Μέσα "ταλαιπωρίας"




Όταν η πρωτεύουσα της χώρας η Αθήνα βρίσκεται σε αυτή τη κατάσταση καταλαβαίνεις και την κατάντια σε αυτό που λέμε ελληνικό  κράτος. Το κράτος μια «απρόσωπη οντότητα» που ωθεί τους πολίτες της εδώ και πολλά πολλά χρόνια στην ταλαιπωρία και στην εξαθλίωση.

Αν δεις τις αξέχαστες ταινίες των δεκαετιών του 70’, του 80’, του 90’ περιγράφουν την απρόσωπη και απαθή αντιμετώπιση των πολιτών από το κράτος και το εντυπωσιακό είναι ότι  δεν έχουν καμία διαφορά ή έστω έχουν ελάχιστες διαφορές με το τώρα, με τη συμπεριφορά του «κράτους» απέναντι στον πολίτη σήμερα, υποτίθεται σε έναν ανεπτυγμένο 21ο αιώνα αρκετά χρόνια μετά.

Ποιος φταίει για αυτό… μια απρόσωπη κρατική οντότητα με απόλυτους νόμους, η εκάστοτε κυβέρνηση, η απουσία κυβέρνησης, οι υψηλά ιστάμενοι, απλοί υπάλληλοι;

Σίγουρα μερίδιο ευθύνης έχουν όλοι οι παραπάνω και ειδικά η εκάστοτε εξουσία που επιτρέπει τέτοια φαινόμενα απαξίωσης του ελληνικού πληθυσμού.

Ένας πληθυσμός που είναι ήδη ταλαιπωρημένος από τα μνημόνια και τις αυξήσεις, που πολλοί πασχίζουν να τα φέρουν βόλτα, που άλλοι δεν μπορούν να τα φέρουν βόλτα, εργαζόμενοι, άνεργοι ανύπαντροι, οικογενειάρχες, άνθρωποι εξαθλιωμένοι που αγωνιούν για το αύριο και που δεν θα καταφέρουν να φορτίσουν για εφέτος τις μπαταρίες τους , αφού δεν θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν ένα διάλειμμα, μια απόδραση από την γκρίζα καθημερινότητα της πόλης.

Και όχι μόνο δεν θα καταφέρουν να δραπετεύσουν από τη πελώρια φυλακή που λέγεται Αθήνα αλλά και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες θα εξαναγκαστούν να παραμείνουν , κάποιοι έχουν φροντίσει να είναι άθλιες και ο κόσμος να έρχεται στα όρια του και ο ένας να στρέφεται εναντίον του άλλου μέσα στα μέσα μεταφοράς τους.

Όσοι μένουν Αθήνα τις παρακάτω εικόνες τις έχουν ζήσει, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, όμως κάποια στιγμή θα έπρεπε ο απρόσωπος αυτός «οργανισμός» να μας αντιμετωπίσει σαν ανθρώπους και όχι όπως μας αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια, σαν σαρδέλες. Ακόμα και τις σαρδέλες, ίσως να τις προσέχουν περισσότερο ώστε να φτάσουν στο τραπέζι μας ακέραιες προς κατανάλωση.

Οι επιβάτες των αστικών συγκοινωνιών δεν είναι σίγουρο ότι θα φτάσουν ακέραιοι, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα φτάσουν στην ώρα τους και όχι κάτω από ανθρώπινές συνθήκες.

Οι τριτοκοσμικές συνθήκες που παρουσιάζουν τα μέσα μεταφοράς και η αντιμετώπιση του επιβατικού κοινού κατά αυτόν τρόπο από τους αρμοδίους, κανονικά θα έπρεπε να στρέψει τον κόσμο κατά των αρμοδίων, όποιοι και αν είναι αυτοί , όσο απρόσωπο και να είναι ένα κράτος και οι απόλυτοι νόμοι του και να απαιτήσει την αλλαγή των συνθηκών μεταφοράς και την ανθρώπινη και όχι την απρόσωπη αντιμετώπισή τους.

Η ταλαιπωρία του κόσμου στα μέσα μεταφοράς έρχεται να προστεθεί στην ταλαιπωρία και την καταπόνηση που βιώνει μια μεσαία και χαμηλού εισοδήματος οικογένεια στις μεταφορές, στα νοσοκομεία, στις δημόσιες υπηρεσίες κ.α. που κάνουν τη ζωή ανυπόφορη και τους εμπλεκόμενους να οδηγούνται σε εν θερμώ σκέψεις και πράξεις.

Το θέμα δεν είναι μόνο η εκάστοτε κυβέρνηση του Σύριζα, της ΝΔ, το βαθύ ΠΑΣΟΚ ή όποιοι άλλοι έρθουν , αν έρθουν. Το θέμα είναι η επικρατούσα νοοτροπία. Αυτό που έχει πάθει βλάβη είναι η ελληνική νοοτροπία, όχι όλων, μα των περισσότερων. 

Αυτών που δέχονται να τους μεταχειρίζονται σαν σαρδέλες και δεν αντιδρούν συλλογικά και αυτούς που νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με σαρδέλες και τους "βασανίζουν" ομαδικά.


Κάποιοι έξω από τα σύνορα, γνωρίζουν πολύ καλά την νοοτροπία μας και τις δύο όψεις της και όσο δεν την αλλάζουμε και συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε τον δίπλα μας με την αξία που δίνεται σε ένα μικρό και ασήμαντο ψαράκι, τόσο αυτοί θα επιβάλουν τς πολιτικές τους και εμείς, με την συντήρηση της νοοτροπία μας σε αυτά τα επίπεδα θα εξυπηρετούμε απόλυτα τα συμφέροντά τους. 


athan.
3.8.2017



«Γολγοθάς» στο μετρό: Χάος και συνωστισμός από τα αραιά δρομολόγια




Η αναμονή φτάνει ακόμα και τα 12 λεπτά, με αποτέλεσμα τη μεγάλη ταλαιπωρία χιλιάδων πολιτών τις ώρες αιχμήςΟ Αύγουστος είναι παραδοσιακά ο μήνας των διακοπών, ο μήνας που η πόλη αδειάζει και όλα φαίνεται να λειτουργούν στο ρελαντί. Πολύς κόσμος εγκαταλείπει με κάθε μέσον το κλεινόν άστυ, η κυκλοφορία στους δρόμους είναι περισσότερο άνετη, χωρίς μποτιλιαρίσματα και γενικά τα πράγματα είναι λίγο πιο χαλαρά.



Κάτι τέτοιο ωστόσο, δεν ισχύει στα μέσα μεταφοράς. Όσο πιο «χαλαρά» κινούνται, τόσο μεγαλύτερο χάος δημιουργείται σε αποβάθρες, συρμούς και στάσεις λεωφορείων από πολίτες που εξακολουθούν να βρίσκονται και να εργάζονται τις μέρες αυτές στην Αθήνα.

Κάθε χρόνο τον Αύγουστο τα δρομολόγια των μέσων μαζικής μεταφοράς αραιώνουν, προφανώς λόγω των αδειών και των εργαζομένων σε αυτά, αλλά και λόγω του ότι η κίνηση είναι θεωρητικά μειωμένη σε σχέση με τον υπόλοιπο χρόνο. Θεωρητικά πάντα, γιατί στην πράξη υπάρχουν διαφορές.



Παραδείγματος χάριν στο μετρό, που εξυπηρετεί ταχύτατα χιλιάδες Αθηναίους καθημερινά... Μία συνηθισμένη εργάσιμη ημέρα, στις 8 το πρωί που θεωρείται ώρα αιχμής και οι περισσότεροι πολίτες ξεκινούν για τις δουλειές τους, τα δρομολόγια διεξάγονται με χρονική απόσταση περίπου 3-4 λεπτών.

Μία αντίστοιχη ημέρα του Αυγούστου η χρονική απόσταση των δρομολογίων μπορεί να φτάνει τα 8 έως και τα 12 λεπτά και μάλιστα στους σταθμούς που υπάρχει ανταπόκριση με άλλες γραμμές, όπως στο Σύνταγμα.



Χθες Τρίτη, όπως, φαίνεται από τη φωτογραφία στο σταθμό του Συντάγματος τα δρομολόγια διεξάγονταν με διαφορά 9 - 10 λεπτών, που για τα δεδομένα του μετρό θεωρείται μεγάλη.




Εξαιτίας των καθυστερήσεων αυτών οι συρμοί γεμίζουν στον κάθε σταθμό και να συναντούν ασφυκτικά γεμάτες αποβάθρες από κόσμο που θέλει να επιβιβαστεί. Πολλοί είναι εκείνοι που δεν καταφέρνουν να μπουν στο συρμό, μένοντας απ' έξω περιμένοντας άλλα 10 λεπτά για τον επόμενο, που κι αυτός θα φτάσει γεμάτος, αν όχι ασφυκτικά, αλλά γεμάτος.

Μάλιστα, στους συρμούς πρώτης γενιάς (σσ. με τα ασημί βαγόνια) η κατάσταση γίνεται επιπλέον αφόρητη, καθώς δεν διαθέτουν κλιματισμό, ενώ και σε τρένα κυρίως του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου επιβάτες καταγγέλλουν ότι ο κλιματισμός πολλές φορές είναι εκτός λειτουργίας.








Ενδεικτικό της κατάστασης είναι οι διαμαρτυρίες του επιβατικού κοινού για τα αραιά δρομολόγια, ενώ δεν λείπουν και οι αψιμαχίες μεταξύ των στριμωγμένων επιβατών για ένα μικρό κομματάκι κενού μέσα στο βαγόνι.

Δεν είναι λίγοι επίσης εκείνοι που εκφράζονται μέσω των social media, αναρτώντας φωτογραφίες με τους ηλεκτρονικούς πίνακες που δείχνουν με πόση καθυστέρηση διέρχονται από τους σταθμούς τρένα και λεωφορεία.








Παρόμοιες συνθήκες επικρατούν και στα λεωφορεία, που η αναμονή στη στάση για ένα δρομολόγιο μπορεί να φτάσει ακόμη και έως 41 (!) λεπτά, όπως φαίνεται από τη φωτογραφία που λήφθηκε στην Λεωφόρο Κηφισίας, στο ύψος του Ερυθρού Σταυρού.

Αποτέλεσμα οι επιβάτες να «σαρδελοποιούνται» κατά μήκος του λεωφορείου, άλλοι στέκονται ακόμη και στα σκαλοπάτια, μπροστά στις πόρτες που ανοιγοκλείνουν, ενώ και σ' αυτά δεν λείπουν οι αψιμαχίες.



Η κατάσταση θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν από τους αρμοδίους, καθώς οι καλοκαιρινοί μήνες δεν είναι μόνο οι μήνες των αδειών και των διακοπών, αλλά και η εποχή που κορυφώνεται η τουριστική κίνηση στην πρωτεύουσα.

protothema.gr
Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου