηκα από το ίδιο το πεπρωμένο μου», έλεγε.
Η οικογένεια της Κλάρας Πετάτσι του πρότεινε μια πιο πρακτική λύση:

«Να πούμε, ντούτσε μου, πως πέθανες από καρδιά; Θα οργανώσουμε μια καταπληκτική κηδεία και θα μπορέσεις να φύγεις ανενόχλητος στην Ελβετία κι από κει, στην Αργεντινή, μέσω Ισπανίας».

«Ποτέ», ήταν η αγέρωχη απάντηση: «Μόλις έρθουν οι 3.000 πιστοί, θα δώσουμε τη μάχη στο Βαλτελίνε».

Οι 3.000 πιστοί του Παβολίνι αργούσαν να φτάσουν. Για να κερδίσει χρόνο, όπως είπε, ο Μουσολίνι, ζήτησε να έρθει σε επαφή με την Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης για διαπραγματεύσεις. Την αποτελούσαν μέλη των κομμάτων, που ο ίδιος είχε θέσει εκτός νόμου.

Η συνάντηση έγινε στην αρχιεπισκοπή του Μιλάνου με τη μεσολάβηση του Ιντελφόνσε, καρδινάλιου Σούστερ, στις 25 Απριλίου του 1945, ενώ στην πόλη ξεκινούσε γενική απεργία, που εξελίχτηκε σε εξέγερση του λαού κατά των φασιστών. Η συζήτηση τινάχτηκε στον αέρα, όταν κάποιος αποκάλυψε στον ντούτσε, δήθεν αφελώς, ότι η Επιτροπή διαπραγματευόταν, ταυτόχρονα, και την παράδοση των 25 γερμανικών μεραρχιών, που στάθμευαν στην Ιταλία. Ο Μουσολίνι έφυγε μαζί με τους επιτελείς του. Στο γραφείο του, τον περίμενε ο Γερμανός στρατηγός Βέιλινγκ με έτοιμη πρόταση:

«Να κάνουμε το Μιλάνο ένα ιταλικό Στάλινγκραντ».

Ο Μουσολίνι αρνήθηκε. Περίμενε τον Παβολίνι με τους 3.000:

«Στο Βαλτελίνε», διέταξε τους δικούς του.

Στριμώχτηκαν σε πέντε άλφα ρομέο και ξεκίνησαν. Ήταν ο ίδιος, οι υπουργοί του κι η οικογένεια Πετάτσι, που, καλού κακού, έβαλε κι ένα ισπανικό σημαιάκι κι άρχισε να το παίζει «ο πρέσβης της Ισπανίας, η κυρία του κι η κόρη τους η Κλάρα».

Στο δρόμο, ο Μουσολίνι το ξανασκέφτηκε κι έδωσε διορθωτική διαταγή:

«Στο Κόμο», που απείχε δέκα χλμ. από τα σύνορα με την Ελβετία.

Έφτασαν νύχτα, έφαγαν κι έπεσαν για ύπνο. Ένα πλούσιο πρωινό τους περίμενε, όταν ξύπνησαν. Τα νέα ήρθαν το μεσημέρι, μαζί με τον αφοσιωμένο Παβολίνι:

«Ντούτε μου, οι έως θανάτου πιστοί σου μελανοχίτωνες έφτασαν. Μόνο που δεν είναι ακριβώς 3.000».

Ο Μουσολίνι ήταν πρόθυμος να δεχτεί και λογικές εκπτώσεις. Ρώτησε:

«Πόσοι είναι;».

«Δώδεκα».

Αυτόματα, τα όνειρα για έναν ένδοξο θάνατο, αντάξιο των ηρωικών προγόνων, μεταβλήθηκαν σε σχέδια για μια ρεαλιστική φυγή. Πρόχειρη λύση, ο Γερμανός λοχαγός Φολμάγιερ, που ετοιμαζόταν να μεταφέρει με φορτηγά τους διακόσιους άνδρες του στη Γερμανία, μέσω Ελβετίας. Τον έπεισε να φύγουν μαζί.

Γερμανικά φορτηγά κι ιταλικές άλφα ρομέο κίνησαν για τα ελβετικά σύνορα. Αυτή τη φορά, ο Μπενίτο οδηγούσε ο ίδιος, έχοντας στο πλάι την Κλάρα. Στο ορεινό πέρασμα του Μούσε τους σταμάτησε μια ενέδρα των παρτιζάνων. Άρχισαν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον αρχηγό τους και τον Γερμανό λοχαγό. Κράτησαν έξι ώρες και κατέληξαν στη συμφωνία να γίνει έλεγχος από τους παρτιζάνους και να περάσουν μόνο οι Γερμανοί. Οι Ιταλοί φασίστες θα έμεναν πίσω να δικαστούν. Ο Φολμάγιερ δέχτηκε. Με διαταγή του, πριν ν’ αρχίσει ο έλεγχος, έδωσαν στρατιωτικά ρούχα στον Μπενίτο και στην Κλάρα και τους ανέβασαν σ’ ένα φορτηγό να παριστάνουν τους Γερμανούς φαντάρους.

Η μεταμφίεση έπιασε και το ζευγάρι πέρασε. Πέρασε και ο «πρέσβης» Πετάτσι με τη γυναίκα του. Όταν, όμως, η γερμανική φάλαγγα απομακρύνθηκε, ο υπουργός του Μουσολίνι, Νίκολας Μπομπάτσι, πήρε τη μικρή του εκδίκηση, που τον παράτησε ο αρχηγός του στους παρτιζάνους. Ρώτησε τον επικεφαλής του αποσπάσματος:

«Ξέρετε ότι, μαζί με τους Γερμανούς, αφήσατε να περάσουν κι ο Μουσολίνι με την Κλάρα του;».

Ο παρτιζάνος ειδοποίησε τη βάση του. Όταν η γερμανική φάλαγγα έφτασε στο χωριό Ντόνγκο, μόλις δυο χιλιόμετρα από τα ιταλοελβετικά σύνορα, κανένας δεν ανησύχησε από τον έλεγχο, που ζήτησε να κάνει ο εκεί παρτιζάνος αρχηγός, κόμης Περλουίτζι Μπελίνι ντέλε Στέλε. Ο Μουσολίνι έκανε τον μεθυσμένο φαντάρο κι η Κλάρα πως τάχα κοιμόταν. Τους κατέβασαν, όμως, και τους στοίβαξαν σ’ ένα καμιόνι, μαζί με τους Πετάτσι, που άδικα διαμαρτύρονταν ότι είναι Ισπανοί. Ήταν νύχτα, 26 Απριλίου. Τους φυλάκισαν σ’ ένα σπίτι και περίμεναν εντολές.


Απαγορευμένη Ιστορία- Η δολοφονία του Μπενίτο Μουσολίνι

Ο Τολιάτι εκπροσωπούσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας στην Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης. Κάλεσε τον λογιστή Βάλτερ Αουντίσιο, γνωστό στην αντίσταση με το ψευδώνυμο συνταγματάρχης Βαλέριο, και του έδωσε σαφείς εντολές. Το μεσημέρι της 27ηςΑπριλίου, ο συνταγματάρχης Βαλέριο παρουσιαζόταν μπροστά στον κόμη. Είχε διαταγή να μεταφέρει τον Μουσολίνι, την ερωμένη του και τους άλλους στο Μιλάνο, να δικαστούν.

Τους φόρτωσαν σε αυτοκίνητα και ξεκίνησαν. Μεγάλη η διαδρομή και, στα μισά της, έκαναν μια στάση μπροστά σε μια εγκαταλειμμένη βίλα να ξεμουδιάσουν. Ο Μπενίτο Μουσολίνι και η Κλάρα Πετάτσι μπήκαν στον κήπο της βίλας να περπατήσουν λιγάκι. Πίσω τους, μπήκαν μερικοί παρτιζάνοι. Ο ντούτσε δεν κατάλαβε τίποτα. Η ερωμένη του κατάλαβε, κάτι πήγε να πει αλλά δεν πρόλαβε. 



Κλαρέτα Πετάτσι, Ιταλίδα ερωμένη του Μπενίτο Μουσολίνι

Συνελήφθησαν από Ιταλούς παρτιζάνους. 

Την επόμενη μέρα δικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες από το ανώτατο αρχηγείο των "εθελοντικών σωμάτων Ελευθερίας" και εκτελέστηκαν μαζί με 16 ακόμη άτομα, τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης του Σαλό. 
Τα πτώματά τους μεταφέρθηκαν και κρεμάστηκαν στην Πιατσάλε Λορέτο (Piazzale Loreto) του Μιλάνου. 




Αξίζει να σημειωθεί ότι το πτώμα του παρέμεινε εκεί για αρκετο διάστημα, όπου και εξευτελιζόταν από τους περαστικούς.

Η θύελλα διαμαρτυριών που ξέσπασε κατά του ΚΚΙ, κόπασε σύντομα. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ έγραψε στα απομνημονεύματά του:

«Ο Βαλέριο μας απάλλαξε από μια ιταλική Νυρεμβέργη».

Στις 28 Απριλίου του 1945, τα πτώματα του Μπενίτο Μουσολίνι και της Κλάρας Πετάτσι κρέμονταν σε μια πλατεία στο Μιλάνο.


Μπενίτο Μουσολίνι, ο σεξομανής φασίστας με τις βίαιες φαντασιώσεις

Στοιχεία για την ερωτική ζωή του Μουσολίνι ισχυρίζεται ότι φέρνει στο φως ο ιστορικός Ρίτσαρντ Μπόσγουορθ, μέσα από το νέο του βιβλίο με τον τίτλο «Claretta», το οποίο αποτελεί την βιογραφία της ερωμένης του φασίστα πολιτικού, Κλαρέτα Πετάτσι.

Ο Μπενίτο Μουσολίνι ήταν ο άνδρας που διοίκησε την Ιταλία από το 1922 έως το 1943 υπό δικτατορικό καθεστώς, μετρατρέποντάς τη σε φασιστική Πολιτεία. Ήταν σύμμαχος του Αδόλφου Χίτλερ και με την βοήθεια της ναζιστικής Γερμανίας ίδρυσε την αποκαλούμενη «Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία». Το καθεστώς κατέρρευσε το 1945 και ο φασίστας πολιτικός εκτελέστηκε από Ιταλούς επαναστάτες.

Εκτός από την ακραία ιδεολογία του, ο ίδιος έγινε γνωστός για τον πομπώδη τρόπο με τον οποίο απευθυνόταν στον λαό, καθώς οι δημόσιοι λόγοι του συνοδεύονταν πάντοτε από υπερβολικές χειρονομίες. Αν και εκφραστικός στον λόγο του, κατείχε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έχουν συνδεθεί με τον φασισμό. Ήταν απόλυτος, αυταρχικός και βίαιος. Σύμφωνα με την «Claretta» του Μπόσγουορθ, ο Μουσολίνι έφερε τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και στο κρεβάτι.

Ήδη από την εφηβεία του, ο μελλοντικός δικτάτορας επισκεπτόταν το πορνείο της πόλης Πρεντάπιο, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Αργότερα αποκάλυψε πως, για να μπορέσει να λειτουργήσει ερωτικά, έπρεπε να φαντασιώνεται πως η γυναίκα που είχε δίπλα του ήταν πόρνη. Ήταν βίαιος και, όπως ο ίδιος είχε αποκαλύψει, είχε βιάσει τουλάχιστον μια γυναίκα. Ήθελε να νιώθει ισχυρός και δεν μπορούσε να νιώσει έλξη για τις δυναμικές γυναίκες που εξέφραζαν ανοιχτά τις ερωτικές επιθυμίες τους, γεγονός που μαρτυρεί πολλά για τους λόγους για τους οποίους στράφηκε στον φασισμό, παρόλο που ήταν γιος σοσιαλιστών.

Αν και βίαιος και ανασφαλής, είχε πολλές θαυμάστριες και οι ερωμένες του ήταν δεκάδες. Μόλις ανέβηκε στην εξουσία το 1922, λάμβανε δεκάδες γράμματα ελεύθερων και παντρεμένων γυναικών, τα οποία μελετούσε το προσωπικό του για να επιλέξει ποιες θα ήταν εκείνες που θα είχαν την «ευκαιρία» να γίνουν ερωμένες του. Όπως όμως αναφέρουν διάφορες μαρτυρίες, το σεξ μαζί του δεν διαρκούσε πάνω από πέντε λεπτά και οι παρτενέρ του σπανίως απολάμβαναν την πράξη. Αυτό που τις τραβούσε πάνω του ήταν περισσότερο η εξουσία, την εξουσία για την οποία ο ίδιος τόσο διψούσε.

Η μοναδική γυναίκα που φάνηκε να ενδιέφερε περισσότερο τον Μουσολίνι δεν ήταν καν η σύζυγός του, Ρακέλε, αλλά η ερωμένη του, Κλαρέτα. Η τύχη της ήταν ίδια με του πολυαγαπημένου της φασίστα ηγέτη. Εκτελέστηκε από τους παρτιζάνους και το νεκρό σώμα της κρεμάστηκε στην Πιατσάλε Λορέτο του Μιλάνου, όπου χλευάστηκε από τον λαό.


Πηγές: historyreport.gr, huffingtonpost.gr
Share To:

Post A Comment:

0 comments so far,add yours