Ήμουν κάποτε παιδί, ήσουν κάποτε γονέας





Τα παιδιά μας είναι σαν τα σφουγγάρια. Αυτά που τα ποτίζουμε, αυτά και θα βγάλουν αργότερα στην ζωή, όταν αναγκαστούν να σφιχτούν.

Ξεκινούν αγνές ψυχές, ανεπηρέαστες ακόμα από αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο μας. Αλλά έχουν πολύ ανεπτυγμένο αισθητήριο της αλήθειας και της πραγματικότητας
Καταλαβαίνουν τα πάντα. Και διαισθάνονται ακόμα περισσότερα.

Η συμπεριφορά των γονέων τους θα καθορίσει την πορεία τους στην ζωή.

Όταν ακούνε τους γονείς τους να κάνουν σχέδια, πώς να εξαπατήσουν τον ένα ή τον άλλο, όταν βλέπουν τους γονείς τους να καλοδέχονται έναν επισκέπτη στο σπίτι τους, να του φέρονται φιλικά και ευχάριστα, αλλά μόλις φεύγει ο επισκέπτης να τον στολίζουνε με ένα σωρό κακόβουλα σχόλια, όταν τους βλέπουν να κάνουν διαφορετικά πράγματα από αυτά που ζητάνε από αυτά να κάνουν, και γενικά όταν βλέπουν ότι οι γονείς τους δεν έχουν κάτι αληθινό επάνω τους, δεν έχουν ποιότητα, αρχές, αξίες και αξιοπρέπεια.

Δύο πράγματα μπορεί να συμβούν.

 Όταν σφιχτούν και αυτά στην ζωή, θα βγάλουν την ίδια τοξικότητα αξιών {αποτύχαμε να τα κάνουμε καλλίτερα από εμάς} ή αν έχουν ευλογία με την γέννηση τους από τον Θεό, δεν θα απορροφήσουν τίποτα από την δική μας συμπεριφορά και θα χάσουμε τον σεβασμό και την εκτίμηση τους στο μέλλον. Θα βιάζονται να μεγαλώσουν για να φύγουν μακριά μας. Θα ντρέπονται για εμάς.

Να θυμόμαστε ότι τίποτα δεν ξεφεύγει από τα αισθητήρια των παιδιών.
Share on Google Plus

call me Rick

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου