Textual description of firstImageUrl

Δεν μας έχει συστηθεί ακόμη ο Σεπτέμβριος..



Από τις 12 Δεκέμβρη έχει ξεκινήσει μια αριθμητική ακολουθία που κορυφώνεται αύριο 14.

Θα είμαι πολύ σύντομος γιατί ο χρόνος τρέχει, όπως και οι εξελίξεις και κάθε ώρα που περνάει προστίθεται και από κάτι, μια είδηση, ένα σημάδι, ένας αριθμός, ζευγάρια αριθμών, ένας μήνας κτλ.

Θα ήθελα να καταθέσω όλες μου τα σκέψεις αλλά λόγο χρόνου (κυρίως) δεν μπορώ να το κάνω, αλλά επειδή την αυριανή ημέρα την έχω καρφιτσώσει στο ημερολόγιο,θα της "κάνω την τιμή".

Φυσικά και δεν είναι απόλυτη η αναφορά μου, άρα και η πληροφορία, αφού άλλοι δημιουργούν και ελέγχουν την πραγματικότητα γύρω μας και την μεταλλάσσουν με τρόπο τέτοιο, ώστε εάν ανακαλυφθεί μια δραστηριότητα τους μια συγκεκριμένη ημέρα, γίνεται προσπάθεια μείωσης της έντασης του φαινομένου ή και πλήρης ματαιώσεις του (εφόσον υπάρχει η εξουσία να ματαιωθεί ή να ξεφουσκώσει ένα γεγονός).

Και αυτό συμβαίνει ώστε η κρίσιμη πλειοψηφία, αυτή που παραχωρεί τις εξουσίες, να μην αντιληφθεί τις δραστηριότητες τους ή τουλάχιστον όχι στον βαθμό που πρέπει ώστε να αλλάξει συμπεριφορά και στάση απέναντι σε αυτό που λέμε "σύστημα διοίκησης" ορατό και αόρατο.

Έχω σημαδέψει την αυριανή ημέρα, μέρες πριν.

Πιστεύω, προσωπικά πάντα, ότι ο Σεπτέμβριος δεν είναι αυτός που όλοι γνωρίσαμε τις πρώτες ημέρες,,ένας μήνας όλο λόγια! Τα λόγια χάνονται στον χρόνο και μόνο οι πράξεις αφήνουν το αποτύπωμά τους επάνω στη γραμμή του χρόνου.

Αύριο είναι μια από τις ημέρες που σημάδεψα και όχι μόνο λόγω της αριθμητικής ακολουθίας. Και μεταξύ μας δεν έχει σημασία ο λόγος ή το ερέθισμα που είχα, αλλά το ότι αναγκάστηκα να το σημάδεψω και περιμένω τώρα να δω το θράσος τους μέχρι που μπορεί να φτάσει. 

Η αυριανή ημέρα έχει όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά να φιλοξενήσει μια «τραγωδία» όπως λένε και τα έγκυρα πάντα πρακτορεία ειδήσεων. Ένα γεγονός που αν εκδηλωθεί, θα μας συστηθεί ο φετινός Σεπτέμβριος, που έχει καθυστερήσει κάπως να το κάνει.

Καμία «τραγωδία» που έχει αθώους και κανένα γεγονός που στερεί ζωές δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Όμως είναι μέσα στην ζωή, μια ζωή που μας «φτιάχνουν» άλλοι τις ημέρες,τις στιγμές, τα γεγονότα... τα φαινόμενα, που η ακραία τους μορφή έχει γίνει συνήθεια, που ο ίδιος ο θάνατος έχει πλέον γίνει ένα ακόμη άτυχες περιστατικό την ώρα που η ζωή συνεχίζει να κύλα, σφυρίζοντας αδιάφορα. Ατενίζοντας το μέλλον με "αισιοδοξία"...

Με χαρά θα υποδεχόμουν το γεγονός να μην συμβεί τίποτα αύριο, αφού όσοι και όσο ο καθένας γνωρίζει την αφανή δραστηριότητα τους, καταλαβαίνει τον φόβο τους, μήπως και συνέλθει η κρίσιμη πλειοψηφία. 


Εάν είναι τόσο αλαζόνες και η κρίσιμη πλειοψηφία τόσο στον κόσμο της, τότε θα στερέψουν οι αναβολές και ξαφνικά όλα όσα ειπώθηκαν και δεν έγιναν στο χρόνο που υποδείχθηκε θα γίνουν μαζί, ταυτόχρονα και με μεγάλη ένταση, την στιγμή που πρέπει, που τους βολεύει,που σχεδίασαν.

Ας δούμε το αύριο, να περάσει αυτό το 24ωρό και μετά έχουμε και άλλες ημέρες να συζητήσουμε.

Τέλος μια σκέψη, αναφορικά με την τεράστια πετρελαιοκηλίδα στα ακτές τη Αττικής.

  • Μέσα στο καλοκαίρι Δάση κάηκαν, έγιναν στάχτη και μαζί τους και σπίτια..

  • Μέσα στο καλοκαίρι 2 ισχυροί σεισμοί ισοπέδωσαν χωρία ολόκληρα σε νησιά…
  • Και τώρα, οι παραλίες της Αττικής μέχρι την Γλυφάδα, έχουν καλυφθεί από ένα μαύρο πέπλο…

Τεράστια οικολογική και οικονομική καταστροφή.

Μην βλέπεις την καταστροφή και τους πομπώδης τίτλους των ειδήσεων, σίγουρα είναι μεγάλη δε λέω, αλλά το θέμα είναι να δεις ένα ακόμη σημάδι, μια ακόμη προειδοποίηση που κρύβεται πίσω από αυτήν την "μεγάλη" καταστροφή.

Μη δεις το μαύρο στις ακτές της Αττικής,αυτό με τον καιρό θα υποχωρήσει, αλλά ας δούμε μαζί το μαύρο μας το χαλί, που ελκύει-επιτρέπει-δίνει περισσότερη εξουσία στα φαινόμενα καταστροφής ώστε να μας επισκέπτονται τακτικότερα και μάλιστα με ισχυρότερη ένταση .

Μαύρο στις παραλίες της Αττικής, μέχρι Γλυφάδα στις παραλίες που συγκεντρώνει τον περισσότερο πληθυσμό. Εκεί που το καλοκαίρι γίνεται παρέλαση από στρινγκ που τα βάφτισαν στην κολυμπήθρα της προόδου και της σάπιας μόδας ως «μικροσκοπικά μπικίνι».

Είναι εκεί που βλέπεις περισσότερο γυμνό από ότι σε τσόντα του Σειρηνάκη..

Και εκεί, ακριβώς δίπλα, υπάρχουν και κινούνται ανήλικα παιδάκια, εύπλαστες ψυχές που αναγκάζονται να υιοθετούν τα πρότυπα της διπλανής ξαπλώστρας, εκτεθειμένα στις απαιτήσεις της νέας εποχής γδυσίματος.

Οι «τσόντες», δηλαδή το γυμνό είναι ακατάλληλο για ανηλίκους, λένε, αλλά ποιος σκέφτεται τους ανηλίκους. Στο βωμό της πρόκλησης, της ικανοποίησης του εγωισμού, των (παρ)αισθήσεων, της ηδονής, σαν τα ξεφλουδισμένα πορτοκάλια επάνω στον πάγκο μιας σύγχρονης λαϊκής για να διαλέγει ο πελάτης, δίχως πλέον αιδώ και ντροπή, σε μια κοινωνία που κατηφορίζει με σπασμένα φρένα και που δεν υπολογίζονται οι αθώες αυτές ψυχές των παιδιών, αλλά και όσων δεν έχουν όρεξη μια ημέρα να δουν τσόντα ή έχουν οικογένεια.


Και από την άλλη μια κοινωνία λοβοτομημένη, να επικροτεί και να ενθαρρύνει την λαίλαπα των "μικροσκοπικών μπικίνι", όπως άθλια, υποκριτικά και αθόρυβα αποκαλούν πλέον τα γυναικεία εσώρουχα,  περνώντας αυτόν τον χαρακτηρισμό  στην κοινή γνώμη, ώστε η τελευταία να μπορέσει να αφομοιώσει τη κατάντια της νέας μορφής που θέλουν να έχει η κοινωνία εδώ στην Ελλάδα, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου.

Η φυσική ομορφιά της γυναίκας υποχώρησε μπροστά στον οδοστρωτήρα της δυτικής τάσης και κατάντησε πρόστυχη και προκλητική, πράγμα που κακοποιεί την ομορφιά, αφού τραβάει-αποσπά την προσοχή από τα πραγματικά όμορφα χαρακτηριστικά μιας γυναικάς.. Ένα νόμιμο εμπόριο σάρκας, σε μια αποκλειστικά σαρκολατρική-άρρωστη ψυχικά( και σωματικά) κοινωνία, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις παραλίες της Αττικής και ολόκληρης της χώρας.

Γροθιά στο στομάχι δεν είναι το μαύρο στις ακτές της Αθήνας, αλλά το μαύρο και η πίσσα που ξερνάει ο πολιτισμός μας και στην θέση των πουλιών που σήμερα γέμισαν τα φτερά τους με πίσσα έχουμε τοποθετήσει τα ίδια μας τα παιδιά, τα δικά σου παιδιά.

Να θυμάσαι ότι δεν θα συνεχιστεί αυτό για πολύ..όσοι ασχολούμαστε με τις εξελίξεις έχουμε κάπως πιάσει τον παλμό τους... και ακόμη περισσότερο και χρήσιμο θα ήταν να θυμάσαι τους λόγους που δεν θα συνεχιστεί η κατρακύλα.......αν θές ή αν σε βολεύει να θυμάσαι!


13/9/2017 8.04am
call me Rick...










Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου