Textual description of firstImageUrl

Το ντόμινο του Σεπτεμβρίου





Δεν είναι εύκολο τελικά να ασχολείσαι με τις εξελίξεις...


Είσαι αναγκασμένος να κοιτάς εκεί που ο θάνατος παραμονεύει με χίλιους δυο τρόπους, προσπαθώντας να εντοπίσεις την άκρη του νήματος και που αυτό σε οδηγεί. Επηρεάζεσαι αναπόφευκτα όταν αντικρίζεις τους τρόπους και τον βαθμό της εξαπάτησης μας.

Όμως τα πράγματα, με τα τωρινά δεδομένα, όπως φαίνεται έχουν πάρει τροχιά μη αναστρέψιμη και δεν έχεις περιθώρια να κάνεις ένα διάλειμμα, ούτε δικαιούσαι να ελπίζεις, πως έστω και στο 90 μπορεί να γίνει η ανατροπή και όλο αυτό να πάει στην παράταση, να κερδίσεις λίγο ακόμη χρόνο.

Πιθανός να έχεις τις ίδιες σκέψεις, τις ίδιες αβεβαιότητες και ανασφάλειες για το μέλλον και είναι λογικό.


Όσο ιδανικά και αν είναι σε μερικούς τα πράγματα (που για τους πολλούς δεν είναι) κάνεις δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι οι εξελίξεις θα εξακολουθήσουν να είναι σύμμαχοι μας. Και δεν είναι μόνο η Ελλάδα και η στημένη τους κρίση, που έχει ρημάξει τα πάντα μέσα στη χώρα αλλά είναι και η γενική αστάθεια που επικρατεί σε ολόκληρο τον πλανήτη και όλα μα όλα όσα συμβαίνουν έχουν έναν και μοναδικό παρονομαστή, την ανθρώπινη απώλεια. 


Είτε από μίσος ο ένας για τον άλλον, είτε από την εξοργισμένη πάντοτε, αλλά τώρα τελευταία ακόμη περισσότερο, φύση, όλα προκαλούν ανθρώπινες απώλειες. Αυτές οι ανθρώπινες απώλειες το ότι δεν γίνονται τόσο μαζικά στην Ελλάδα όσο σε άλλες χώρες, δεν σημαίνει ότι δεν γίνονται και δεν σημαίνει ότι γίνονται ασήμαντα και τυχαία.

Μήπως ένας άνθρωπος οπουδήποτε στην Γη έρχεται και φεύγει τυχαία; Η μέρα που φεύγει κάποιος είναι άραγε τυχαία; Ο τρόπος μήπως; Ένα τόσο σπουδαίο κατασκεύασμα, που ακόμα η επιστήμη δεν μπορεί πλήρως να εξηγήσει, φεύγει έτσι απλά και βίαια και δεν τρέχει τίποτα;

Θυμάμαι που είχα ακούσει κάτι ωραίο.. μια ιστοριούλα. Κάποιος είχε παράπονο από τον Θεό που επιτρέπει να συμβαίνουν τόσο άσχημα συμβάντα σε διάφορα σημεία της Γης και ήθελε να μάθει το γιατί. Ήρθε όντως ο Θεός ένα βράδυ στον ύπνο του και τον πήρε και πέταγαν πάνω και ψηλά από πολλά κράτη και του έδειχνε την αιτία των πολλών συμφορών σε διάφορα κράτη και τότε είδε τόσο μίσος και τόσο πόνο που προκαλούσε ο άνθρωπος στον άνθρωπο, που αποστράφηκε την Γη, μη θέλοντας να δει περισσότερα, έχοντας απαντηθεί όλες του οι απορίες.

Τι θέλω να σου πω με αυτήν την ιστοριούλα;

Κάνει τόσο κακό ο ένας άνθρωπος στον άλλον, από Ανατολή μέχρι την Δύση, που ο πολιτισμός μας, ο οποίος έχει βασιστεί στο κακό αυτό, έχει πλέον τάσεις αυτοκαταστροφής. Με λίγα λόγια, ο πολιτισμός μας, είναι στην άκρη της ταράτσας ενός ψηλού κτιρίου έτοιμος να βουτήξει στο κενό.

Πιστεύω ότι θα σκεφτόμασταν τελείως διαφορετικά εάν είχαμε την δυνατότητα να βλέπαμε όλα όσα γίνονται στον κόσμο σε μια μόνο ώρα. Ούτε καν ημέρα!

Φίλε συσσωρεύεται πολύ ενέργεια, ανεξέλεγκτη και με πρόσημο αρνητικό και όσο αυτή μαζεύεται, είναι εκεί οι εξελίξεις και αυτοί που τις κινούν για να το εκμεταλλευτούν και να δημιουργήσουν την δική τους πραγματικότητα. Βλέπεις παίρνουν εξουσία και η εξουσία τους δίνει το δικαίωμα να στήσουν τη παρτίδα όπως θέλουν.

Δεν ξέρω εάν θα ήθελα ή εάν θα μπορούσα να γνωρίζω περισσότερα διότι η πραγματικότητα (όχι η εικονική που είναι σε κοινή θέα) είναι όπως φαίνεται αρκετά σκληρή. Απλά αγγίζω αυτά που μπορώ και αντέχω και με σκοπό να χτυπήσω τον δικό μου συναγερμό και που πολλές φορές εύχομαι να είναι άκυρος.

 Και θα υπήρχε ελπίδα να ήταν άκυρος εάν αυτά που γράφω τα κατέβαζα από το κεφάλι μου, όμως την τύχη της ενημέρωσης μου την έχω αφήσει σε άτομα που χρόνια εμπιστεύομαι και παρακολουθώ αλλά και στις εξελίξεις που έρχονται συνέχεια και μου χύνουν τον κουβά της ελπίδας, υπενθυμίζοντας μου την απάτη του πολιτισμού μας, των ημερών μας.

Γίνεται σαφές ότι οι εξελίξεις εδώ στην Ελλάδα θα είναι αποτέλεσμα ενός πολύ μεγάλου ντόμινο που τα κουτάκια έχουν ξεκινήσει εδώ και κάποιο διάστημα και πέφτουν.

Σε πόσα τετραγωνάκια είμαστε μετά την Συρία;

Δηλαδή μετά το τέλος του εκεί δράματος…δεν μπορώ να πω ότι ξέρω ακριβώς.

Όμως το εκεί εικονικό και προσωρινό ξεμπέρδεμα θα έχει άμεση σχέση με το εδώ μπέρδεμα, οπότε αν παρατηρήσουμε την ροή των γεγονότων εκεί και όσο πλησιάζει το τέλος του Ίσις, τόσο θα μεταναστεύσουν και οι μπελάδες. Μαζί με τους μπελάδες, όπως έδειξαν οι αριθμοί και όπως ήταν και αναμενόμενο, η Τουρκία άνοιξε πάλι την στρόφιγγα των βασανισμένων ανθρώπων και θέλω να δω μέσα στις επόμενες ημέρες εάν θα έχουμε πάλι αναποδογυρισμένες βάρκες στα νερά του Αιγαίου.

Θα πάω μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου, όχι πιο πέρα.

Ντόμινο εκρήξεων..

Εκρήξεις παγιδευμένων οχημάτων, εκρήξεις σε εργοστάσια, σε κτίρια, γενικά εκρήξεις που θα παίξουν στα μέσα προπαγάνδας.

Επίσης θα έχω το νου μου εάν θα έχουμε ένα ισχυρό ταρακούνημα ανάμεσα στο 5 και στο 7 αυτού του μήνα κάπου, οπουδήποτε.

Τέλος θα κοιτάζω και προς το μέρος της γιορτής των μουσουλμάνων, «ημέρες θυσίας» όπως την αποκαλούν, εκεί στο παγκόσμιο κέντρο καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Αυτά προς το παρόν..


call me Rick...
2.9.2017  10.17














Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου