Το τέλος του ισλαμικού Χαλιφάτου θα φέρει στην επιφάνεια το παγκόσμιο Χαλιφάτο


25.9.2017 11.02


Όπως μεταδίδουν ξένα πρακτορεία, η Ρωσία ανήμερα του δημοψηφίσματος των Κούρδων για ανεξαρτησία στο Βόρειο Ιράκ, βομβάρδισαν θέσεις του SDF, μια ένοπλη ομάδα που ηγούνται Κούρδοι αξιωματούχοι.

Επιλέγεται η σημερινή ημέρα, που δρομολογείται μέσω του ιστορικού κουρδικού δημοψηφίσματος η σύσταση του ενιαίου και ανεξάρτητου Κουρδιστάν, για να βομβαρδίσουν οι Ρώσοι μαζί με την συριακή αεροπορία τους Κούρδους και μάλιστα κοντά στην περιοχή που εδρεύει σταθμός φυσικού αεριού στην περιοχή Deir Ezzor, την 6η μεγαλύτερη πόλη ανατολικά της Συρίας, εκεί που παίζονται οι τελευταίες σκηνές του δράματος του συριακού εμφυλίου και της τρομοκρατικής οργάνωσης ISIS.

Όπως δήλωσε Ιρανός στρατηγός, σε 2 μήνες περίπου το ISIS θα έχει νικηθεί και αυτοί που θα το γιορτάσουν θα είναι το Ιράν, η Συρία, η Ρωσία και το Ιράκ, τα κράτη που έβαλαν πλάτη την δύσκολη ώρα που η συριακή κυβέρνηση αδυνατούσε να ανακόψει την εξάπλωση της οργάνωσης και την ώρα που 7 χρόνια πριν η Δυτική συμμαχία εισηγούταν επέμβαση του ΝΑΤΟ για να απομακρύνουν τον «δικτάτορα» Ασσαντ από την Συρία.

Αυτοί λοιπόν θέλουν να γιορτάσουν, αλλά κάποιος άλλος τους χαλάει τη γιορτή.

Οι Κούρδοι, που χρόνια τώρα είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με το τουρκικό καθεστώς, έβαλαν και αυτοί πλάτη στην καταπολέμηση του ISIS και μάλιστα με πολλές και σημαντικές νίκες στην Βόρεια Συρία, όπου φρέναραν την εξάπλωση της οργάνωσης και των συμμάχων της, την ώρα που έπαιρνε κεφάλι και εξαπλωνόταν επικίνδυνα προς κάθε κατεύθυνση.

Παρατηρώντας στενά τις εξελίξεις στην περιοχή, από την εκκίνηση τους το 2011, οι κούρδοι έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην μάχη κατά του ISIS,  εξοπλίστηκαν και εκπαιδεύτηκαν από τη Δυτική συμμαχία και το Ισραήλ με σκοπό υποτίθεται να παλέψουν για την ελευθερία τους τότε και να πολεμήσουν για την ανεξαρτησία τους τώρα, με την στήριξη πάντα της διεθνής κοινότητας.

Παρένθεση εδώ…είναι οξύμωρο να βλέπεις το Ισραήλ να στηρίζει την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν, αλλά όπως φαίνεται, η λογική στην γεωπολιτική ροή των γεγονότων έχει πάει περίπατο το τελευταίο διάστημα.

Το Ισραήλ στηρίζει κάτι που αργότερα θα το βρει μπροστά του και θα το βάλει σε μπελάδες. Διότι όπως η Τουρκία έχει μέρη που χρειάζεται η νέα παγκόσμια τάξη για να δημιουργήσει νέα κράτη, νέες συνθήκες, νέα ήθη και έθιμα, έτσι και το Ισραήλ έχει μέρη που είναι απαραίτητα για την σύσταση της νέας εποχής διακυβέρνησης και οι παλαιστίνιοι είναι και αυτοί ένα πρόβλημα που φυτεύτηκε από παλιά στη χρονοκάψουλα των εξελίξεων για να ανοιχτεί και αυτό στις μέρες μας.

Έτσι λοιπόν έχουμε δυο λαούς που τουλάχιστον επίσημα δεν έχουν κράτος. Οι Κούρδοι και οι Παλαιστίνιοι!Και που εθελοντές προστάτες ετοιμάζονται να τους φτιάξουν απο ένα στον καθένα.

Κλείνει η παρένθεση..

Για τους Κούρδους σήμερα είναι ιστορική στιγμή, όπως και για την ανθρωπότητα!

Σήμερα μπαίνουν κα επίσημα οι βάσεις διάλυσης τεσσάρων κρατών για τον σχηματισμό ενός.

Του Κουρδιστάν.

Σήμερα οι Κούρδοι τοποθετούν το πρώτο κομμάτι από τέσσερα μεγάλα κομμάτια του παζλ.

Σήμερα πρόσθεσαν το πρώτο κομμάτι, το Νότιο Κουρδιστάν (περιοχές του βορειοανατολικού Ιράκ) και μένουν άλλα τρία κομμάτια..

Το δυτικό Κουρδιστάν (βορειοδυτική Συρία) το βόρειο (νοτιοανατολική Τουρκία) και το ανατολικό (βορειοδυτικό Ιράν)..

Από σήμερα λοιπόν το Ιράκ φεύγει από τη μέση και μένει Ιράν, Τουρκία…η Συρία την βλέπουμε σε ποια κατάσταση την έφεραν.

Θα πρέπει ευγενικά-διακριτικά κάποιος να πει σε αυτά τα δύο κράτη ότι θα διαλυθούν, πιθανός όμως το βλέπουν και τα ίδια τα κράτη και αυτοί που είναι στο τιμόνι της εξουσίας, για αυτό και προετοιμάζονται..

Ειδικά η Τουρκία, έχει δρομολογηθεί το θέμα της από το 2015 και το πραξικόπημα που δεν τελείωσε ποτέ και περιμένει τον κατάλληλο χρόνο που θα εκδηλωθεί και που θα είναι ώριμες οι συνθήκες για να ολοκληρωθεί επιτυχώς, δίχως στραβοπατήματα και αστοχίες.

Οπότε δεν μένουν και πολλές λύσεις στον κ. Ερντογαν και μέχρι να απομακρυνθεί οικειοθελώς ή βιαίως, μπορεί να κάνει μερικές σπασμωδικές κινήσεις απλά ανταποδοτικά, μπροστά στις απαιτήσεις της νέας εποχής και που δεν είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσουν υπέρ του.

Τρεις κινήσεις δεσπόζουν και μένει να δούμε τη σειρά ή τον τρόπο που θα εκδηλωθούν 


α) Εκτέλεση ή δολοφονία του Οτσαλάν, ο ιστορικός ηγέτης των Κούρδων που παρά τις εσωτερικές αντιπαλότητες PKK και κούρδων του Ιράκ, θα είναι μέγιστη πρόκληση ο θάνατος του από το τουρκικό καθεστώς.

β) Η Τουρκία θα χάσει ένα μεγάλο μέρος των εδαφών της που θα παραχωρηθεί στο Κουρδιστάν, οπότε τι πιο λογικό να διεκδικήσει εδάφη από εκεί που ήδη διεκδικεί χρόνια τώρα να προσπαθήσει να «τρίξει» τα σύνορα με την Ελλάδα.

γ) Πολλές κουρδικές περιοχές της βόρειας Συρίας τις διασχίζει ο ποταμός Ευφράτης, πράγμα που είδαμε πρόσφατα να υπερασπίζεται η Τουρκία, με την επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη. Πονηρά σκεπτόμενοι και όταν θα προχωρήσουν τα πράγματα και έρθει το πλήρωμα του χρόνου, τα νερά του ποταμού πιθανός να μειωθούν δραματικά από το τουρκικό καθεστώς, σαν ένας μοχλός πίεσης στους στενούς πλέον συμμάχους των Δυτικών, ώστε να μην προχωρήσει το σχέδιο για την δημιουργία του ανεξάρτητου Κουρδιστάν, αφού σταδιακό κόψιμο των νερών θα είναι πλήγμα για την καθημερινότητα των Κούρδων της Β. Συρίας.

Επίσης η Τουρκία, το Ιράν και η Συρία έχουν και κάτι άλλο κοινό…

Έχουν σύμμαχο την Ρωσία, οπότε τα πράγματα δυσκολεύουν και θα χρειαστεί να κάνουν προσεκτικές, προβοκατόρικες και κάτω από το τραπέζι κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση, ώστε να βγουν από την μέση ειδικά Ιράν και Τουρκία και να μην συμβεί κάποιο απρόοπτο που θα θέσει την εξουσία τους και το σχέδιο τους σε κίνδυνο.

Οπότε και μπαίνουμε στο κυρίως θέμα…η Ρωσία δεν πρέπει να στηρίζει άλλο αυτά τα δύο κράτη, διότι υπάρχει ο κίνδυνος ότι έχουν χτίσει όλα αυτά τα χρόνια να χαθούν σε μια αιφνίδια σύγκρουση και από μικρή αιτία και αυτό δεν είναι ο νούμερο ένα ανθρωποκτόνος στόχος τους, ίσως είναι ο 2 ή το 3 στη σειρά αλλά όχι ο ένα.

 Νούμερο ένα στόχος τη στιγμή αυτή είναι η Ρωσία, που προτάσσει τα συμφέροντα της σε Συρία, Ουκρανία και Γεωργία με επιθετικό και άμεσο τρόπο, κάτι που δείχνει ότι ο Ρώσος ηγέτης δεν αστειεύεται.

Όταν σε μερικές εβδομάδες ανακοινώσουν την ήττα του ISIS, την δόξα θα την πάρει κυρίως η Ρωσία, (αν δεν την κλέψει και αυτή το Hollywood) πράγμα που θα δυσκολέψει να της αποδοθούν αργότερα οι «απαραίτητες» ευθύνες και να την ενοχοποιήσουν στη διεθνή κοινή γνώμη, ώστε να την στρέψουν εναντίον της, να την απομονώσουν και να συμμορφωθεί με τις νέες επιταγές διακυβέρνησης του πλανήτη. Οπότε λίγο πριν την οριστική νίκη κατά της τρομοκρατίας θα πρέπει να της δημιουργήσουν πρόβλημα και να την απασχολήσουν κάπου αλλού.

Η Ρωσία θα πρέπει να απομονωθεί, να εγκλωβιστεί και να μην μπορεί να αντιδράσει όταν θα επιχειρήσουν να βγάλουν από την μέση τον Ερντογάν, να διαλύσουν το Ιράν, πιθανός να δολοφονήσουν τον Κιμ και να φέρουν την δημοκρατία της Νότιας Κορέας στην Βόρεια.

Αυτή η πρόκληση μπορεί να έχει πολεμικά χαρακτηριστικά με ένα μικρό κράτος καμικάζι όπως Ουκρανία ή Γεωργία που πάλι θα θυσιαστεί ή να έχει οικονομικά χαρακτηριστικά, κάτι που μπορεί να γίνει με έναν μεγάλο τρομοκρατικό χτύπημα ή άμεσα, με το τραπεζικό της σύστημα.

Σήμερα η Ρωσία έδειξε με τον καλύτερο τρόπο ότι δεν θα δεχτεί τους συμμάχους του Κουρδικού κράτους δίπλα στις βάσεις που έχει κατασκευάσει στη περιοχή, έχοντας σκοπό να παραμείνει στην Συρία για αρκετά χρόνια.

Αν σκεφτείς ποιοι ενθέρμως στηρίζουν το κράτος του Κουρδιστάν καταλαβαίνεις έναν από τους λόγους που δεν δέχεται κάτι τέτοιο.

Ισραήλ και ΗΠΑ..

Ο λόγος που στηρίζουν αυτά τα δύο κράτη την προσπάθεια των Κούρδων προφανώς και δεν είναι γατί τους αγαπάνε και θέλουν να έχουν και αυτοί ένα κράτος, μια σημαία, μια γλώσσα και όλα αυτά επίσημα αναγνωρισμένα.

Το θέμα είναι το υπό σύσταση αυτό κράτος του Κουρδιστάν, πέρα από τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα που προσφέρει, θα λειτουργήσει σαν φάρος που θα φέγγει στα τριγύρω κράτη και θα ειδοποιεί για ξεσηκωμό και επανάσταση εναντίον των καταπιεστικών μουσουλμανικών καθεστώτων και θα στρέψει τους λαούς εναντίον της ισχύον πολιτικής και οικονομικής κατάστασης  και θρησκευτικής καταπίεσης, ζητώντας οι μουσουλμάνοι της Μέσης ανατολής να γίνουν σαν αυτό το κράτος πρότυπο της νέας εποχής, το Κουρδιστάν, που θα είναι το παράδειγμα Δημοκρατίας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Δυστυχώς ο αγώνας των κούρδων εξυπηρετεί απόλυτα το σχέδιο για μια παγκόσμια διακυβέρνηση και δεν μπορούμε να πανηγυρίζουμε ότι οι Κούρδοι νίκησαν. Δεν νίκησαν με τις δικές τους δυνάμεις, είναι ήρωες ναι, πάλεψαν μάλιστα, αλλά νίκησαν αυτοί που τους εξόπλισαν και τους εκπαίδευσαν, αυτοί που τους έβαλαν να κάνουν την βρώμικη δουλεία και εκμεταλλεύτηκαν την ανάγκη τους για ελευθερία-ανεξαρτησία και την αγάπη τους για την πατρίδα… αυτοί νίκησαν, που παράλληλα προσπαθούν να προκαλέσουν την διάλυση τρίτων κρατών, όπως έγινε με την Συρία.

Όποτε αν κρίνεις από τους συμμάχους των Κούρδων και όχι από τον τίμιο αγώνα τους, αντιλαμβάνεσαι εύκολα ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την ανεξαρτησία και είναι κάτι που θα το δούμε στα επόμενα χειμερινά επεισόδια.

Δεν θέλουν έναν γενικό πόλεμο και είναι πολύ σημαντικό αυτό, αλλά θέλουν κατά τόπους ελεγχόμενους πολέμους που θα φθείρουν την κοινή γνώμη και με χειρουργική ακρίβεια θα δημιουργούν τις συνθήκες εκείνες, που θα ωθούν τις εξελίξεις με βάση τον καλά μελετημένο προγραμματισμό τους και θα "αποσυρούν" κράτη ή πολιτικούς ηγέτες που δεν του είναι χρήσιμοι και απολύτα συνεργάσιμοι.


Το ότι δεν θέλουν όμως γενικό πόλεμο, δε σημαίνει ότι δεν θα συμβει και θα συμβεί αυτό που θέλουν, πλέον άλλως ελέγχει τις εξελίξεις και το τέλος του Ισλαμικού χαλιφάτου θα φέρει στην επιφάνεια το ένα και παγκόσμιο χαλιφάτο που θα έχει την τύχη του πρώτου.
Είμαστε πολύ κοντά σε εξελίξεις που δεν θα μπορούμε να τις μεταδώσουμε λόγω των καταιγιστικού ρυθμού και της έντασης που θα λάβουν και θα μας πιάσουν κυριολεκτικά στον ύπνο.
Και τότε δεν θα ασχολούμαστε με μνημόνια, μέτρα, λιτοτητες, φόρους και όλα όσα τώρα μας απασχολούν, ώστε πολλοί απο εμάς να μην μπορούν να δουν τι ακριβώς έρχεται.
Τότε θα πρέπει να προσαρμοστούμε σε μια νεά πραγματικότητα, πιθανός σκληρή,  όχι συνηθισμένη, που θα χρειαστεί μεγάλες ψυχικές αντοχές για να αντέξουμε αυτά που θα βλέπουμε και αυτά που θα ακούμε.

call me Rick...










Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου